ATUL N. CHOTAI

a writer – since 2014


પોરબંદરના પ્રાથમિક શાળાના શિક્ષકનો અનોખો સેવાયજ્ઞ..

parag joshi

parag joshi

: : સંકલન : :
જગદીશ ડી. ત્રિવેદી
સહાયક માહિતી નિયામક

પ્રાદેશિક માહિતી કચેરી,
જયુબેલી બાગની અંદર,

રાજકોટ – ૩૬૦ ૦૦૧

કવિ મકરંદ દવેની એક મશહૂર પંકિત છે. ગમતું મળે તો અલ્યા ગુંજે ન ભરીયે, ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ. અત્યારે લોકોમાં એવી માન્યતા છે માણસને ગમતું કામ મળી જાય કે ગમતી સરકારી નોકરી મળી જાય પછી લોકો પરિવાર સાથે એશ આરામની જીંદગીના સપના જોવા લાગે છે.  પરંતુ બધે જ એવું નથી બનતું.  કવિની કૃતિ મુજબ ગમતા કાર્યને સમાજમાં વહેંચીને મદદરૂપ થનારા પણ છે. કોઇને ગમતી નોકરી મળી જાય પછી વિશેષ સમાજ સેવા કરીને પ્રેરણાનું ઝરણું બનીને સેવાનો ભેખ ધરનારા પણ છે. નોકરીની સાથે ગમતું કામ શીખીને સમાજ સેવાની એક કેડી પોરબંદર જિલ્લાના પ્રાથમિક શાળાના શિક્ષકે કંડારી છે. આ શિક્ષકનું નામ છે પરાગ જોશી. શ્રી પરાગભાઇએ એવું તો શું કર્યું  કે આજે પોરબંદર જિલ્લાના શિક્ષકો અને વિધાર્થીઓમાં તેમનું નામ ગુંજતું થયું છે..??

પોરબંદર જિલ્લામાં સામાન્ય પરિવારમાં ઉછરેલા પરાગ હરિલાલ જોશીએ સાયન્સમાં સ્નાતક કર્યા પછી નકકી કર્યું હતું કે તેમને જો ગણિત- વિજ્ઞાનના શિક્ષકની નોકરી મળી જાય તો નોકરીની સાથે વિશેષ કામ કરવું છે. આ ઇચ્છા દ્રઢ મનોબળ અને મહેનતના અંતે પૂર્ણ થઇ. શ્રી પરાગભાઇને પ્રાથમિક શાળામાં સાયન્સ શિક્ષક તરીકે ગમતી નોકરી મળી ગઇ. કહેવાય છે કે જેને કામ કરવું જ છે તેને કામ મળી જાય છે. પરાગભાઇએ વિશેષ કામગીરી કરવાની પસંદગી પણ પ્રાથમિક શાળાઓને ધ્યાનમાં રાખીને કરી. તેમને જાણવા મળ્યું કે શાળાઓમાં કોમ્પ્યુટર બંધ પડે તો રીપેર કરવાની મંજુરીથી માંડીને ગામડામાં ટેકનીશ્યનને લઇ આવવામાં મુશ્કેલી પડે છે. એટલું જ નહિં  અંતરાય પડતા બાળકોની શીખવાની અને શિક્ષકોની શિખડવવાની કામગીરીમાં વિક્ષેપ પડે છે. બસ આ જ વાતે  પરાગભાઇને વિશેષ કામગીરી કરવાનો રસ્તો કાઢયો. બે મહિનામાં જ પરાગભાઇએ કોમ્યુટર રીપેર કરવાનું જ્ઞાન મેળવી લીધું. કોમ્પ્યુટર રીપેર કરવામાં જેવી ફાવટ આવી કે તુરંત તેમણે સરકારી શાળામાં સ્વખર્ચે  જઇ એક પણ પાઇ લીધા વગર વિધાર્થીઓ માટેના બંધ પડેલા કોમ્યુટર વિનામુલ્યે રીપેર કરી આપવાનો સેવાયજ્ઞ શરૂ કરી દીધો. એવો સેવાયજ્ઞ કે જે અવિરત ચાલતો  જ રહે. કર્મના નિજાનંદ વાળો સેવાયજ્ઞ.

પોરબંદર જિલ્લાના હાથિયાણી ગામે સુખપુર પ્રાથમિક શાળામાં ફરજ બજાવતા શ્રી પરાગભાઇની આ વિશેષ કામગીરીને આજે તો નવ વર્ષ થઇ ગયા છે. પરાગભાઇ તેમને મળેલી પ્રેરણા અંગે કહે છે કે મને ગામડાના વિધાર્થીઓને સાયન્સ અને મેથ્સ શીખવડાવવાની મજા આવે છે. આ ગમતા કાર્યની સાથે સાથે શાળાનો સમય પુરો કરીને હું જે શાળામાં કોમ્યુટર બંધ થયાનો કોલ આવ્યો હોય તે શાળામાં કોમ્યુટર રિપેર કરવા પહોંચી જાઉં છું. આજ દિન સુધીમાં જિલ્લાની ૧૦૦ પ્રાથમિક શાળાના ૧૦૦૦ થી પણ વધુ કોમ્યુટર રિપેર કર્યા છે.

પરાગભાઇ કહે છે સૌ પ્રથમ તેમણે ફેઇસ બુક પર એક પોસ્ટ શેર કરી તેમાં તેમણે એક ટેગ લાઇન લખી હતી નહિં ટીએડીએ ચાર્જ, નહિં સર્વિસ ચાર્જ, માત્ર અડધો કપ ચા સાથે પીને તમારૂ કોમ્યુટર થશે ફટાફટ રીપેર. આ સમાચાર જિલ્લામાં પ્રસરી જતા એકાંતરા અને કયારેક તો રોજ રોજ હું શાળાથી છૂટયા પછી કે પહેલા મારૂ બાઇક લઇને કોમ્યુટર રિપેર કરવા પહોંચી જાવ છું. પરાગભાઇ જે શાળાની મુલાકાત લે છે તે શાળાના શિક્ષકોને કોમ્યુટરર રિપેર કરવાની સામાન્ય સમજ પણ આપી દે છે. જેથી જે તે શાળા જાતે કોમ્પ્યુટર રીપેર કરતી થઇ જાય. સરકારશ્રી દ્વારા હવે શાળાઓમાં જ્ઞાનકુંજ ઇ- લર્નીગ પ્રોજેકટર પણ આવવા લાગ્યા છે. જેથી કોમ્યુટર વગર ચાલે તેમ નથી એટલે પરાગભાઇએ જિલ્લા શિક્ષણ અને તાલીમ ભવનમાં તેમનો આ પ્રોજેકટ પણ મુકયો છે. જેથી અન્ય શિક્ષકો પણ આ દિશામાં કામ કરી શકે.

બપોરની શાળા અને સવારે કે રજાના દિવસે કોમ્યુટર રીપેર કરવાની સર્વિસ તો પછી તમે પરિવારજનોને  કયારે સમય  આપો છો..?? એવું પુછતા પરાગભાઇએ હસીને કહયું કે મારા માતા અરૂણાબેન, પિતા હરિભાઇ અને પત્ની પૂજાબેનના સહકારથી જ હું આ વિશેષ સેવા કરી શકું છું. સવારથી જ ટાઇમ મેનેજમેન્ટ કરી લઇ છું પણ હું આ કામ કરૂ છું તેમાં મારા પરિવારજનો પણ ખુશ છું. સેવા કરવી હોય તો ઘણી બધી બાબતોનો ત્યાગ કરવો પડે અને હવે તો શાળા અને કોમ્પ્યુટરની સર્વિસ બન્ને કરૂ તો જ મજા આવે છે તેમ હર્ષ સાથે તેઓ જણાવે છે. ચુંટણી સબબ બી.એલ.ઓ તરીકે કે સાયન્સ શિક્ષક તરીકે જે ફરજ સોંપાઇ તે પણ પુર્ણ કરીને ઘણી વખત સાંજે પણ કામ કરીને બંધ કોમ્પ્યુટર રીપેર કરી નાંખું છું તેમ પણ જણાવ્યું હતુ.

પરાગભાઇના પત્ની પૂજાબેન કહે છે કે જયારે મારી સગાઇ થઇ ત્યારે જ મને કહેવામાં આવ્યું કે હું નોકરી પછી  સેવાનું આ એક બીજું કામ કરૂ છું. મારા જીવનમાં નવરાશની પળો ઓછી છે. આ વાતથી તો હું ખુશી થઇ. હું પણ એમના કામમાં મદદ કરૂ છું. પરાગભાઇના પિતા હરિભાઇ અને માતા અરૂણાબેન કહે છે કે અમારા ૧૫૦ વ્યકિતના કુંટુંબમાં કોઇને વ્યસન નથી. નવરૂ બેસવું નહીં અને ગમતું કામ કરવું અને તે કામ સૌને શીખડાવવું એવો અમારો સિંધ્ધાંત રહયો છે.  અનેક શાળાઓમાં કોમ્યુટર રીપેર થયા છે. એ એમાની એક શાળા આદિતપરા પ્રાથમીક શાળાના આચાર્ય શ્રી મનીષભાઇ બરેજાએ કહયું કે અમારી શાળાના કોમ્યુટર બંધ થયા ત્યારે તેઓએ રજાના દિવસે આવીને કામ કરી આપ્યું હતુ. આમ પોરબંદરના પરાગ જોશીની નોકરી સાથે તેમની આ વિશિષ્ટ સેવા તેમની ઓળખ બની છે. તેમની આ કામગીરીથી વિદ્યાર્થીઓ અને શિક્ષકો પણ પ્રેરીત થયા છે. (માહિતી બ્યુરો – પોરબંદર) porbandar teacher parag joshi free computer repairing service for schools social activities story by jagdish trivedi information department porbandar
Advertisements


કોલકતામાં રહેતા મૂળ ગુજરાતી બિપીનભાઈ ગણાત્રા પદ્મશ્રી એવોર્ડથી સન્માનીત થયા છે

bipin ganatra kolkata

bipin ganatra kolkata

સમાજસેવા ક્ષેત્રે ઉત્કૃષ્ટ પ્રદાન કરવા બદલ મૂળ ગુજરાતી બિપીનભાઈ ગણાત્રાને ચોથા સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન પદ્મશ્રી એનાયત કરવામાં આવ્યા છે બિપીનભાઈ ના દાદા વેપાર ધંધા માટે ગુજરાતથી જઈ પશ્ચિમ બંગાળમાં વસ્યા હતા. જીવનની અનેક તડકી છાંયડી જોયેલા બિપીનભાઈ ગુજરાતી માધ્યમમાં છ ધોરણ સુધી ભણેલા છે અને ઈલેક્ટ્રિશિયન તરીકે કામ કરીને પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે. બિપીનભાઈની નજર ટીવી પર આગને લગતાં સમાચારો પર જ હોય છે. જ્યારે તેમને કોલકતામાં આગના સમાચાર મળે એટલે તેઓ ફોન કરીને ત્યાં દોડી જાય છે. ઘણી વખત એવું બનેલું છે કે ફાયર ફાઈટર્સ પહોંચે તે પહેલાજ બિપીનભાઈ ઘટના સ્થળે પહોંચી ગયા હોય. પોતાના જીવનમાં બનેલી એક કરુણ ઘટનામાં સ્વજનને ન બચાવી શકવાની લાચારીએ બિપીનભાઈને અગ્નિરક્ષક બનાવા પ્રેરણા આપી હતી. વર્ષ ૧૯૯૪માં હાર્ટની બાયપાસ સર્જરી કરવી પડી છતાંય આગ સામે ઝઝૂમવાનું જોખમી કામ તેમણે ચાલુ જ રાખ્યું છે. અનેક વખત અગ્નિશમનની કામગીરી કરતી વખતે બિપીનભાઈને નાની મોટી ઈજાઓ થઈ છે અને દાઝ્યાં પણ છે છતાં પણ આવી ઘટનાઓ બિપીનભાઈનો જુસ્સો તોડી શકી નથી. સ્થાનિકોમાં બિપીનદા ના હુલામણા નામથી વિખ્યાત બિપીનભાઈ અપરિણીત છે. તેમણે સમગ્ર જીવન સેવાકાર્યોને સમર્પિત કરી દીધું છે. તેઓ કોલકતાના મોહમ્મદ અલી પાર્ક ફાયર સ્ટેશનની સામે નાનકડી ઓરડીમાં સરળ જીવન જીવે છે. બિપીનભાઈએ જણાવેલ કે કોઈપણ પ્રકારનું સેવાકાર્ય નાનું હોતું નથી આપણને જે માધ્યમ ઠીક લાગે તેના દ્વારા સેવા કરતા રહેવું જોઈએ મગજમાં નકારાત્મક વિચારો સ્થાન આપ્યા વગર થાય એટલું બીજાને ઉપયોગી અને મદદરૂપ થવાનો પ્રયાસ કરતા રહેવો જોઈએ બિપીનભાઈનું સેવાકાર્ય આપણા સહુ માટે પ્રેરણારૂપ છે.


રાજકોટના નિવૃત્ત ફૌજી લશ્કરના ભાવિ સૈનિકો તૈયાર કરી રહ્યા છે

Sureshbhai Amipara - Rajkot

Sureshbhai Amipara – Rajkot

દેશના ભાવિ સમાન યુવાપેઢીમાં પ્રજાની રક્ષા માટે સૈન્ય અને પોલીસદળમાં ભરતી થવા તૈયાર થાય તેમજ દેશભક્તિ, એક્તાની ભાવના પ્રબળ બને તે હેતુથી રાજકોટ રહેતા નિવૃત્ત ફૌજી સુરેશભાઇ અમીપરા છેલ્લા 15 વર્ષથી રાજકોટ સહિત સૌરાષ્ટ્રમાં યુવાનોને નિ:શુલ્ક ફિટનેશ ટ્રેનિંગ આપી રહ્યા છે. 15 વર્ષમાં સૌરાષ્ટ્રમાં 10 હજારથી વધુ યુવકો તાલીમ મેળવી ચૂક્યા છે અને 2 હજાર યુવકોને આર્મીમાં ભરતી કરાવ્યા છે. નેશનલ બોક્સિંગ સ્પર્ધામાં ભાગ લઇ ચૂકેલી રાજકોટની આરતી પાલ પણ નિવૃત્ત ફૌજી સુરેશભાઇ પાસે ફિટનેશ ટ્રેનિંગ લઇ રહી છે. મૂળ જામનગરના લાલપુર તાલુકાના આરીખાણા ગામના વતની અને હાલ રાજકોટમાં યુનિવર્સિટી રોડ પર ક્રિષ્નાપાર્કમાં રહેતા સુરેશભાઇ અમીપરા 19 સપ્ટેમ્બર 1985માં આર્મીમાં ભરતી થયા હતા. સૈન્યમાં ફરજકાળ દરમિયાન બોક્સિંગ, રનિંગ, જિમ્નાસ્ટિકની તાલીમ પણ મેળવી હતી. પંજાબમાં આતંકવાદીઓ સામેના ઓપરેશન તેમજ કારગીલ યુધ્ધ સમયે જમ્મુ – કાશ્મીરમાં 3 વર્ષ ઉપરાંત આસામ, એમ.પી.,આંધ્રપ્રદેશ અને ઉત્તરપ્રદેશમાં ફરજ બજાવી 31 ઓગસ્ટ 2001માં નિવૃત્ત થયા. તેઓ જયારે સૈન્યમાં હતા ત્યારે તેમનો માત્ર એકજ ધ્યેય હતો કે ગુજરાતી યુવકોમાં દેશભક્તિના ભાવના જગાવવી તેમજ તેમનામાં લશ્કર અથવા પોલીસદળમાં જોડાવાની ભાવના ઊભી થાય તેવું કંઇક કરવું છે. નિવૃત્તિ પછી તરત જ યુવકોને ખડતલ બનાવવા ફિટનેશની ટિપ્સ આપવાનું કાર્ય શરૂ કર્યું.

રાજકોટની સૌરાષ્ટ્ર યુનિવર્સિટી કેમ્પસમાં સવાર – સાંજ તાલીમ આપી રહેલા નિવૃત્ત ફૌજી સુરેશભાઇ કહે છે કે આજની યુવા પેઢી ફાસ્ટ ફૂડ અને વ્યસનમાં ડૂબી રહી છે, યુવાનો જ દેશનું ભવિષ્ય છે, દેશની પ્રગતિમાં યુવાનોનું યોગદાન અમૂલ્ય છે, જો યુવાનો નબળા હશે તો દેશ મજબૂત કઇ રીતે બની શકે, ટ્રેનિંગમાં આવતા યુવકોને સ્વાસ્થ્ય માટે અતિ નુકસાનકારક ફાસ્ટફૂડ અને વ્યસનથી દૂર રહેવાની સલાહ પહેલાં અપાય છે. સૈન્ય,પોલીસમાં ભરતી થવા ઇચ્છતા યુવાનોને રનિંગ, સૂર્યનમસ્કાર, દોડ, લોંગ જમ્પ, હાઇ જમ્પની તાલીમ ઉપરાંત ખોરાકમાં લીલા શાકભાજી, કઠોળ, ફળ – ફ્રૂટ લેવાથી તંદુરસ્તી સારી રહે છે અને રોગ પ્રતિકારક શક્તિ વધે છે તે સમજાવીને ફાસ્ટ ફૂડ, વ્યસનથી દૂર રહેવા સમજાવાય છે. નિવૃત્તિ પછી ચૌધરી હાઇસ્કૂલમાં વિદ્યાર્થીઓને તાલીમ આપવાથી અનોખા અભિયાનનો પ્રારંભ કરનાર નિવૃત્ત ફૌજીએ સૌરાષ્ટ્રના અલગ – અલગ શહેર ગામડાંની સ્કૂલ – કોલેજોમાં પણ તાલીમ આપી છે. કોઇ પણ શૈક્ષણિક સંસ્થા બોલાવે ત્યારે વિદ્યાર્થીઓ નિ:શુલ્ક તાલીમ આપવા જાય છે. આજની પેઢી જંક ફૂડ તરફ વળી છે. નિવૃત્ત ફૌજી સુરેશભાઇના મતે વિદેશી ફૂડનો ચસકો દુશ્મન કરતા પણ ખતરનાક છે. દારૂ, સિગારેટ અને તંબાકુ જેવા વ્યસન કરતા પણ જંક ફૂડ વધુ નુકસાનકારક છે અાવા આહારથી ઉંમર વધવા સાથે શરીરની રોગ પ્રતિકારક શક્તિ નબળી પડે છે. માતા – પિતાએ સંતાનોના આરોગ્ય માટે સચેત રહેવા સૂચન કર્યું છે તેમજ જ્યારે ભૂખ લાગે ત્યારે લીલા શાકભાજી, ખજૂર, સીંગ,દાળિયા, ચણા જેવો ખોરાક લેવો જોઇએ.


અમદાવાદની વી એસ હોસ્પીટલ માં હેમંતભાઇ પટેલ નિ: શુલ્ક ટિફિન સેવા આપે છે

Hemantbhai Patel - Free Tifin Service

Hemantbhai Patel – Free Tifin Service

અમદાવાદની  વી એસ હોસ્પીટલ માં સાંજના 6.30 વાગ્યે દર્દીઓ અને તેમના સગા એક માણસની આતુરતાથી રાહ જુએ છે અને આ માણસ એટલે કોઇ ડોક્ટર કે હોસ્પિટલના સ્ટાફ નથી પરંતુ છેલ્લા ૧૩ વર્ષથી અવિરતપણે  નિ:શુલ્ક ટિફિન સેવા આપનાર માદલપુરના હેમંતભાઇ પટેલ છે. જે કાયમી ૨૫૦ જેટલા ટિફિન આપે છે. શરૂઆતમાં તો  તે માત્ર ખીચડી અને શાક જ આપતા હતા. તેમને મદદ કરવા માટે ડોક્ટરો અને હોસ્પિટલનો અન્ય સ્ટાફ પણ આવે છે. ૨૦૦૨ ના રમખાણ સમયે અમદાવાદ શહેરમાં જયારે કરફ્યૂ હતો  તે સમયે વી એસ હોસ્પિટલમાં દાખલ કરવામાં આવેલા દર્દીઓ અને તેમના સગા વહાલાઓને જમવાની તકલીફ પડતી હતી જેથી માદલપુરના હેમંતભાઇ પટેલે ૨૦૦૨ થી વીએસ હોસ્પિટલમાં દરદીઓ અને તેમના સગા માટે ટિફિન સેવા શરૂ કરી હતી. શરૂઆતમાં તેમના મિત્રો સાથે મળીને ટિફિન સેવા શરૂ કરી હતી. અને ટોકન પણ લેતા હતા પરંતુ તેમણે હોસ્પિટલમાં કેટલાક એવા લોકો જોયા કે તેમની પાસે ટોકનના પણ પૈસા ન હોય જેથી તેમણે ફ્રી ટિફિન સેવા અપાય છે. હેમંતભાઇને ટિફિન સેવા બદલ વર્ષ ૨૦૦૯ માં આમીર ખાનના હાથે રિયલ હીરો નો અેવોર્ડ પણ મળ્યો છે. તેમજ ત્યાર બાદ હેમંતભાઇને જીયો દિલ સે એવોર્ડ અને પૂણે મેનેજમેન્ટ ઇન્સ્ટિટ્યૂટે તેમને સન્માન્યા છે. હેમંતભાઇ કેટરર્સ છે તેથી  કાયમ જાતે જ જમવાનું બનાવીને હોસ્પિટલમાં આપવા જાય છે હેમંતભાઇનું કામ જોઇને હોસ્પિટલમાં ફરજ બજાવતા ડોક્ટરો અને નર્સ પણ હેમંતભાઇને જ દાન કરે છે. હેમંતભાઇને  કેટલાક મિત્રો અને અન્ય લોકો પાસેથી મદદ મળી રહે છે. તેઓ સામેથી ક્યારેય મદદ માંગતા નથી. પરંતુ તેનું કામ જોઇને કેટલાક લોકો કરિયાણું પણ આપી જાય છે. હેમંતભાઇને ત્રણ વાર હાર્ટ એટેક પણ આવ્યો છે. છતાં પણ એક દિવસ પણ તેમણે ટિફિન સેવા બંધ રાખી નથી.  હેમંતભાઇ કોઇપણ જાતી કે ધર્મના ભેદભાવ વિના ટિફિન આ આપે છે