ATUL N. CHOTAI

a Writer

પોરબંદરનાં લલીતાબેન ખુદાઇ ૬ર વર્ષની ઉંમરે પણ દરરોજ ૧ર કિ.મી. દોડે છે

આલેખનઃ  નિમેશ ગોંડલીયા : મો –  ૯૦૩૩ર ર૦૧૬૪

Laliteben Khudai -  Porbandar

Laliteben Khudai – Porbandar

ભારતની એક મહિલાનું નામ જયારે રનીંગ દોડની વાત આવે એટલે પી.ટી. ઉષાનું નામ મોઢામાં તરત આવે જેને એક સિધ્ધી હાંસલ કરી છે. જેથી તે સૌથી શ્રેષ્ઠ મહિલા દોડવીર તરીકે સુપ્રસિધ્ધ છે. તો બીજી બાજુ ઘણી મહિલાઓનું જંક ફુડ ખાઇને બેડોળ શરીર બની જાય છે અને ડોકટરો પાસેથી મોંઘી ડાયટીંગ ટીપ્સ લે છે અને પછી વોકીંગ શરૃ કરે છે અમુક પગલા ચાલ્યા બાદ શ્વાસ ચડી જાય છે અને બોલી ઉઠી છે બસ હવે આપણાથી હવે નહિ ચલાય હો..!! આ છે આધુનિક મહિલાની લાઇફ સ્ટાઇલ પરંતુ ઘણીવાર આપણી આસપાસ નજર કરીએ તો ઘણી એવી મહિલાઓ પણ છે કે જે પોતાના પરિવારનું ગુજરાત ચલાવવા ઝઝુમી રહી છે અને દિવસ રાત તનતોડ મહેનત કરે છે ઘણી વાર આપણને એમ થાય કે ધન્ય છે આ મહિલાને કે તે થાકતી નથી આજકાલ ઘણી મહિલાઓ દોડની સ્પર્ધામાં દોડતી કે જોગીંગમાં દોડતી જોઇ હશે પરંતુ કયારેય વ્યવસાય માટે દોડતી મહિલા ભાગ્યે જ જોઇ હશે. પોરબંદરના બસ સ્ટેન્ડ રોડ પાસે બરાબર સાડા અગિયાર વાગ્યે બપોરે એક ૬ર વર્ષીય મહિલા અચુક લારીમાં ટીફીન લઇને દોડતી જોવા મળશે. આ મહિલા ખારવાવાડ વિસ્તારમાં શહીદ ચોકથી સૌરાષ્ટ્ર કેમીકલ ફેકટરીના કર્મચારીઓના ઘરેથી ટીફીન લઇને આશરે છ થી સાત કિલોમીટર દુર આવેલ ફેકટરીમાં કર્મચારીઓને ૧ર વાગ્યે પહોંચાડે છે એ લારીમાં મુકીને ફરી પાછા લાવે છે એટલે કે રોજના આશરે ૧પ થી પણ વધુ કિ.મી. આ મહિલા દોડે છે એ પણ ૬ર વર્ષની ઉમંરે।.!! પોરબંદરના ખારવાવાડના શહીદ ચોકમાં રહેતી લલીતા નારણભાઇ ખુદાઇ ઉર્ફે લલકી આજે ૬ર વર્ષની ઉંમરે પણ ભલભલાને શરમાવે તેવું કામ કરી રહી છે. આ નાની ઉમરથી જ ચાલુ કરેલ ટીફીન આપવાનો વ્યવસાય ૬ર વરસે પણ ચાલુ રાખ્યો છે લલીતાબેન સવારે વહેલા ઉઠીને દિનચર્યા મુજબ ૧૦ વાગ્યે ઘરેથી નિકળી સૌરાષ્ટ્ર કેમીકલ ફેકટરી ના કર્મચારીઓ ના ઘરે – ઘરે જઇ ને ટીફીન એકત્રિત કરી લારીમાં મુકે છે અને ખારવાવાડ થી લારી સાથે દોડવાનું શરૃ કરે છે અને સાત કિલોમીટર દુર આવેલ સૌરાષ્ટ્ર કેમિકલ ફેકટરી સુધી કર્મચારીઓને ઘરનું ટીફીન બરાબર ૧૨ વાગ્યે પહોચાડે છે આપે મુંબઇ ના ડબ્બાવાળાઓનું મેનેજમેન્ટની વિશે ખ્યાલ હશે જેની ડીસ્કવરી અને જીયોગ્રાફી ચેનલે  નોંધ લઇ ડોકયુમેન્ટરી બનાવી છે તેવી જ રીતે આ લલીતાબેનનું કામ પણ આશ્ચર્ય પમાડે તેવું છે તેઓ કોઇપણ સમયે કડકડતી ઠંડી અને કાળઝાળ ગરમી કે ધોધમાર વરસાદની પરવાહ કર્યા વગર પણ દોડી ને આ કાર્ય ૬૨ વર્ષની વર્ષે પણ ચાલુ  રાખે છે તે દરમ્યાન તેની ટ્રાફિક અને અનેક મુશ્કેલીઓ નો સામનો કરવો પડે છે ઘણીવાર લલીતાબેન બીમાર પડે છે છતાં પણ તેઓ બીમારી ની ચિંતા છોડીતે તેનું કાર્ય ચાલુ રાખેલ છે.  લલીતાબેને બાળપણ થી જ પોતાના માતા પિતા ની છત્ર છાયા ગુમાવી હતી ઘરમાં ચાર બહેનો જ હતી એટલે ગુજરાત ચલાવવા માટે ટીફીન લારીમાં મુકી સાત કિમીદુર આવેલ સૌરાષ્ટ્ર કેમિકલ ફેકટરીના કર્મચારીઓને ટીફીન દેવાનો વ્યવસાય શરૃ કર્યો સમય જતા મોટી બહેનનું અવસાન થયું અને બીજી બન્ને બહેનોના લગ્ન કરાવ્યા બાદ લલીતાબેન ખારવાવાડ ના શહીદ ચોક પાસે આવેલા નાના ઘરમાં રહે છે અને એકલવાયું જીવન જીવી રહ્યા છે. આ લલકીને અમે ઘણી વાર બધા ના પણ પાડીએ છીએ કે હવે તારી ઉમર થઇ છે હવે કામ છોડી દે  અને ઘણીવાર તો ધોમ તડકામાં માથા પર ભીનું કપડું રાખીને પણ ટીફીન દેવા જાય છે ત્યારે અમારૃ હૃદય દ્રવી ઉઠે છે આ કામ મારાથી તો ના જ થઇ શકે પણ લલકી એક જ જવાબ  આપે છે મરીશ ત્યાં સુધી હું આ કાર્ય ચાલુ રાખીશ.કોઈપણ ઋતુ ની ચિંતા કર્યા વગર ૬૨  વરસે પણ દોડતી રહેતી આ મહિલા ખરેખર પોરબંદરની પી ટી ઉષા જ છે લાખો સલામ આ મહિલાને.. ટીવીમાં આવતી મહિલાઓને એવોર્ડ અને બ્રાંડ એમ્બ્રેસેડર બનાવાય છે પરંતુ આવી મહિલાઓ ના સન્માન અંગે પણ વિચારવું રહ્યું…

Advertisements

Comments are closed.