ATUL N. CHOTAI

a writer – since 2014


મોબાઈલનો સમજદારી અને વિવેકથી ઉપયોગ કરવો આપણા ફાયદામાં જ છે

લેખન – સંકલન  : અતુલ એન. ચોટાઈ – રાજકોટ

મોબાઈલ.. આ ચાર અક્ષરનો શબ્દ આજે ભારતના દરેક નાગરિકની લોકજીભ ઉપર જોવા મળે છે. કોમ્યુનીકેશન ક્ષેત્રે આવેલી જબરજસ્ત ક્રાંતિનો લાભ આપણે મેળવીએ છીએ આપણને કદાચ એ દિવસો જરૂર યાદ હશે..!!  જ્યારે આપણે આપણા સગા – સંબધીઓનો એક અવાજ સાભળવા માટે ટ્રન્કકોલ કરતા અને કલાકો સુધી રાહ જોતા અને આજે ફક્ત બટન દબાવતા જ આપણે દુનિયા ના કોઈપણ ખૂણેથી ગમે તેનો સંપર્ક કરી શકીએ છીએ છે ને અદભુત વાત..!!

મોબાઈલથી વાતચીત સિવાયના ઘણા ઉપયોગી કામો કરી શકાય છે પણ આપણે સાચી સમજણના અભાવે બિનઉપયોગી કામ વધારે કરી રહ્યા છીએ જેથી આ બધી વસ્તુના મનફાવે તેવા અતિરેકથી ઘણીવાર બીજા લોકોને પણ માનસિક ત્રાસ પહોચે છે જે આપણે સમજી શકતા નથી કે કદાચ સમજવા માંગતા નથી.. આજે મોબાઈલનો જરૂર પુરતો ઉપયોગ જ કરવાનો હોય તેની બદલે આપણે આપણી ઈચ્છા મુજબ મનફાવે તેમ દુરપયોગ ચાલુ કરીએ છીએ મોંધવારીનાં આ જમાનામાં મોબાઈલમાં વાત કરવી સસ્તી થઇ ગઈ છે અને એટલો જ બીજા લોકો માટે ત્રાસ પણ વધ્યો છે મોબાઈલનાં ટાવરોનાં વ્યાપને લીધે આપણી ઘરે આપણા સ્વજનો સમાં પંખીઓ આવતા બંધ થઇ ગયા છે. પર્યાવરણને પણ ગંભીર નુકશાન પહોચી રહ્યું છે જે લીમડાની મીઠી ડાળની છાંયડી આપણને મળતી તેની જગ્યાએ આપણને હવે મોબાઈલનાં તરંગો મળે છે.

મોબાઈલ ના ઉપયોગની જ્યાં વાત છે ત્યાં આજે સામાન્ય વાતચીતમાં પણ લોકો જોરજોર થી બરાડા પાડીને પોતાના બાપુજીનું  ઘર હોય તેમ વર્તન કરતા જાહેરમાં જોવા મળે છે આ ઉપરાંત ટ્રેનમાં, બસમાં, સ્કુલો, હોસ્પિટલો જેવી જાહેર જગ્યાઓ ઉપર પણ લોકો આ પ્રકારે કોઈપણ જાતની શરમ વગર પોતાનું  વર્તન ચાલુ રાખીને બીજાને નડતરરૂપ થતા જોવા મળે છે ચાલુ વાહને મોબાઈલ કે કાનમાં હેન્ડ્સ ફ્રી લગાડી વાતો કરવાથી કે મ્યુઝીક સાંભળવાથી અકસ્માતોનું પ્રમાણ વધી રહ્યું છે છતાં પણ આપણે સુધરવા માંગતા નથી ગમે તે જગ્યાએ જરાક પણ આપણો મોબાઈલ નવરો થયો એટલે મ્યુઝીક, ગીતો કે ગેમો ચાલુ કરી દઈએ છીએ આપણા મોબાઈલ થી થતો ઘોંઘાટ કે આપણું વર્તન બીજાને ગમતું હોય કે ન ગમતું હોય તો પણ આપણે બીજાની તકલીફ વિષે જરાપણ વીચાર કર્યા વગર બેશરમ બનીને આપણી હરકતો ચાલુ રાખીએ છીએ.. મોબાઈલનાં ઉપયોગમાં ઘણીવાર આપણે કોઈને મિસકોલ મારીએ છીએ ત્યારે બીજાના પૈસે આપણા કામની મફત વાત કરવાની આપણી મનોવૃત્તિ અહિયાં છતી થઈ જાય છે અથવા તો કોઈનો મોબાઈલ નંબર મળ્યે તરત જ આપણા ધંધાનું માર્કેટિંગ કે એસ.એમ.એસ. ચાલુ કરી દઈએ છીએ ઘણીવાર સમય અને સ્થળ જોવા વગર પણ આપણે ફ્રી છીએ એટલે સામેવાળા પણ ફ્રી હશે તેવું માની ગમે ત્યારે ફોન કરીએ છીએ આવું કરવાથી આપણી અક્કલ અને  સંસ્કારોનું જાહેરમાં પ્રદર્શન કરીએ છીએ જે ખેદજનક બાબત ગણાય…

આજે ભારતમાં જેટલા શૌચાલય નથી એટલા મોબાઈલ છે પણ મોબાઈલ વાપરવાની રીતભાત અને સભ્યતા આપણામાં નથી જે બાબત ને આપણે સ્વીકારવી જોઈએ અને મોબાઈલ વાપરવાની રીતભાત અને સભ્યતા કેળવવી પણ જોઈએ કેમ કે આની માટેના કાયદામાં પણ નિયમો તો છે જ.. પણ નિયમનું કડક પાલન થાય કે આપણને નુકશાન થાય ત્યારે સુધરવું તે પહેલા જ આપણે મોબાઈલ નો સંયમિત અને વિવેકપૂવર્ક ઉપયોગ કરી આપણને અને ખાસ કરીને બીજાને તકલીફ ન પહોચે તેનું ખાસ ધ્યાન રાખવું જોઈએ..!! આપણી મુઠ્ઠીમાં ફોન શોભે પણ ફોનની મુઠ્ઠીમાં આખી માનવજાત હોય તે થોડુક હાસ્યાસ્પદ દ્રશ્ય ગણાય ફોન માણસે વાપરવાનો હોય છે પણ અત્યારે સ્થિતિ એવી રહી છે કે ફોન માણસને વાપરવા લાગ્યો છે. અહિયાં સવાલ એ છે કે ફોન સ્માર્ટ બન્યા પણ માણસ..??  ખેર, વિવેકપૂર્ણ ઉપયોગ એ વ્યકિતગત બાબત છે મોબાઇલ ફોન સિવાયની પણ મોટી સરસ મજાની દુનિયા છે એ આપણે ભૂલવું ન જોઇએ…


સ્ટાફ મળતો નથી..!!

લેખન – સંકલન  : અતુલ એન. ચોટાઈ – રાજકોટ

આજના બેકારી અને મંદીના સમયમાં સ્ટાફ મળતો નથી એવી વાત સાંભળીને આપણને આશ્ચર્ય તો થાય જ પણ આમ તો દરેક જગ્યાએ આ મુજબની પરિસ્થિતિ છે જેમાં રાજકોટ – સૌરાષ્ટ્રનાં વાતાવરણને ધ્યાનમાં લઈએ તો આ વાત ખરેખર માનવી પડે આજે ન્યુઝ પેપરો તથા જોબ પ્લેસમેન્ટ એજન્સીઓ દ્વારા મોટેભાગે સ્ટાફની પસંદગી થતી હોય છે જેમાં જો મહેનતવાળું કામ હોય તો રિસ્પોન્સ ખુબ જ ઓછો મળે છે પણ ખુરશીમાં બેસીને કામ કરવાનું હોય તો ત્યાં અરજદારોની લાઈન થઇ જાય છે આજે આપણે ઘરકામ માટે બેન જોઈતા હોય કે નાના કામનો કારીગર અને ઓફીસબોય થી લઇ મેનેજર સુધી સ્ટાફ ન મળવાની ફરિયાદ એ પણ એક સમજવા જેવો પ્રશ્ન તો છે જ ..?? આપણા વડીલો એક જ પેઢી માં નોકરી કરતા કરતા વર્ષો કાઢી નાખતા અને સારા પ્રસંગોએ શેઠ દ્વારા અપાયેલ વસ્તુ કે પૈસાથી પ્રસંગોને પૂરો કરતા કે તહેવારો ઉજવતા પણ આજે એ પ્રથા સાવ નાબુદ થઇ ગઈ છે આજની પેઢી લાંબો સમય નોકરી કરતી નથી અને શેઠ દ્વારા અપાયેલ નવી જ વસ્તુઓ સ્વીકારે છે અને એ પણ પોતાની શરતોથી..!!

આપણે આ બાબતનાં કારણો જોઈએ તો સહુ પ્રથમ આજનો વેપારી પોતાના સ્ટાફ કરતા પોતાનું હિત વધારે વિચારે છે સ્ટાફ પાસેથી વધુમાંવધુ કામ લઇ અને ઓછામાં ઓછા પૈસા આપવાની વિચારસરણી લગભગ ઘણી જગ્યાએ જોવા મળે છે અને ઘણી વખત કોઈ વ્યક્તિનો અભ્યાસ ઓછો હોય અને અનુભવ વધારે હોય છે ત્યારે ધંધાના પ્રોગ્રેસ કરતા તેની પોલીસીને વધારે ધ્યાનમાં લે છે જેથી પણ તેમને યોગ્ય માણસો મળતા નથી હોતા અમુક વખતે માર્કેટિંગ સ્ટાફની ઘણી ડીમાન્ડ હોય છે  કેમ કે ધંધાના વિકાસમાં માર્કેટીંગનું મહત્વ ઘણું હોય છે  ત્યારે આવી ઓફરોમાં મુખ્ય વ્યક્તિ પોતે પણ જે કામ કરી શકતો ન હોય એથી પણ વધુ અપેક્ષા સ્ટાફ પાસેથી રાખે છે તો આજે ઘણી શૈક્ષણીક સંસ્થાઓ ૧૦૦ ટકા જોબની ગેરંટી આપે છે પણ જોબ સારી છે કે ટકશે..??  તેની ગેરંટી આપતી નથી આવી ઘણી લોભામણી બાબતોથી પણ ઘણા સારા લોકો સારી કંપનીઓ કે પેઢી સુધી પહોચી નથી શકતા બીજું નોકરી માટેના ઉમેદવારો પોતાનું નસીબ, કર્મ અને લાયકાત મુજબની જોબ સ્વીકરવા ને બદલે સીધા શેઠ જ થવા માંગે છે મહેનત કરવી ગમતી નથી અને ધીરજ રાખીને કાબેલિયત મેળવવાનો તેઓની પાસે સમય નથી અને પોતાના  શેઠ પાસે જેટલી સુવિધાઓ હોય તે તમામ સુવિધાઓ પોતાની પાસે હોવી જ જોઈએ તેવી માંગણી હોય છે  જેથી ઉમેદવારોની આવી વિચારસરણી પણ એક સારી ઓફરથી પોતાને વંચિત રાખે છે

આજનો જમાનો માહિતી અને જ્ઞાન – વિજ્ઞાનનો છે માટે અંગ્રેજી ભાષા – કોમ્પ્યુટર ઈન્ટરનેટનું જ્ઞાન – ગેજેટસની સમજણ પણ હોવી જરૂરી છે અને કોઈપણ નોકરી મેળવવા માટે આ લાયકાત અભ્યાસ ન કર્યો હોય તો પણ જરુરી બની જાય છે. ઘણા ઉમેદવારો આવું બધું શીખવા પણ નથી માંગતા અને સમજવા પણ નથી માંગતા આવા ઘણા કારણોથી સ્ટાફ ન મળવાની ફરીયાદ વધી રહી છે.  આજે આપણે સારી નોકરી કરીએ કે સ્વમાનભેર આપણો બિઝનેસ કરીએ આ બધી આવડતો ની સાથે નિષ્ઠા – મહેનત અને પ્રમાણીક્તા વગર આગળ નહિ વધી શકાય તો આજે દરેક નોકરીએ રાખનાર કે નોકરીમાં રહેનાર વ્યક્તિ પોતાની જાતને સામેવાળાની જગ્યાએ મૂકી જોવે પછી શું કરવું..? શું ના કરવું…?  તે તેમને સમજાઈ જાશે ઉપરાંત દરેક શેઠ પોતાના સ્ટાફને માણસ કરતા સ્વજન સમજે એ પણ જરૂરી છે અને દરેક ઉમેદવાર જે કોઈપણ કામ કરે તે તન – મન – ધનથી કરશે તો કદાચ બીજી કોઈ સારી વ્યક્તિ પણ તેની જરર કદર કરશે કેમ કે નસીબમાં ન હોય તો પણ મહેનતનો બદલો ઈશ્વર ને આપવો જ પડે છે. માટે બીજાને સ્ટાફ મળે કે ન મળે પણ આપણને રસ્તો જરૂર મળશે…!!