ATUL N. CHOTAI

a Writer


Contact Himatbhai for any translation / interpretation / video titling work

Himantbhai Parmar

Himantbhai Parmar

Himatbhai Parmar (64) is a commerce graduate residing in Rajkot, having 20 years experience in Government office. At present working as freelance English to Gujarati & Gujarati, Hindi to English translator.Also running a Tiny Project Advisory & Import-Export services with a NGO. Since last 6 years working as a professional translator on full time basis. Contact for any translation / interpretation / video titling work

Mr. Himatbhai H.Parmar, 2 – Sakhianagar, Near Air Port Road,
Rajkot – 360 007 (Gujarat) Mobile 099245 76998 E-mail (1) himatbhaiparmar@gmail.com (2) parmarhimatbhai@yahoo.com

Advertisements


રાજકોટમાં આવેલી પોલીસ અશ્વ તાલીમ શાળા બ્રિટીશ અને રાજા રજવાડા વખતની છે

police horse training

police horse training

:: સંકલન ::
અલ્તાફ કુરેશી

સૌરાષ્ટ્રના પાટનગર રાજકોટમાં માઉન્ટેન્ડ પોલીસ હેડ હવાટર ખાતે આવેલી પોલીસ અશ્વ તાલીમ શાળા અને આર.ડી.ઝાલા હોર્સ રાઇડીંગ કલબનો ઇતિહાસ રજવાડા અને બ્રિટીશ એજન્સી જેટલો પુરાણો છે. અહી ૩પ જેટલા અશ્વોનો રાખ-રખાવ પોલીસ વિભાગ દ્વારા રાખવામાં આવે છે. પોલીસ તાલીમ શાળા અને હોર્સ રાઇડીંગ વિશે ઘણુ જાણવા જેવુ છે. આમ તો રાજા રજવાડા અને બ્રિટીશ એજન્સી વખતથી પોલીસ દળમાં અશ્વોનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે તે વખતે રાજા રજવાડા પોતાના સૈનિકોને અને બ્રિટીશ એજન્સીમાં પોતાના કર્મચારીઓને અશ્વસ્વારીની ખાસ તાલીમ આપવામાં આવતી હતી અને શહેરમાં પેટ્રોલીંગમાં કરવામાં આવતુ. ભારત દેશ આઝાદ થયા બાદ ભારત સરકારે આ અશ્વસ્વારીની કળાને જીવંત રાખવા માટે તાલીમ શાળામાં ફેરવી નાખી હતી. આ રીતે ગુજરાતમાં અમદાવાદ ખાતે અને રાજકોટમાં પોલીસ તંત્ર દ્વારા ઘોડેસ્વારીની તાલીમ આપવામાં આવે છે.

રાજકોટની વાત કરીએ તો રાજકોટના રેલવે સ્ટેશન પાસે જીલ્લા જેલની પાછળ આવેલી માઉન્ટેન્ડ લાઇનમાં પોલીસ તંત્ર દ્વારા ગુજરાત પોલીસ અશ્વદળ તાલીમ સ્કુલ કાર્યરત છે. આ તાલીમ શાળા બ્રિટીશ અને રાજા રજવાડા વખતની છે. આઝાદી પહેલાની આ તાલીમ શાળામાં ત્યારે પણ આ જ જગ્યાએ અશ્વ સવારીની તાલીમ આપવામાં આવતી અને આજે પણ અશ્વ સવારીની તાલીમ આપવામાં આવે છે. સૌ પ્રથમ આ ગુજરાત પોલીસ અશ્વદળ તાલીમ સ્કુલમાં ટ્રેઇન થયેલા ઘોડાઓ અને ઘોડેસ્વારો માટેની ઓલ ઇન્ડિયા ગેઇમ ટુર્નામેન્ટ યોજવામાં આવતી હતી ત્યારે આ તાલીમ સ્કૂલમાં પી.આઇ તરીકે જે. બી. ગોહિલ ફરજ બજાવતા હતાં અને તેને વિચાર આવ્યો કે આ અશ્વ સવારીની તાલીમ માત્ર પોલીસ જવાનોને તો આપવામાં આવે જ છે પરંતુ આ કળાની લોકોને જાણકારી મળે તે હેતુથી તેણે ર૦૦પ ની સાલમાં માઉન્ટેન્ડ પોલીસ હેડ કવાર્ટર ખાતે આર.ડી. ઝાલા હોર્સ રાઇડીંગ કલબની શરૂઆત કરી હતી અને હાલમાં આ આધુનિક સમયમાં પોલીસ ડીપાર્ટમેન્ટમાં પેટ્રોલીંગ માટે ટુ વ્હીલર અને ફોર વ્હીલરનો ઉપયોગ થવા લાગ્યો છે ત્યારે આ અશ્વસવારીને જીવંત રાખવા માટે લોકોને ઘોડેસવારી શીખાડવામાં આવે છે. આ અશ્વસવારી શું છે..?? અને ઘોડેસવારી કેવી રીતે કરવી જોઇએ..?? તેની તાલીમ આપવામાં આવે છે.

આ તાલીમ સ્કૂલમાં હાલમાં અરબી, કાઠીયાવાડી અને મારવાડી એમ ૩પ જેટલા ઘોડાઓ છે. આ ૩પ ઘોડાઓને ટ્રેઇન કરવા માટે હેડ કોન્સ્ટેબલ અથવા કોન્સ્ટેબલ ટ્રેઇનર હોય છે તથા ચાર સાઇસ અને બે જેટલા સફાઇ કામદારો હોય છે. ટ્રેનર ઘોડાને ટ્રેઇન કરે છે જયારે સાઇસ ઘોડાને ટાઇમસર નીણ આપવું, માલીશ કરવું, પાણી આપવુ અને ઘાસની પથારી કરવી તેવી કામગીરી બજાવે છે અને સફાઇ કામદાર ઘોડાની જગ્યાની સફાઇ કરે છે. હાલમાં રાજકોટમાં નાઇટ પેટ્રોલીંગમાં પોલીસ દ્વારા ઘોડાનો ઉપયોગ થાય છે અને હાઇવે પેટ્રોલીંગ, સીમ પેટ્રોલીંગ તમામ પ્રકારના વીઆઇપી બંદોબસ્ત તથા મેળા બંદોબસ્તમાં પણ પોલીસ દ્વારા ઘોડાનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. આ ઘોડેસ્વારી પોલીસ તો ઠીક પણ આર.ડી.ઝાલા હોર્સ રાઇડીંગ કલબમાં પોલીસ સિવાયના લોકોને પણ તાલીમ આપવામાં આવે છે. આ તાલીમ સવારે ૬-૩૦ થી ૮-૦૦ વાગ્યા સુધી તાલીમ આપવામાં આવે છે. આ તાલીમ સ્કુલમાં તાલીમાર્થીઓને ત્રણ માસની તાલીમ આપવા આવે છે. આ તાલીમ ડીવાયએસપી સહિતના ઉચ્ચ અધિકારીઓ માટે ફરજીયાત છે.  વધુ માહિતી માટે આ તાલીમ સ્કૂલના બ્લોગ rdzalahorseridingclub.blogspot.in ની મુલાકાત લઇ શકાય છે.


ગામડાંઓ ગુરુની ગરજ સારે છે…

indian village life

indian village life

– પ્રેમલ પરીખ

આર્થિક સમૃદ્ધિ મેળવવાના આશય સાથે કેટલાક દાયકાઓથી ગામડાંના લોકો શહેર ભણી દોટ મૂકી રહ્યા છે. શહેરીકરણ અને આધુનિકીકરણના થઇ રહેલા વિસ્તારનો આ પ્રતાપ છે. શહેરમાં નોકરી કે વ્યવસાયને માર્ગે કમાણી કરવામાં રહેલી અમાપ તક તેમ જ જીવનને આધુનિક બનાવવાની ક્ષમતા આ વલણ માટે પ્રમુખપણે જવાબદાર માનવામાં આવે છે. મોડર્ન શૈલી સાથે જીવતા શહેરીજનો પોતાને ચડિયાતા માનતા હોય છે, પણ ગ્રામ્ય વિસ્તારમાં વસતા લોકો સુધ્ધાં શહેરીજનોને સારું જીવન કઇ રીતે જીવાય એના બે ચાર પાઠ તો ચોક્કસ ભણાવી શકે છે. વસતિ વધારાથી શહેરોની સિલાઇ ફાટી રહી હોવા છતાં ભારતમાં ૭૦ ટકા લોકો હજુ ગામડામાં રહે છે. શહેરમાં તમામ આધુનિક સુવિધાઓ હોવા છતાં આ ગામડામાં રહેતા લોકો સારું જીવન કઇ રીતે જીવી શકાય એ શીખવી શકે છે.

પ્રદૂષણ સહિત કેટલીક સમસ્યાઓથી રોજેરોજ હેરાન થતો શહેરીજન જ્યારે મુક્ત હવામાનવાળા ગામડા તરફ પ્રયાણ કરે છે ત્યારે એને એક અલાયદો અનુભવ થાય છે. એક અનેરી તાજગીનો અનુભવ થાય છે. શહેરમાં અડધા કલાકની મુસાફરીથી થાકી જતો માણસ ગ્રામ્ય વિસ્તારમાં કેટલાક કલાકો સુધી ચાલીને પણ થાકતો નથી. ઊલટાનો તાજગીનો અનુભવ કરે છે. એક એવી તાજગી જે એને જોમવંતો બનાવી દે છે. શહેરી જીવનથી મુક્ત થવું હોય તો ગ્રામ્ય જીવન શ્રેષ્ઠ વિકલ્પ છે. શહેરીજીવનના કારણે ગુમાવી દીધેલી ઓળખાણ ફરી મેળવવાની તક ગ્રામ્ય જીવન આપે છે. શહેરી જીવનથી થાક્યા હો, કંટાળ્યા હો તો ગામડામાં એક લટાર મારી આવો અને તમારી જાતને પૂછો કે તમને શું જોઇએ છે..??

આનંદ ક્યાંથી મળી શકે..?? : આપણા મૂલ્યને જાણવું એ મુશ્કેલ કાર્ય છે. આપણે પોતાને અન્ય સાથે સરખાવીએ છીએ. સારી કારકિર્દી, પારિવારિક જીવન, પૈસા વગેરે. સોશિયલ મીડિયામાં ઝડપી ફેરફારના કારણે આપણે સતત વ્યસ્ત રહીએ છીએ. પણ જરા વિચારી જુઓ, ભારતના ગામડામાં પુરુષો, મહિલાઓ અને બાળકો ટેક્નોલોજી વગર પણ કેવા ખુશ છે. તેઓ તેમની ખુશી ધાર્મિક વિધિઓ, સાંજની ચા અને ગીતો ગાઇને મેળવે છે. જો તેઓ આ રીતે ખુશ રહી શકે તો આપણે કેમ નહીં.??

આધુનિકરણની ભ્રામકતા : શહેરીકરણના કારણે આપણે દેખાદેખી કરીએ છીએ. આપણું ઘર કેવું દેખાય છે, આપણે શું ખરીદીએ છીએ, આપણે કેવી રીતે વાત કરીએ છીએ. આપણને ઝડપી અને આધુનિક બનવું છે. બીજી તરફ ગામડાના લોકો સામે જુઓે, તેઓ આખો દિવસ કામ કરીને પરસેવો પાડીને પણ થાકતા નથી. તેમની ભાષા અને રહેણીકરણીમાં નિર્દોષતા દેખાય છે. તેમને કોઇ વસ્તુ ન મળે તો અફસોસ નથી કરતા. તેઓ એકલા જ ખુશ રહે છે.

અતિથિને આવકાર : તેમના ઘર નાના ભલે હોય, દિલ મોટા છે. તેઓ તમને મીઠો આવકાર આપશે. તેમણે બનાવેલી રસોઇ ખવડાવશે. તમને ઉષ્માનો અનુભવ કરાવશે. એમની પાસે પૈસા ઓછાં હશે તો પણ ચલાવી લેશે. તમે ક્યાંથી આવ્યા છો તેનાથી તેમની મહેમાનગતિમાં કોઇ ફરક નહીં પડે. તમે તેમની સ્થાનિક ભાષા સમજી ન શકો તો પણ તમને મદદ કરશે. જોકે, તેમની પોતીકી ભાષામાં એક જાતનો જાદુ છે.

ઓછું પણ વધુ છે : ગામડાના લોકો પાસે આધુનિક સાધનો ન હોવા છતાં તેમની પાસે પેઢીઓથી ચાલી આવતી મજબૂત સંસ્કૃતિ છે. તેમને ખબર છે કે તેને કઇ રીતે સાચવી રાખવી. તેઓ કુદરતી નિયમો પ્રમાણે ચાલે છે. કોઇ ગૂંચવણ નહીં, કોઇ ધાંધલધમાલ નહીં. ગામડાનું જીવન આપણી માટે ખરેખર પ્રેરણાદાયક છે.

કુદરતી ઉપચાર : માવજતનો વિચાર આજે તો તબીબી ક્ષેત્રે પણ સ્વીકાર્ય બની ગયો છે. બિલાડીના ટોપની જેમ વધી રહેલા વૃદ્ધાશ્રમો અને મેડિકલ સેન્ટરોને કારણે આપણે માવજતનો સાચો અર્થ જ ભૂલી ગયા છે. રિસર્ચથી જાણવા મળ્યું છે કે મોટી ઉંમરના લોકો જો તેમના પોતાના ઘરમાં રહે તો તેઓ લાંબું અને શાંતિપૂર્વકનું જીવન જીવે છે. આમ, આપણને બધાને ભારતના ગામડાં શીખવે છે કે સાદું અને સંપૂર્ણપણે અલગ જ જીવન કઇ રીતે જીવી શકાય… (મુંબઈ સમાચાર માંથી સાભાર)

 


સરકારી કર્મચારીઓ ને ૧૦૦ ટકા પાસ થઇ જાય તેવી તાલીમ આપવામાં આવે છે

talent computer - than

talent computer – than

ટેલેન્ટ કોમ્પ્યુટર એજ્યુકેશનમાં સોફ્ટવેર, હાર્ડવેર, નેટવર્કિંગ, એમ. એસ. ઓફિસ, ફોટોશોપ, ગ્રાફિક ડિઝાઇન, કોમ્પ્યુટર એકાઊન્ટ, પ્રોગ્રામીંગ લેંગ્વેજ જેવા કોર્ષ અને સીસીસી જેવી પરીક્ષાઓની ગુણવતાસભર તાલીમ આપવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત હાલમાં ગુજરાત સરકારના જ્ઞાનકુંજ પ્રોજેક્ટના સુરેન્દ્રનગર જીલ્લાના ઝોનલ ઓફિસર તરીકે પણ ફરજ બજાવી રહયા છે.

૨૩ જાન્યુઆરી ૨૦૦૫ થી સુરેન્દ્રનગર જીલ્લાના થાનગઢ ખાતે ટેલેન્ટ કોમ્પ્યુટર એજ્યુકેશન નામે ચાલતી આ સંસ્થાના સંચાલક ધર્મેન્દ્રસિંહ ઝાલા મૂળ મોરબી જીલ્લાના પંચાસર ગામના વતની છે. તેમના જણાવ્યા મુજબ તેમની ઈન્સ્ટીટ્યૂટ દ્વારા સરકારી કર્મચારીઓ તથા વિદ્યાર્થીઓ માટેની સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષાઓમાં ૧૦૦ ટકા પાસ થઇ જાય તેવી રીતે તાલીમ આપવામાં આવે છે.

આ સંસ્થા અંગેની વધુ માહિતી માટે ધર્મેન્દ્રસિંહ ઝાલા, ટેલેન્ટ કોમ્પ્યુટર એજ્યુકેશન, પહેલો માળ, બલરામ કોમ્પ્લેક્ષ, નગરપાલિકાની સામે, થાનગઢ – ૩૬૩ ૫૩૦ (જીલ્લો – સુરેન્દ્રનગર) મોબાઈલ નંબર ૯૯૨૫૮ ૫૧૯૦૩ – ૯૪૨૭૬ ૬૭૯૦૩ તથા ઇ-મેઇલ talentcomputeredu@gmail.com ઉપર સંપર્ક કરી શકાય છે.

darbar kshatriya cast educational classes student for learning computer education, accounting, ms office, photoshop, web design, programming, online coaching in than thangadh Surendranagar gujarat india account accountant government exam ccc dharmendrainh zala, zhala jhala talent computer education student teaching government employ Dharmendrainh Zala, Talent Computer Education ,1st Floor, Balram Complex, Opp. Nagar Palika,- Thangadh – 363 530 Taluko : Thangadh – Dist : surendranagar native panchasr village morbi tally account graphics designing graphic design, competitive examinations in india gujarat guarantee exam pass software hardware networking teaching education student


ગુજરાત શબ્દ મૂળ પ્રાકૃત શબ્દ ગુર્જરત્ર પરથી આવ્યો છે

Gujarat State

Gujarat State

– હિમાંશુ ઉપાધ્યાય,
સહાયક માહિતી નિયામક
સંયુક્ત માહિતી નિયામકશ્રી ની કચેરી, આંબાવાડી – અમદાવાદ

ભારતના નકશામાં ગુજરાતે ૧ લી મે, ૧૯૬૦ ના દિવસે અલગ રાજ્ય તરીકે સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યું, પરંતુ આ ભૂમિને ગુજરાત નામ તો ૯૦૦ વર્ષ પહેલાં મળી ચૂકયું હતું. ગુજરાત શબ્દ સોલંકી રાજાઓના સમયથી એટલે કે દસમી સદીથી પ્રચલિત થયો હતો. ગુજરાત શબ્દ મૂળ પ્રાકૃત શબ્દ ગુર્જરત્ર પરથી આવ્યો છે. ગુજરાત એટલે ગુર્જર જાતિ. ભારતના ઉત્તર વિસ્તારમાંથી નીચે ઊતરી આવી પંજાબ, રાજસ્થાન થઈ પશ્ચિમ ભારતના કેટલાક વિસ્તારોમાં ઠરીઠામ થઈ. કાળક્રમે ગુર્જરો જ્યાં વસ્યા તે વિસ્તાર ગુજરાત તરીકે ઓળખાયો.

આ ગુર્જર ધરા ઘણી પ્રાચીન સંસ્કૃતિ ધરાવે છે. ગુજરાતમાંથી લોકજીવનના જે પ્રાચીન અવશેષો મળ્યા છે તે હડપ્પા અને મોંહેજો ડેરોની સંસ્કૃતિના સમકાલીન છે. આ અવશેષો ૪૫૦૦ વર્ષ પહેલાંના છે. આ ઇતિહાસ પર નજર કરીએ તો છેલ્લાં ૨ હજાર વર્ષના સમય દરમિયાન જુદા જુદા રાજ્યકર્તાઓએ શાસન કર્યું છે. સૌ પ્રથમ રાજપૂતો, મુસ્લિમો, જૈન રાજ્યકર્તાઓ, મરાઠા તથા છેલ્લે અંગ્રેજો આવ્યા. ગુજરાત રાજ્યની રચનાની પશ્ચાદ ભૂમિકા જોઈએ તો સ્વરાજ્યની સ્થાપના સાથે સૌ પ્રથમ ગુજરાતનાં રાજ્યો, ગુજરાતના પાંચ જિલ્લાઓ સાથે મુંબઈ રાજ્યમાં ભળ્યા હતા. પરિણામે સૌરાષ્ટ્રના વિસ્તારનો એક રાજકીય એકમ બન્યો અને કચ્છને કેન્દ્રના વહીવટ નીચે કમિશનરને હસ્તક મૂકવામાં આવ્યું. ૧૯૪૭માં સ્વરાજ્ય પ્રાપ્તિના પગલે ભાષાવાર પ્રાંત રચવાની માગણી પ્રબળ બની હતી. ત્યારબાદ ૧૯૫૩માં કેન્દ્ર સરકારે જસ્ટિસ ફઝલ અલીના અધ્યક્ષપદે રાજ્ય પુન:રચનાના અર્થે ફરી પંચ નીમ્યું હતું.

આ પંચની ભલામણોના આધારે નવેમ્બર-૧૯૫૬ માં મહારાષ્ટ્ર અને ગુજરાતના ૪૩ જિલ્લાના બનેલા દ્વિભાષી મુંબઈ રાજ્યની રચના થઈ પરંતુ ગુજરાતી ભાષા બોલનારી પ્રજાની બહુમતી ધરાવતા ગુજરાતને અલગ રાજ્યનો દરજ્જો ન મળતાં એક બાજુ અમદાવાદમાં ઈન્દુલાલ યાજ્ઞિકની આગેવાની હેઠળ મહાગુજરાતની માગણી સાથે આંદોલનો શરૂ થયાં તો બીજી તરફ મહારાષ્ટ્રમાં પણ દ્વિભાષી રાજ્યમાંથી અલગ થવાની માગ ચાલુ જ હતી. અંતે તે વખતના દ્વિભાષી મુંબઈ રાજ્યના મુખ્યપ્રધાન યશવંતરાવ ચવ્હાણના આગ્રહથી મુંબઈ રાજ્યનું  વિભાજન કરવાનો કેન્દ્ર  સરકારે  નિર્ણય  કર્યો અને  ૧ લી મે, ૧૯૬૦ ના રોજ ગુજરાત અને મહારાષ્ટ્ર અલગ રાજયો બન્યાં. અલગ રાજ્ય બનતાં તે સમયે જિલ્લાઓની રચના, તેનું પુનર્ગઠન સતત ચાલતું આવ્યું. તે સમયે ૧૯ જિલ્લાઓમાં રાજ્ય વહેંચાયેલું હતું. પરંતુ દિન પ્રતિદિન વધતી જતી વસતિ અને લોકોની આકાંક્ષા અને અપેક્ષાઓને અનુરૂપ વહીવટમાં વધુ સરળતા લાવવા, વિકેન્દ્રીકરણની ક્રિયા વધુ વેગવાન બનાવવા ૧૯૯૭માં બીજી ઓકટોબરે જિલ્લાઓનું પુન:ગઠન થતાં બીજા નવા ૬ જિલ્લાઓની રચના થઈ અને ત્યારબાદ તેમાં વધારો થતો ગયો અને એમ હાલ ગુજરાતમાં ૩૩ જિલ્લાઓ અસ્તિત્વમાં છે.

૧,૯૬,૦૨૪ ચો.કિ.મી.નો ભૂમિ વિસ્તાર અને ૨૧,૬૬૫ ચો.કિ.મી.નો વન વિસ્તાર ધરાવતું ગુજરાત ૧૬૦૦ કિ.મી. જેટલો લાંબો દરિયાકાંઠો પણ ધરાવે છે. ૩૩ જિલ્લા, ૨૪૯ તાલુકાઓ, ૧૮૨૫૬ ગામોમાં પથરાયેલું ગુજરાત તેની આગવી વિકાસકૂચ સાથે આગળ વધી રહ્યું છે. છ કરોડથી વધુ વસતિ ધરાવતા ગુજરાતમાં ૮૭.૨૩ ટકા પુરુષ સાક્ષરતા અને ૭૦.૭૩ ટકા સ્ત્રી સાક્ષરતાનું પ્રમાણ એ રાજ્યમાં ઉઘડેલી શિક્ષણભૂખ અને તેના પગલે રાજ્ય દ્વારા તે દિશામાં લેવાતાં પગલાંની ગવાહી પૂરે છે. ભારત સરકારના આયોજન પંચ દ્વારા દસમી પંચ વર્ષીય યોજનામાં રાજ્ય માટે વિકાસ દર નકકી કરવામાં આવે છે. આ દર છેલ્લાં પાંચથી સાત વર્ષોમાં વિભન્ન રાજ્યોએ હાંસલ કરેલ વિકાસ દર અને પ્રગતિનો ઊંડાણપૂર્વક અભ્યાસ અને સમીક્ષા કર્યા બાદ નિયત કરવામાં આવે છે. છેલ્લાં વર્ષોમાં ગુજરાતની આર્થિક પ્રગતિ ખૂબ જ ઝડપથી થઈ છે. આર્થિક નિષ્ણાતો દ્વારા નકકી કરાયેલ તમામ પાસાંઓમાં રાષ્ટ્રીય એવરેજ કરતાં ગુજરાત આગળ રહ્યું છે..


ચેન્નઇના કુલી પોયામોઝીની પ્રામાણિકતા આપણા સહુ માટે પ્રેરણારૂપ છે..

Chennai coolie

Chennai coolie

– અનંત મામતોરા

કોઇ વ્યક્તિને સ્ટેશન પરથી પાંચ લાખથી પણ વધુ રોકડા ભરેલી બેગ મળી આવે અને એ વ્યકિત થોડી પણ લાલચુ હોય તો બેગ લઇને ક્યારે નવ દો ગ્યારહ થઇ જાય એની ખબર પણ ન પડે.. પણ આજેય એવા પ્રામાણિક લોકો દુનિયામાં છે જે ગરીબ અને મધ્યમ વર્ગના હોવા છતાં આટલી બધી રોકડ ભરેલી બેગ તેના અસલ માલિક સુધી પહોંચાડવા દોડાદોડ કરી મૂકે. વાત છે ચેન્નઇના પરાં વિસ્તારમાં આવેલા તંબારમ સ્ટેશન પર બનેલી ઘટનાની..

પહેલી નવેમ્બરે સવારે પોણા ચાર વાગ્યાની આસપાસ પ્લેટ ફોર્મ નં. ૫ ઉપર પોયામોઝી નામના કુલીએ એક નધણિયાતી બેગ જોઇ. હજી થોડીવાર પહેલાં જ સાલેમ – ચેન્નઇ એગ્મોર એક્સપ્રેસ ટ્રેને પ્લેટફોર્મ છોડ્યું હતું. આ બેગને તપાસતાં જ અંદર રોકડા નાણાં જોઇને ઘડીભર તો એ હેબતાઇ ગયો. જો કે પળવારમાં જ એ ત્યાં ફરજ પર હાજર સાંધાવાળા તરફ ભાગ્યો. તેને અને સ્ટેશન માસ્તરને આ ઘટનાની જાણ કરી. સ્ટેશન માસ્તરે પણ પળવારનો વિલંબ કર્યા વિના રેલવે સુરક્ષા દળને આ ઘટનાની જાણ કરી.

આ બેગના માલિકને શોધી કાઢવામાં સુરક્ષા દળને સહેજ પણ વાર ન લાગી જે ચેન્નઇ એગ્મોર સ્ટેશને પહોંચવાની તૈયારીમાં હતો. જ્યારે આ પ્રવાસીને ખબર પડી કે તેણે બેગ ગુમાવી છે. તરત જ તેણે ફરિયાદ નોંધાવી. એ જ સમયે તાબડતોબ એને સધિયારો આપવામાં આવ્યો કે તેની બેગ સલામત છે ત્યારે તેનો શ્વાસ હેઠે બેઠો. આ બેગમાં કુલ પાંચ લાખ, પંચોતેર હજાર અને સાતસો વીસ રૂપિયા હતાં જે તેને સલામત સુપરત કરવામાં આવી. આ પ્રવાસી પેલા પોર્ટર પોયામોઝીથી એટલો બધો પ્રભાવિત થયો કે તેને રોકડ રકમ બક્ષિસમાં આપવાની ઓફર કરી. પણ પેલા પોર્ટરે તો એક પાઇ લેવાનો પણ ઇનકાર કર્યો અને કહ્યું કે એણે કશું નવું નથી કર્યું માત્ર પોતાની ફરજ નિભાવી છે.

આ કુલી એની પ્રામાણિકતા માટે જ પ્રખ્યાત નથી એણે ઘણાં ઘરેથી ભાગી ગયેલાં કે રખડતાં બાળકોના મા બાપને શોધી કાઢી તેમનું પુનર્મિલન પણ કરાવ્યું છે. પોયામોઝી છેલ્લાં પંદર વર્ષથી આ સ્ટેશન પર કામ કરી રહ્યો છે પણ ક્યારેય માનવતાવાદી કાર્યો બદલ પૈસાની ઓફર કરવામાં આવે તો તેણે સ્વીકાર્યા નથી. જો કે ચેન્નઇ ડિવિઝનલ રેલવે મેનેજર નવીન ગુલાટીને જ્યારે આ બેગ વાળી ઘટનાની ખબર પડી ત્યારે એ ખુદ આ સ્ટેશન પર દોડી આવ્યા હતા અને રેલવે કોચની ડિઝાઇન વાળુ સ્મૃતિચિહ્ન આપી તેનું આ તંબારમ સ્ટેશન પર જ જાહેર સન્માન કર્યુ હતું. આવા હળહળતા કળિયુગમાં પોયામોઝી જેવા સતયુગી માનવો પણ વિચરી રહ્યાં છે એ વાત જ આશ્ચ્રર્ય સાથે આનંદ આપે એવી છે. ધન્ય છે આ પ્રામાણિક પોર્ટરને અને ધન્ય છે તંબારમ રેલવે અધિકારીઓની કાર્યદક્ષતાને… ચાલો આ કુલીની પ્રમાણિકતા ઉપરથી આપણે પણ ફક્ત શબ્દોથી જ નહી પણ આવું કોઈ લોકઉપયોગી કાર્ય કરીને પોયામોઝીની પ્રામાણિકતાનું સન્માન કરીએ..


સામેવાળાનો ઈરાદો પારખતા આવડવું જોઈએ..

– આશુ પટેલ

હું નાનો હતો ત્યારે મારા દાદા અને પિતાજી પાસેથી ઘણી બોધકથાઓ સાંભળવા મળતી. આવી જ એક કથા વાચકો સાથે શૅર કરવી છે.. એકવાર એક વૃદ્ધા શહેરમાંથી ખરીદી કરીને આવતી હતી. તેણે તેની દીકરીના લગ્ન માટે કિંમતી સામાન ખરીદ્યો હતો, એનું પોટલું બાંધીને માથા પર ચડાવ્યું હતું. પોટલું વજનદાર હતું અને રસ્તો લાંબો હતો. માથે સૂરજ તપતો હતો. અને વૃદ્ધા સવારથી ઘરેથી નીકળી હતી એટલે તેને થાક લાગ્યો હતો. તે વૃદ્ધાનો નિયમ હતો કે તે ઘરની બહાર કશું પણ ખાતી નહોતી. તે જ્યાં દીકરીના લગ્ન માટે ખરીદી કરવા ગઈ હતી તે શહેર તેના ગામથી સારું એવું દૂર હતું. એટલે ત્યાંથી પાછા વળતા જ મોડી બપોર થઈ ગઈ હતી. તે વૃદ્ધા બપોરના તડકામાં માથે વજન ઊંચકીને ચાલી રહી હતી ત્યાં એક ઘોડેસવાર તેની બાજુમાંથી નીકળ્યો. વૃદ્ધાએ તેને જોઈને બૂમ પાડી ભાઈ આ પોટલું જરા આગળના ગામ સુધી પહોંચાડતો જઈશ..?? પેલા માણસે કહ્યું શું કામ..?? હું કંઈ નવરો છું..?? એમ કહીને તેણે ઘોડાને ભગાવી મૂક્યો.

તે માણસ થોડે આગળ ગયો પછી તેના મનમાં વિચાર આવ્યો કે ડોશીના પોટલા પરથી લાગે છે કે તેણે લગ્ન માટે ખરીદી કરી છે. લાવ પોટલું લેતો જાઉં અને રવાના થઈ જાઉં. હું તો અજાણ્યા વિસ્તારનો છું. ડોશી મને ક્યાં શોધવા આવવાની છે..?? તે પાછો વળ્યો. તેણે વૃદ્ધા પાસે જઈને કહ્યું લાવો માજી તમારું પોટલું હું લઈ જાઉં મારી ભૂલ થઈ ગઈ કે મેં તમને ના પાડી પણ પછી મને ઉપરવાળાએ કહ્યું કે તારે પોટલું લઈ જવાની ના ન પાડવી જોઈએ વૃદ્ધાએ તેને કહ્યું તું તારે જા ભાઈ.. તને જેણે કહ્યું એ મને પણ આવીને કહી ગયો કે તારે પોટલું આપવાનું નથી ઘોડેસવાર ખસિયાણો પડીને ચાલતો થયો.. સાર એ છે કે માણસનો ઈરાદો પારખતા આવડવું જોઈએ… (મુંબઈ સમાચાર માંથી સાભાર)


કચરા પેટીઓમાં ફેંકાતું ખાવાનું વીણી મુંગા પશુઓને ખવડાવતા જગતસિંહ વાઘેલાનો અનન્ય સેવાયજ્ઞ

jagatsinh vaghela

jagatsinh vaghela

એક સમયે પશુઓની કતલ, માંસ, મંદીરા પાન, ધ્રુમપાન આદી એવા રાજકોટના રાજપુત યુવાનને ગુરૂનો ભેંટો થતાં ગુરૂ આજ્ઞા માથા પર ચડાવી સાચા અર્થમાં ગૌ પ્રતિપાલ બ્રાહ્મણો ગાયોની સેવામાં લાગી ગયેલા રાજકોટના જગતસિંહ વાઘેલાની મુંગા પશુઓની સેવા અનેરી છે. દરરોજ સવારે પ્લાસ્ટીકની મોટી બેગો સાથે રાજકોટની આજીડેમ ચોકડી કે જયાં કોર્પોરેશનની કચરાઓની ગાડીઓ કચરો ઠાલવે છે ત્યાં પહોંચી કચરા પેટીઓમાંથી રોટલા, રોટલી, પુરી, થેપલા એકત્ર કરી સ્કુટર પર ઠેબચડા, ભીંચરી, ખેરડીની ત્રણ ગામની સીમમાં ગાય, કુતરા અને ગરીબોને આપી જઠરાગ્ની ઠારવાની તેમની અનેરી મુક સેવાની નોંધ ખરેખર લેવા જેવી છે.

સમગ્ર જીવન પરમાત્માને અર્પણ કરનાર રાજકોટના નાના મવા સર્કલ પાસે શાસ્ત્રીનગર ડી-૧૧૪ માં રહેતા જગતસિંહ વાઘેલાના જીવનમાં આમુલ પરિવર્તન આવતા સેવાની કેડીએ તેમની જીવન નૌકા હંકારી છે રાજકોટના સાંધ્ય દૈનિક સાંજ સમાચાર સાથેની મુલાકાતમાં જગતસિંહ વાઘેલાએ જણાવ્યુ હતુ કે આ બધુ ગુરૂની કૃપાથી થઈ રહયુ છે. મારા હાથે જે પાપ થયા છે તેને ધોઈ રહયો છું. જગતસિંહ વાઘેલાએ જણાવ્યુ હતું કે દરરોજ સવારે નિત્ય કર્મમાં સારૂ જોવું, સારૂ સાંભળવું, સારૂ બોલવું સાથે દિવસભર પરમાત્માનાં ગુણગાન ગાયોની સેવા કરવી તેને જ મારો જીવનમંત્ર બનાવ્યો છે. દરરોજ સવારે આઠ કલાકથી દસ કલાક આજીડેમ ચોકડી પાસે કોર્પોરેશનની કચરા પેટીઓની કતારબઘ્ધ રીતે આવતી ગાડીઓમાંથી ફેંકી દેવાયેલા રોટલા, રોટલી, પુરી, થેપલા એકઠા કરી ઠેબચડા, ભીચરી, ખેરડી ગામની સીમમાં મુગા પશુ, ગાય, કુતરા, ગરીબોને ખવડાવું છું સાથે રસ્તામાં પાણીનાં કુંડામાં પાણી ભરી પક્ષીઓને પીવાનું પાણીની સેવા કરૂ છુ. આ બધુ કાર્ય ગુરૂકૃપાથી થઈ રહયું છે. પોતાનાં જીવનમાં થયેલા પરિવર્તનન બાબતે જણાવતા જગતસિંહ વાઘેલાએ જણાવ્યુ હતું કે અઢી વર્ષ પહેલા ગુરૂ જસુભા ચુડાસમાનો નવરંગપરા નાથજીની મઢીમાં ભેંટો થયો અને તેમણે મને ખરાબ નીચ કુળના કામો છોડી પરમાત્માના માર્ગે જવા આદેશ આપતા મેં રાહ પકડયો છે. ગાયોની સેવા અને બ્રાહ્મણોની રક્ષા માટે દિવસભર જાગી રહું છું, અને ધાર્મિક કાર્યો પણ કરું છું

જગતસિંહ નિખાલસ રીતે કહે છે કે મેં જીવનમાં ખુબ પાપ કર્યા છે હું પ્રથમ ટ્રાવેલ્સનાં ધંધામાં હતો બાદમાં ડ્રાઈવીંગ કર્યા બાદ નોનવેજ હોટલ શરૂ કરી હતી. હોટેલ સમયે મે અનેક ઘેંટા-બકરાની કતલ કરી હતી હું દરરોજ મટન, દારૂ અને સીગારેટ પીતો હતો. આવા સમયે ગુરૂ જસુભા ચુડાસમાનો ભેંટો થતાં પાપ કાર્યોમાંથી મુકત થઈ એક સાચો ગોપાલક બ્રાહ્મણ પ્રતિપાલ ક્ષત્રિય ધર્મનાં પંથે પરમાત્માનું સતત રટણ અને ગાયોની સેવા કરી રહયો છું. બસ હવે પરમાત્માની નોકરી કરવી છે બીજી કોઈ નોકરી કરવી નથી. તેમ જણાવ્યુ હતું. અંતમાં મારા હાથે જે પશુઓ કપાયા તે પણ એક જીવ હતા તે જીવોમાં પાપમાંથી મુકત થવા આ જીવોના પાપમાંથી મુકત થવા આ જીવોનું ૠણ ચુકવવા હવે ગાયોની સેવા અને પરમાત્માનો પંથ પકડયો છે જેમાં મને નિજાનંદ પ્રાપ્ત થઈ રહયો છે.

દિવસભર માત્રને માત્ર ગાયોની સેવા મુંગા અબોલ પશુઓની સેવા કરતા જગતસિંહ વાઘેલા કહે છે કે આજે લોકોને ઘર આંગણે ફોર ગાડી રાખે છે. ગાયો બાંધતા નથી સેવા કરતા નથી. ગાયનું દુધ બધાને જોઈએ છે પણ ગાય કોઈને જોઈતી નથી. પગમાં કચડાતું અનાજ નિહાળી મારુ હૃદય દ્વવી ઉઠે છે. પગમાં કચડાતા અનાજ, રોટલા, રોટલી એકઠા કરી મુંગા પશુઓને ખવડાવવાનું કામ મને આનંદ આપી રહયું છે. કોર્પોરેશનની કચરાપેટીમાં દરરોજ રોટલા, રોટલી, પુરી, થેપલા મળે છે. લોકો અન્ન અને ગાયનું મહત્વ ભુલી ગયા છે. નવી પેઢી દિવસે દિવસે સંસ્કૃતિ અને ધર્મવિમુખ થઈ રહી છે તે બાબતે સમાજનાં જાગૃતિ લાવવી જરૂરી છે ગાયોની કતલ અને ઈંડાની લારીઓ પણ પ્રતિબંધ મુકવો જોઈએ. જગતસિંહ વાઘેલાના પ્રાયશ્ચિત્ત અને તેના અનન્ય સેવાયજ્ઞની આપણે સહુએ કદર કરવી જોઈએ તેમજ આપણાથી પણ કોઈપણ પ્રકારનું અનાજ કચરામાં ના જાય આ અનાજ આપણે ઘરેથી જ મુંગા અબોલ પશુઓને આપી તેના અંતરના આશીર્વાદ મેળવવા જોઈએ (અહેવાલ : અરૂણ ભટ્ટ – તસ્વીર : દેવેન અમરેલીયા)

 

——————————————————————————–