ATUL N. CHOTAI

a Writer


Contact Himatbhai for any translation / interpretation / video titling work

Himantbhai Parmar

Himantbhai Parmar

Himatbhai Parmar (64) is a commerce graduate residing in Rajkot, having 20 years experience in Government office. At present working as freelance English to Gujarati & Gujarati, Hindi to English translator.Also running a Tiny Project Advisory & Import-Export services with a NGO. Since last 6 years working as a professional translator on full time basis. Contact for any translation / interpretation / video titling work

Mr. Himatbhai H.Parmar, 2 – Sakhianagar, Near Air Port Road,
Rajkot – 360 007 (Gujarat) Mobile 099245 76998 E-mail (1) himatbhaiparmar@gmail.com (2) parmarhimatbhai@yahoo.com

Advertisements


રાજકોટમાં આવેલી પોલીસ અશ્વ તાલીમ શાળા બ્રિટીશ અને રાજા રજવાડા વખતની છે

police horse training

police horse training

:: સંકલન ::
અલ્તાફ કુરેશી

સૌરાષ્ટ્રના પાટનગર રાજકોટમાં માઉન્ટેન્ડ પોલીસ હેડ હવાટર ખાતે આવેલી પોલીસ અશ્વ તાલીમ શાળા અને આર.ડી.ઝાલા હોર્સ રાઇડીંગ કલબનો ઇતિહાસ રજવાડા અને બ્રિટીશ એજન્સી જેટલો પુરાણો છે. અહી ૩પ જેટલા અશ્વોનો રાખ-રખાવ પોલીસ વિભાગ દ્વારા રાખવામાં આવે છે. પોલીસ તાલીમ શાળા અને હોર્સ રાઇડીંગ વિશે ઘણુ જાણવા જેવુ છે. આમ તો રાજા રજવાડા અને બ્રિટીશ એજન્સી વખતથી પોલીસ દળમાં અશ્વોનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે તે વખતે રાજા રજવાડા પોતાના સૈનિકોને અને બ્રિટીશ એજન્સીમાં પોતાના કર્મચારીઓને અશ્વસ્વારીની ખાસ તાલીમ આપવામાં આવતી હતી અને શહેરમાં પેટ્રોલીંગમાં કરવામાં આવતુ. ભારત દેશ આઝાદ થયા બાદ ભારત સરકારે આ અશ્વસ્વારીની કળાને જીવંત રાખવા માટે તાલીમ શાળામાં ફેરવી નાખી હતી. આ રીતે ગુજરાતમાં અમદાવાદ ખાતે અને રાજકોટમાં પોલીસ તંત્ર દ્વારા ઘોડેસ્વારીની તાલીમ આપવામાં આવે છે.

રાજકોટની વાત કરીએ તો રાજકોટના રેલવે સ્ટેશન પાસે જીલ્લા જેલની પાછળ આવેલી માઉન્ટેન્ડ લાઇનમાં પોલીસ તંત્ર દ્વારા ગુજરાત પોલીસ અશ્વદળ તાલીમ સ્કુલ કાર્યરત છે. આ તાલીમ શાળા બ્રિટીશ અને રાજા રજવાડા વખતની છે. આઝાદી પહેલાની આ તાલીમ શાળામાં ત્યારે પણ આ જ જગ્યાએ અશ્વ સવારીની તાલીમ આપવામાં આવતી અને આજે પણ અશ્વ સવારીની તાલીમ આપવામાં આવે છે. સૌ પ્રથમ આ ગુજરાત પોલીસ અશ્વદળ તાલીમ સ્કુલમાં ટ્રેઇન થયેલા ઘોડાઓ અને ઘોડેસ્વારો માટેની ઓલ ઇન્ડિયા ગેઇમ ટુર્નામેન્ટ યોજવામાં આવતી હતી ત્યારે આ તાલીમ સ્કૂલમાં પી.આઇ તરીકે જે. બી. ગોહિલ ફરજ બજાવતા હતાં અને તેને વિચાર આવ્યો કે આ અશ્વ સવારીની તાલીમ માત્ર પોલીસ જવાનોને તો આપવામાં આવે જ છે પરંતુ આ કળાની લોકોને જાણકારી મળે તે હેતુથી તેણે ર૦૦પ ની સાલમાં માઉન્ટેન્ડ પોલીસ હેડ કવાર્ટર ખાતે આર.ડી. ઝાલા હોર્સ રાઇડીંગ કલબની શરૂઆત કરી હતી અને હાલમાં આ આધુનિક સમયમાં પોલીસ ડીપાર્ટમેન્ટમાં પેટ્રોલીંગ માટે ટુ વ્હીલર અને ફોર વ્હીલરનો ઉપયોગ થવા લાગ્યો છે ત્યારે આ અશ્વસવારીને જીવંત રાખવા માટે લોકોને ઘોડેસવારી શીખાડવામાં આવે છે. આ અશ્વસવારી શું છે..?? અને ઘોડેસવારી કેવી રીતે કરવી જોઇએ..?? તેની તાલીમ આપવામાં આવે છે.

આ તાલીમ સ્કૂલમાં હાલમાં અરબી, કાઠીયાવાડી અને મારવાડી એમ ૩પ જેટલા ઘોડાઓ છે. આ ૩પ ઘોડાઓને ટ્રેઇન કરવા માટે હેડ કોન્સ્ટેબલ અથવા કોન્સ્ટેબલ ટ્રેઇનર હોય છે તથા ચાર સાઇસ અને બે જેટલા સફાઇ કામદારો હોય છે. ટ્રેનર ઘોડાને ટ્રેઇન કરે છે જયારે સાઇસ ઘોડાને ટાઇમસર નીણ આપવું, માલીશ કરવું, પાણી આપવુ અને ઘાસની પથારી કરવી તેવી કામગીરી બજાવે છે અને સફાઇ કામદાર ઘોડાની જગ્યાની સફાઇ કરે છે. હાલમાં રાજકોટમાં નાઇટ પેટ્રોલીંગમાં પોલીસ દ્વારા ઘોડાનો ઉપયોગ થાય છે અને હાઇવે પેટ્રોલીંગ, સીમ પેટ્રોલીંગ તમામ પ્રકારના વીઆઇપી બંદોબસ્ત તથા મેળા બંદોબસ્તમાં પણ પોલીસ દ્વારા ઘોડાનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. આ ઘોડેસ્વારી પોલીસ તો ઠીક પણ આર.ડી.ઝાલા હોર્સ રાઇડીંગ કલબમાં પોલીસ સિવાયના લોકોને પણ તાલીમ આપવામાં આવે છે. આ તાલીમ સવારે ૬-૩૦ થી ૮-૦૦ વાગ્યા સુધી તાલીમ આપવામાં આવે છે. આ તાલીમ સ્કુલમાં તાલીમાર્થીઓને ત્રણ માસની તાલીમ આપવા આવે છે. આ તાલીમ ડીવાયએસપી સહિતના ઉચ્ચ અધિકારીઓ માટે ફરજીયાત છે.  વધુ માહિતી માટે આ તાલીમ સ્કૂલના બ્લોગ rdzalahorseridingclub.blogspot.in ની મુલાકાત લઇ શકાય છે.


સરકારી કર્મચારીઓ ને ૧૦૦ ટકા પાસ થઇ જાય તેવી તાલીમ આપવામાં આવે છે

talent computer - than

talent computer – than

ટેલેન્ટ કોમ્પ્યુટર એજ્યુકેશનમાં સોફ્ટવેર, હાર્ડવેર, નેટવર્કિંગ, એમ. એસ. ઓફિસ, ફોટોશોપ, ગ્રાફિક ડિઝાઇન, કોમ્પ્યુટર એકાઊન્ટ, પ્રોગ્રામીંગ લેંગ્વેજ જેવા કોર્ષ અને સીસીસી જેવી પરીક્ષાઓની ગુણવતાસભર તાલીમ આપવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત હાલમાં ગુજરાત સરકારના જ્ઞાનકુંજ પ્રોજેક્ટના સુરેન્દ્રનગર જીલ્લાના ઝોનલ ઓફિસર તરીકે પણ ફરજ બજાવી રહયા છે.

૨૩ જાન્યુઆરી ૨૦૦૫ થી સુરેન્દ્રનગર જીલ્લાના થાનગઢ ખાતે ટેલેન્ટ કોમ્પ્યુટર એજ્યુકેશન નામે ચાલતી આ સંસ્થાના સંચાલક ધર્મેન્દ્રસિંહ ઝાલા મૂળ મોરબી જીલ્લાના પંચાસર ગામના વતની છે. તેમના જણાવ્યા મુજબ તેમની ઈન્સ્ટીટ્યૂટ દ્વારા સરકારી કર્મચારીઓ તથા વિદ્યાર્થીઓ માટેની સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષાઓમાં ૧૦૦ ટકા પાસ થઇ જાય તેવી રીતે તાલીમ આપવામાં આવે છે.

આ સંસ્થા અંગેની વધુ માહિતી માટે ધર્મેન્દ્રસિંહ ઝાલા, ટેલેન્ટ કોમ્પ્યુટર એજ્યુકેશન, પહેલો માળ, બલરામ કોમ્પ્લેક્ષ, નગરપાલિકાની સામે, થાનગઢ – ૩૬૩ ૫૩૦ (જીલ્લો – સુરેન્દ્રનગર) મોબાઈલ નંબર ૯૯૨૫૮ ૫૧૯૦૩ – ૯૪૨૭૬ ૬૭૯૦૩ તથા ઇ-મેઇલ talentcomputeredu@gmail.com ઉપર સંપર્ક કરી શકાય છે.

darbar kshatriya cast educational classes student for learning computer education, accounting, ms office, photoshop, web design, programming, online coaching in than thangadh Surendranagar gujarat india account accountant government exam ccc dharmendrainh zala, zhala jhala talent computer education student teaching government employ Dharmendrainh Zala, Talent Computer Education ,1st Floor, Balram Complex, Opp. Nagar Palika,- Thangadh – 363 530 Taluko : Thangadh – Dist : surendranagar native panchasr village morbi tally account graphics designing graphic design, competitive examinations in india gujarat guarantee exam pass software hardware networking teaching education student


સામેવાળાનો ઈરાદો પારખતા આવડવું જોઈએ..

– આશુ પટેલ

હું નાનો હતો ત્યારે મારા દાદા અને પિતાજી પાસેથી ઘણી બોધકથાઓ સાંભળવા મળતી. આવી જ એક કથા વાચકો સાથે શૅર કરવી છે.. એકવાર એક વૃદ્ધા શહેરમાંથી ખરીદી કરીને આવતી હતી. તેણે તેની દીકરીના લગ્ન માટે કિંમતી સામાન ખરીદ્યો હતો, એનું પોટલું બાંધીને માથા પર ચડાવ્યું હતું. પોટલું વજનદાર હતું અને રસ્તો લાંબો હતો. માથે સૂરજ તપતો હતો. અને વૃદ્ધા સવારથી ઘરેથી નીકળી હતી એટલે તેને થાક લાગ્યો હતો. તે વૃદ્ધાનો નિયમ હતો કે તે ઘરની બહાર કશું પણ ખાતી નહોતી. તે જ્યાં દીકરીના લગ્ન માટે ખરીદી કરવા ગઈ હતી તે શહેર તેના ગામથી સારું એવું દૂર હતું. એટલે ત્યાંથી પાછા વળતા જ મોડી બપોર થઈ ગઈ હતી. તે વૃદ્ધા બપોરના તડકામાં માથે વજન ઊંચકીને ચાલી રહી હતી ત્યાં એક ઘોડેસવાર તેની બાજુમાંથી નીકળ્યો. વૃદ્ધાએ તેને જોઈને બૂમ પાડી ભાઈ આ પોટલું જરા આગળના ગામ સુધી પહોંચાડતો જઈશ..?? પેલા માણસે કહ્યું શું કામ..?? હું કંઈ નવરો છું..?? એમ કહીને તેણે ઘોડાને ભગાવી મૂક્યો.

તે માણસ થોડે આગળ ગયો પછી તેના મનમાં વિચાર આવ્યો કે ડોશીના પોટલા પરથી લાગે છે કે તેણે લગ્ન માટે ખરીદી કરી છે. લાવ પોટલું લેતો જાઉં અને રવાના થઈ જાઉં. હું તો અજાણ્યા વિસ્તારનો છું. ડોશી મને ક્યાં શોધવા આવવાની છે..?? તે પાછો વળ્યો. તેણે વૃદ્ધા પાસે જઈને કહ્યું લાવો માજી તમારું પોટલું હું લઈ જાઉં મારી ભૂલ થઈ ગઈ કે મેં તમને ના પાડી પણ પછી મને ઉપરવાળાએ કહ્યું કે તારે પોટલું લઈ જવાની ના ન પાડવી જોઈએ વૃદ્ધાએ તેને કહ્યું તું તારે જા ભાઈ.. તને જેણે કહ્યું એ મને પણ આવીને કહી ગયો કે તારે પોટલું આપવાનું નથી ઘોડેસવાર ખસિયાણો પડીને ચાલતો થયો.. સાર એ છે કે માણસનો ઈરાદો પારખતા આવડવું જોઈએ… (મુંબઈ સમાચાર માંથી સાભાર)


કચરા પેટીઓમાં ફેંકાતું ખાવાનું વીણી મુંગા પશુઓને ખવડાવતા જગતસિંહ વાઘેલાનો અનન્ય સેવાયજ્ઞ

jagatsinh vaghela

jagatsinh vaghela

એક સમયે પશુઓની કતલ, માંસ, મંદીરા પાન, ધ્રુમપાન આદી એવા રાજકોટના રાજપુત યુવાનને ગુરૂનો ભેંટો થતાં ગુરૂ આજ્ઞા માથા પર ચડાવી સાચા અર્થમાં ગૌ પ્રતિપાલ બ્રાહ્મણો ગાયોની સેવામાં લાગી ગયેલા રાજકોટના જગતસિંહ વાઘેલાની મુંગા પશુઓની સેવા અનેરી છે. દરરોજ સવારે પ્લાસ્ટીકની મોટી બેગો સાથે રાજકોટની આજીડેમ ચોકડી કે જયાં કોર્પોરેશનની કચરાઓની ગાડીઓ કચરો ઠાલવે છે ત્યાં પહોંચી કચરા પેટીઓમાંથી રોટલા, રોટલી, પુરી, થેપલા એકત્ર કરી સ્કુટર પર ઠેબચડા, ભીંચરી, ખેરડીની ત્રણ ગામની સીમમાં ગાય, કુતરા અને ગરીબોને આપી જઠરાગ્ની ઠારવાની તેમની અનેરી મુક સેવાની નોંધ ખરેખર લેવા જેવી છે.

સમગ્ર જીવન પરમાત્માને અર્પણ કરનાર રાજકોટના નાના મવા સર્કલ પાસે શાસ્ત્રીનગર ડી-૧૧૪ માં રહેતા જગતસિંહ વાઘેલાના જીવનમાં આમુલ પરિવર્તન આવતા સેવાની કેડીએ તેમની જીવન નૌકા હંકારી છે રાજકોટના સાંધ્ય દૈનિક સાંજ સમાચાર સાથેની મુલાકાતમાં જગતસિંહ વાઘેલાએ જણાવ્યુ હતુ કે આ બધુ ગુરૂની કૃપાથી થઈ રહયુ છે. મારા હાથે જે પાપ થયા છે તેને ધોઈ રહયો છું. જગતસિંહ વાઘેલાએ જણાવ્યુ હતું કે દરરોજ સવારે નિત્ય કર્મમાં સારૂ જોવું, સારૂ સાંભળવું, સારૂ બોલવું સાથે દિવસભર પરમાત્માનાં ગુણગાન ગાયોની સેવા કરવી તેને જ મારો જીવનમંત્ર બનાવ્યો છે. દરરોજ સવારે આઠ કલાકથી દસ કલાક આજીડેમ ચોકડી પાસે કોર્પોરેશનની કચરા પેટીઓની કતારબઘ્ધ રીતે આવતી ગાડીઓમાંથી ફેંકી દેવાયેલા રોટલા, રોટલી, પુરી, થેપલા એકઠા કરી ઠેબચડા, ભીચરી, ખેરડી ગામની સીમમાં મુગા પશુ, ગાય, કુતરા, ગરીબોને ખવડાવું છું સાથે રસ્તામાં પાણીનાં કુંડામાં પાણી ભરી પક્ષીઓને પીવાનું પાણીની સેવા કરૂ છુ. આ બધુ કાર્ય ગુરૂકૃપાથી થઈ રહયું છે. પોતાનાં જીવનમાં થયેલા પરિવર્તનન બાબતે જણાવતા જગતસિંહ વાઘેલાએ જણાવ્યુ હતું કે અઢી વર્ષ પહેલા ગુરૂ જસુભા ચુડાસમાનો નવરંગપરા નાથજીની મઢીમાં ભેંટો થયો અને તેમણે મને ખરાબ નીચ કુળના કામો છોડી પરમાત્માના માર્ગે જવા આદેશ આપતા મેં રાહ પકડયો છે. ગાયોની સેવા અને બ્રાહ્મણોની રક્ષા માટે દિવસભર જાગી રહું છું, અને ધાર્મિક કાર્યો પણ કરું છું

જગતસિંહ નિખાલસ રીતે કહે છે કે મેં જીવનમાં ખુબ પાપ કર્યા છે હું પ્રથમ ટ્રાવેલ્સનાં ધંધામાં હતો બાદમાં ડ્રાઈવીંગ કર્યા બાદ નોનવેજ હોટલ શરૂ કરી હતી. હોટેલ સમયે મે અનેક ઘેંટા-બકરાની કતલ કરી હતી હું દરરોજ મટન, દારૂ અને સીગારેટ પીતો હતો. આવા સમયે ગુરૂ જસુભા ચુડાસમાનો ભેંટો થતાં પાપ કાર્યોમાંથી મુકત થઈ એક સાચો ગોપાલક બ્રાહ્મણ પ્રતિપાલ ક્ષત્રિય ધર્મનાં પંથે પરમાત્માનું સતત રટણ અને ગાયોની સેવા કરી રહયો છું. બસ હવે પરમાત્માની નોકરી કરવી છે બીજી કોઈ નોકરી કરવી નથી. તેમ જણાવ્યુ હતું. અંતમાં મારા હાથે જે પશુઓ કપાયા તે પણ એક જીવ હતા તે જીવોમાં પાપમાંથી મુકત થવા આ જીવોના પાપમાંથી મુકત થવા આ જીવોનું ૠણ ચુકવવા હવે ગાયોની સેવા અને પરમાત્માનો પંથ પકડયો છે જેમાં મને નિજાનંદ પ્રાપ્ત થઈ રહયો છે.

દિવસભર માત્રને માત્ર ગાયોની સેવા મુંગા અબોલ પશુઓની સેવા કરતા જગતસિંહ વાઘેલા કહે છે કે આજે લોકોને ઘર આંગણે ફોર ગાડી રાખે છે. ગાયો બાંધતા નથી સેવા કરતા નથી. ગાયનું દુધ બધાને જોઈએ છે પણ ગાય કોઈને જોઈતી નથી. પગમાં કચડાતું અનાજ નિહાળી મારુ હૃદય દ્વવી ઉઠે છે. પગમાં કચડાતા અનાજ, રોટલા, રોટલી એકઠા કરી મુંગા પશુઓને ખવડાવવાનું કામ મને આનંદ આપી રહયું છે. કોર્પોરેશનની કચરાપેટીમાં દરરોજ રોટલા, રોટલી, પુરી, થેપલા મળે છે. લોકો અન્ન અને ગાયનું મહત્વ ભુલી ગયા છે. નવી પેઢી દિવસે દિવસે સંસ્કૃતિ અને ધર્મવિમુખ થઈ રહી છે તે બાબતે સમાજનાં જાગૃતિ લાવવી જરૂરી છે ગાયોની કતલ અને ઈંડાની લારીઓ પણ પ્રતિબંધ મુકવો જોઈએ. જગતસિંહ વાઘેલાના પ્રાયશ્ચિત્ત અને તેના અનન્ય સેવાયજ્ઞની આપણે સહુએ કદર કરવી જોઈએ તેમજ આપણાથી પણ કોઈપણ પ્રકારનું અનાજ કચરામાં ના જાય આ અનાજ આપણે ઘરેથી જ મુંગા અબોલ પશુઓને આપી તેના અંતરના આશીર્વાદ મેળવવા જોઈએ (અહેવાલ : અરૂણ ભટ્ટ – તસ્વીર : દેવેન અમરેલીયા)

 

——————————————————————————–


સસ્તા અને ગૌરવવંતા ગુજરાતી સાહિત્ય‍ના પ્રેરણાદાતા ભિક્ષુ અખંડાનંદને ક્યારેય ભૂલી શકાશે નહિ

Swami Akhandanadji

Swami Akhandanadji

ગુજરાતી સામયિક અખંડ આનંદ અને સસ્તું સાહિત્ય વર્ધકના સ્થાપક ભિક્ષુ અખંડાનંદનો જન્મ તારીખ ૦૩/૦૧/૧૮૭૪ ના રોજ ગુજરાતના ચરોતરના બોરસદ ગામમાં બોરસદમાં લોહાણા પરિવારમાં થયો હતો. તેમનું મૂળ નામ લલ્લુભાઈ હતું. પિતાનું નામ જગજીવનરામ ઠાકર અને માતાનું નામ હરિબા હતું. ભિક્ષુ અખંડાનંદ માત્ર પાંચ ધોરણ ભણીને તેમણે અભ્યાસ છોડી દીધો. આ લલ્લુભાઇ વાંચનના એટલા બધા શોખીન કે દુકાનમાં બેસાડો તો વેપાર કરવાને બદલે કોઇ ખૂણામાં જઇ ચોપડી લઇ બેસી જાય તથા લલ્લુભાઇને નાનપણથી જ સાધુનો સંગ પ્રિય હતો. ક્યાંય કથાકીર્તનનો ચાલતાં હોય તો એ ભાઇ વેપાર ધંધો એકબાજુ મૂકી ત્યાં જ જોવા મળે. લલ્લુભાઇએ જુદા જુદા વ્યવસાય કર્યા પરંતુ પાછળથી મન વૈરાગ્ય તફ વળતાં અમદાવાદ આવીને ઈ.સ ૧૯૦૪ માં મહા વદ તેરસને શિવરાત્રીના દિવસે સાબરમતીને કિનારે વૃદ્ધ સંન્યાસી શિવાનંદજી પાસે દીક્ષા ગ્રહણ કરી અને ત્યાર પછી તેમનું નામ અખંડાનંદ પડ્યું.

સંન્યાસ લઈને તેમણે સમગ્ર દેશમાં પરિભ્રમણ કર્યું. તેમને વાંચવાનો ખૂબ જ શોખ હોવાથી અનેક ધર્મગ્રંથો વાંચ્યા હતા. સ્વામી અખંડાનંદજી એક વખત નડીયાદ ગયા હતા ત્યાં એમના હાથમાં ભાગવત આવ્યું. એમાં લખેલા એકાદશ સ્કંધથી તેઓ તાજ્જુબ થઇ ગયા. ગીતા કરતાં પણ એ ગ્રંથ વધુ ગમ્યો પછી મનમાં વિચાર આવ્યો કે આ પુસ્તક જો ગુજરાતીમાં શ્લોક સાથે મળે તો કેટલા બધા લોકો લઇ શકે..?? એકવાર હિમાલયથી પાછા ફરેલા સંન્યાસી ભિક્ષુ અખંડાનંદ મુંબઈ આવ્યા. એક પુસ્તકની દુકાને ભજનસંગ્રહ ખરીદવા ગયા તેની કિંમત જોઈ તો ચાર પાંચ ગણી વધારેલ હતી.. જેથી એમને થયું કે સામાન્ય વ્યક્તિ પુસ્તકો કંઈ રીતે ખરીદી શકે..?? આવા સુંદર પુસ્તકનો આટલો બધો ભાવ..?? તેમણે પ્રકાશકને પૂછ્યું ભાઇ, આ પુસ્તક તો ખરેખર સુંદર છે પણ એનો ભાવ ખૂબ જ વધુ રાખેલો છે. છતાંય એકેય પુસ્તક સિલકમાં નથી રહેતું અને આ તેની ચોથી આવૃત્તિ છે. તો તમે સસ્તું ન આપી શકો..?? શા માટે..?? સસ્તું આપો, કિંમત વ્યાજબી રાખો તો સામાન્ય લોકો પણ લાભ લઇ શકે.. સ્વામીજીએ કહ્યું પ્રકાશકે વળતો જવાબ આપ્યો અમે કમાવા બેઠા છીએ, સેવા કરવા નહીં..

પ્રકાશકની વાત સાંભળીને સ્વામીજીને ખૂબ જ દુ:ખ થયું. તેઓ પુસ્તક લીધા વિના જ પાછા ફર્યા પણ તેમણે મનમાં ગાંઠ વાળી કે ભલે ગમે તે થાય મારે આવું જ પુસ્તક છાપવું.. સસ્તી કિંમત રાખવી અને લોકભોગ્ય બનાવવું તથા સમાજમાં સામાન્ય માણસ પણ લાભ લઇ શકે, વાંચી શકે, ખરીદી શકે એટલી ઓછી કિંમત જ રાખવી.. એક સારું કામ કરવાની મનમાં ધગશ લાગી. પોતાને હિમાલય તરફ જવું હતું પણ તે કાર્ય મુલત્વી રાખી એકાદશ સ્કંધનું પ્રકાશન હાથમાં લીધું. શ્રીમંતો મદદ કરવા ઘણાય આગળ આવતા હતા પણ દરેકની કંઇક ને કંઇક શરત હતી. કોઇને પોતાનું નામ છપાવવું હતું, કોઇકને પોતાનો ફોટો મુકાવવો હતો, કોઇકને પોતાને અર્પણ થાય એવી ઇચ્છા હતી. સ્વામીજીએ સોને સવિનય ના પાડી દીધી અને મહેનત કરીને પોતે એકલે હાથે એ ગ્રંથ પ્રસિદ્ધ કર્યો. જોતજોતામાં તો એની નકલો ચપોચપ ઊપડી ગઇ. સ્વામી અખંડાનંદને હવે એક ધૂન લાગી. તેમણે સારાં અને જીવનોપયોગી પુસ્તકો લોકોને સસ્તી કિંમતે આપવાનો એમણે નિર્ણય કર્યો અને તેના માટે સસ્તું સાહિત્યવર્ધકની તેઓએ સ્થાપના કરી.

ભિક્ષુ અખંડાનંદે ગુજરાતના સંસ્કારનું ઘડતર કર્યુ છે. ગીતા સહિત ધર્મ સંસ્કારના પુસ્તકોની ૫૪૦૦૦ જેટલી નકલો માત્ર સાડાત્રણ વર્ષમાં જ વેચીને વિક્રમ સજર્યો હતો તથા એમ. જે. પુસ્તકાલયને તેમણે વિવિધ ભાષાના દસ હજાર પુસ્તકો ભેટમાં આપીને ઉદાત ભાવનાનું દ્દષ્ટાંત પણ પૂરું પાડયું છે. અખંડાનંદ આર્યુવેદિક કોલેજની સ્થાપના પણ કરી. આજે તેમણે સ્થાપેલું સર્વ વિષયોને આવરી લેતું લોકભોગ્ય અખંડાનંદ સામયિક છેલ્લા પચાસ વર્ષથી અવિરતપણે પ્રગટ થાય છે. સસ્તું સાહિત્યની વિસ્તૃત લોકઉપયોગી પ્રવૃત્તિ એક વ્યક્તિના અભિયાન દ્વારા સધાયેલ મોટી ને ગરવી પ્રવૃતિનો પુરાવો છે. જ્ઞાનની પરબ માંડનાર ભિક્ષુ અખંડાનંદનું અવસાન ચોથી જાન્યુંઆરી ૧૯૪૨ના રોજ થયું હતું.  આજે પણ અમદાવાદના ભદ્ર વિસ્તારમાં સ્વામી અખંડ આનંદ માર્ગ ઉપર અખંડ આનંદ નામનો હોલ છે ત્યાં સસ્તું સાહિત્ય વર્ધકની ઓફિસ આવેલી છે..


ડોંગરેજી મહારાજને કથા દરમિયાન તેમના પત્નીના મૃત્યુના સમાચાર મળ્યા ત્યારે…

Dongreji Maharaj

Dongreji Maharaj

– આશુ પટેલ

ડોંગરેજી મહારાજના જીવનનો એક કિસ્સો જાણવા જેવો છે.. એક કેન્સર હૉસ્પિટલ માટે ફંડ ઊભું કરવા ડોંગરેજી મહારાજની કથા મુંબઈમાં યોજાઈ હતી. દાયકાઓ અગાઉ યોજાયેલી એ કથા થકી આશરે દોઢ કરોડ રૂપિયા જેટલી રકમ કૅન્સર હૉસ્પિટલ માટે એકઠી થઈ ગઈ હતી. એ કથાના છેલ્લા દિવસે ડોંગરેજી મહારાજ કથા સંભળાવી રહ્યા હતા ત્યારે તેમના કોઈ સ્નેહી ગંભીર ચહેરે તેમની પાસે ગયા. તેમણે ડોંગરેજી મહારાજને કાનમાં કહ્યું કે તમારા પત્ની મૃત્યુ પામ્યા છે. એ આઘાતજનક સમાચાર સાંભળ્યા પછી બીજી જ ક્ષણે ડોંગરેજીએ સ્વસ્થતા મેળવી લીધી અને દુ:ખદ સમાચાર લઈને આવેલા સ્નેહીને જવાબ આપીને ફરી કથા શરૂ કરી દીધી.. તેમણે એ દિવસે કથા પૂરી કરી. કથાના આયોજકોને ખબર પડી કે ડોંગરેજીના પત્ની મૃત્યુ પામ્યાં છે ત્યારે તેઓ ચિંતામાં મુકાઈ ગયા પણ ડોંગરેજીએ કથા યથાવત્ ચાલુ રાખી એને કારણે તેઓ ગદગદ થઈ ગયા.

એ પછી ડોંગરેજી મહારાજે પત્નીના દેહાંત પછીની વિધિઓ હાથ ધરી. તેઓ થોડા દિવસ પછી પત્નીના અસ્થિ લઈને ગોદાવરી નદીમાં અસ્થિ વિસર્જન માટે નાશિક ગયા. એ વખતે અસ્થિ વિસર્જનની વિધિ કરનારા બ્રાહ્મણોને દક્ષિણા આપવા માટે તેમની પાસે પૈસા નહોતા જે સ્નેહીએ તેમને તેમના પત્નીના મૃત્યુના સમાચાર આપ્યા હતા એ તેમની સાથે હતા. ડોંગરેજી મહારાજે તેમને પોતાના પત્નીનું મંગળસૂત્ર આપીને કહ્યું કે આ વેચીની પૈસા લઈ આવો. બ્રાહ્મણોને દક્ષિણા આપવા માટે મારી પાસે કંઈ નથી. પેલા સ્નેહી સ્તબ્ધ થઈ ગયા. તેમની આંખો છલકાઈ ગઈ. જે માણસે થોડા દિવસો અગાઉ કૅન્સર હૉસ્પિટલ માટે પોતાની કથા થકી દોઢ કરોડનું ફંડ એકઠું કરી આપ્યું હતું. તેની પાસે મામૂલી રકમ પણ નહોતી સાદગીના પર્યાય સમા ડોંગરેજી મહારાજના જીવનના આવા તો અનેક કિસ્સાઓ છે. એ વાતો ફરી ક્યારે કરીશું.. ઘણા ફાઈવસ્ટાર બાબાઓ, બાપુઓ, સ્વામીઓ અને મહારાજો કરોડો અબજો રૂપિયામાં આળોટતા હોય છે તેમની બોચી ઝાલીને નિત્ય પ્રાત:કાળે આવા કિસ્સાઓનું પઠન કરવાની તેમને ફરજ પાડવી જોઈએ.. (મુંબઈ સમાચાર માંથી સાભાર)


Introducing Mitesh Ahir

mitesh ahir

mitesh ahir

Lets introduce with Mitesh Ahir, a very easy going natured journalist & writer. He had started to write when he was studying in std. 10th. He used to write opinions in news papers and the papers related to casts. He has completed his M.A. in Gujarati subject.

He works as a journalist in famous news paper Akila since 15 to 20 years. His many articles have been published on various subjects like Akhand Ramdhun, small scale industries, seasons etc. Actually Miteshbhai has worked in writing more than Journalism. His stories have been published in famous magazines like Abhishek, Feelings, Parivar Darpan etc.

There are so many times Miteshbhai’s Radio programs has been transmitted known as Ratnakanika & other talks. He has published a book named Zarmar which is a collection of his radio talks Ratnakanika. He is nature lover. He has donated his blood for more than 16 times. Now, at the age of about 40, in his youth, he has paid his duties as a home guard, too. He believes that he has developed the feelings of discipline & security from that duty. As a home guard he has taken training of Rifle & Wireless. His native is Rajkot but as his father was serving as a post master, many times he has to settle in other places like Kasturbadham (Tramba), Lodhika, Amarnagar, Virpur (Jalaram) etc. due to his father’s transfers. His academic career is also divided among many schools & colleges. He can proudly say that he is an experienced person. His sons Sagar & Bhavin are good natured and bright in their career.

mitesh1ahir.wordpress.com is a nice blog having collection of Miteshbhai’s writing activities. It’s a great pleaser to visit this blog. His page on facebook is named as mitesh ahir. One can contact Miteshbhai on his mobile 97250 55299 or email miteshahir@yahoo.com to get any information or his book Zarmar.