ATUL N. CHOTAI

a Writer


કોલકતામાં રહેતા મૂળ ગુજરાતી બિપીનભાઈ ગણાત્રા પદ્મશ્રી એવોર્ડથી સન્માનીત થયા છે

bipin ganatra kolkata

bipin ganatra kolkata

સમાજસેવા ક્ષેત્રે ઉત્કૃષ્ટ પ્રદાન કરવા બદલ મૂળ ગુજરાતી બિપીનભાઈ ગણાત્રાને ચોથા સર્વોચ્ચ નાગરિક સન્માન પદ્મશ્રી એનાયત કરવામાં આવ્યા છે બિપીનભાઈ ના દાદા વેપાર ધંધા માટે ગુજરાતથી જઈ પશ્ચિમ બંગાળમાં વસ્યા હતા. જીવનની અનેક તડકી છાંયડી જોયેલા બિપીનભાઈ ગુજરાતી માધ્યમમાં છ ધોરણ સુધી ભણેલા છે અને ઈલેક્ટ્રિશિયન તરીકે કામ કરીને પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે. બિપીનભાઈની નજર ટીવી પર આગને લગતાં સમાચારો પર જ હોય છે. જ્યારે તેમને કોલકતામાં આગના સમાચાર મળે એટલે તેઓ ફોન કરીને ત્યાં દોડી જાય છે. ઘણી વખત એવું બનેલું છે કે ફાયર ફાઈટર્સ પહોંચે તે પહેલાજ બિપીનભાઈ ઘટના સ્થળે પહોંચી ગયા હોય. પોતાના જીવનમાં બનેલી એક કરુણ ઘટનામાં સ્વજનને ન બચાવી શકવાની લાચારીએ બિપીનભાઈને અગ્નિરક્ષક બનાવા પ્રેરણા આપી હતી. વર્ષ ૧૯૯૪માં હાર્ટની બાયપાસ સર્જરી કરવી પડી છતાંય આગ સામે ઝઝૂમવાનું જોખમી કામ તેમણે ચાલુ જ રાખ્યું છે. અનેક વખત અગ્નિશમનની કામગીરી કરતી વખતે બિપીનભાઈને નાની મોટી ઈજાઓ થઈ છે અને દાઝ્યાં પણ છે છતાં પણ આવી ઘટનાઓ બિપીનભાઈનો જુસ્સો તોડી શકી નથી. સ્થાનિકોમાં બિપીનદા ના હુલામણા નામથી વિખ્યાત બિપીનભાઈ અપરિણીત છે. તેમણે સમગ્ર જીવન સેવાકાર્યોને સમર્પિત કરી દીધું છે. તેઓ કોલકતાના મોહમ્મદ અલી પાર્ક ફાયર સ્ટેશનની સામે નાનકડી ઓરડીમાં સરળ જીવન જીવે છે. બિપીનભાઈએ જણાવેલ કે કોઈપણ પ્રકારનું સેવાકાર્ય નાનું હોતું નથી આપણને જે માધ્યમ ઠીક લાગે તેના દ્વારા સેવા કરતા રહેવું જોઈએ મગજમાં નકારાત્મક વિચારો સ્થાન આપ્યા વગર થાય એટલું બીજાને ઉપયોગી અને મદદરૂપ થવાનો પ્રયાસ કરતા રહેવો જોઈએ બિપીનભાઈનું સેવાકાર્ય આપણા સહુ માટે પ્રેરણારૂપ છે.

Advertisements


રાજકોટના ડો. રમેશચંદ્ર ભાયાણી શિક્ષણ અને વિજ્ઞાન ક્ષેત્રે દરેક લોકો માટે પ્રેરણારૂપ બની શકે છે

Dr. Rameshchandra Bhayani

Dr. Rameshchandra Bhayani

જન્મ પછી એવી બીમારી લાગુ પડી કે જોનાર પણ ઇશ્વરની કૃપા હશે તો બચી જશે તેમ કહેતા. માતા – પિતાએ સાર સંભાળ લઇને ઉછેર કર્યો. ઘરમાં પૂજા પાઠમાં જોડાઇ જતા પુત્રનું અભ્યાસમાં મન લાગતું ન હતું. ઘરે સાધુ સંતોને બોલાવી સત્સંગ થતો પણ પુત્રથી ચિંતિત માતાએ એક દિવસ ઘરે આવેલા સાધુને પૂછ્યુું કે મહારાજ યે લડકા પઢેગા યા નહીં..?? સાધુએ બાળકની હથેળી ઊંધી ચતી કરીને ઊંડો શ્વાસ લેતા કહ્યું કે માતાજી યે લડકા દસમી ચોપડી તક ભી નહીં પહોંચેગા..!! સાધુના આ શબ્દો સાંભળ્યા પછી એ બાળકે અભ્યાસમાં એકાગ્રતા કેળવીને એસ.એસ.સી, બી.એસ.સી, ડબલ એમ.એસ.સી (પ્રથમવર્ગ લાયકાત સાથે), રસાયણ શાસ્ત્રમાં પી.એચ.ડી, ડી.એસ.ઇ., ડીઇ.આર.આઇ. અને ત્યારબાદ વિજ્ઞાન, શિક્ષણક્ષેત્રે અધ્યયન, લેખન અને સંશોધનો કરીને શૈક્ષણિક જગતમાં પોતાનું એક આગવું સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યું.

જેમનું નામ છે ડો. રમેશચંદ્ર જમનાદાસ ભાયાણી. મૂળ દ્વારકાના લોહાણા પરીવારમાં જન્મેલા રમેશભાઈ ના પિતા બેરિસ્ટર હતા. પ્રાથમિક શિક્ષણ દ્વારકામાં લીધું રાજકોટ ધર્મેન્દ્રસિંહજી કોલેજમાં વિજ્ઞાન વિભાગમાં પ્રવેશ મેળવ્યો તથા પરિવાર ઉપર બોજ ન આવે એ માટે સ્કોલરશિપ સાથે એમ.એસ.સી કર્યું. કાર્બનિક રસાયણ શાસ્ત્રનો અભ્યાસ કરવા જામનગર ગયા રાતે નોકરી દિવસે અભ્યાસ કર્યો અને રાજકોટ કોટક ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ સાયન્સમાં ફેેલો તરીકે નિમણૂક મેળવી જો કે પોતાની અભ્યાસયાત્રા ચાલુ જ રાખી જેમની વિશેષ સિદ્ધીઓમાં જોઈએ તો તેમણે ૩૪ જેટલા પુસ્તક લખ્યા છે અને સાહિત્ય અકાદમી અને સાહિત્ય પરિષદના એવોર્ડ સહિત ઘર ભરાય એટલા એવોર્ડ મળ્યા છે. છેલ્લે પ્રોફેસર તરીકે ફરજ બજાવીને નિવૃત્ત થયા છે. ઉપરાંત રસોડા પ્રયોગપોથી, થેલેસિમિયા અંગે વિશેષ જાણકારી વિજ્ઞાન જાગૃતિ નામથી માસિક દીવાલ પત્ર સહિત ૫ સંપાદન અને ૪ પાઠ્ય પુસ્તક પણ લખેલા છે. તેમના ૭ થી વધુ સંશોધન પત્ર પ્રસિધ્ધ થયા છે તેઓએ દૈનિકપત્રો, સામાયિકોમાં સાયન્સની કોલમ લખી છે. ભાયાણી સાહેબની આ મહેનત બદલ ૨૦0૧ માં રાષ્ટ્રપતિ ડો. એ.પી.જે. કલામના હસ્તે સન્માન પણ થયેલ છે હાલમાં ૭૫ વર્ષની ઉંમરે પણ તેઓ રાજકોટના લોકવિજ્ઞાન કેન્દ્રમાં માનદસેવા આપી નિ:શુલ્ક શિક્ષણ સેવાયજ્ઞ ચલાવે છે.

ગુજરાતમાં થેલેસેમિયા સામે જાગૃતિ લાવવા ૧૯૮૩ થી શરૂ કરેલી ઝુંબેશ આજે પણ ચાલુ છે. નિવૃત્ત થયા બાદ ૨૦૦૫ થી રાજકોટ લોક વિજ્ઞાનકેન્દ્રમાં નિયામક તરીકે નિમણૂક થતા આજે પણ ત્યાં માનદ સેવા આપી રહ્યા છે. પ્રોફેસર તરીકે નિવૃત્ત થયા બાદ મનુષ્યદેહ સાર્થક કરવા અને સમાજ  માટે યથાશક્તિ કાર્ય કરવાના ઉદ્દેશ સાથે આજે ૭૫ વર્ષની ઉંમરે  પણ સાયન્સના સ્ટુડન્ટ અને જીજ્ઞાસુ વિદ્યાર્થીઓને નિ:શુલ્ક માર્ગદર્શન આપી રહ્યા છે.   ડો. રમેશચંદ્ર ભાયાણી (નિયામકશ્રી) પ્રાદેશિક લોક વિજ્ઞાન કેન્દ્ર, નહેરુ ઉદ્યાન, રેસકોર્સ ની અંદર, રાજકોટ – ૩૬૦ ૦૦૧ ફોન : ૦૨૮૧ – ૨૪૪૯૯૪૦ (સમય સવારે ૧૧ થી ૧) ઉપર તેમનો સંપર્ક કરી શકાય છે.


લોહાણા સમાજના દર્દીઓ માટે વિનામૂલ્યે સગવડ મળી શકે છે

અમદાવાદ કે મુંબઈ સારવાર અર્થે આવતા લોહાણા સમાજના જરૂરિયાતમંદ દર્દીઓ માટે વિનામૂલ્યે રહેવાની સગવડ મળે તેવી વ્યવસ્થા શ્રી લોહાણા મહાપરિષદ દ્વારા કરવામાં આવેલ છે. જેમાં અમદાવાદમાં રોકાવા માટે શ્રી ભવાનભાઈ કોટક મોં – ૯૮૨૫૨ ૩૩૩૨૭ તથા શ્રી જીતેન્દ્રભાઈ કારિયા મોં – ૯૭૨૨૯ ૦૦૯૦૦ અને મુંબઈમાં શ્રી ડો સુરેશભાઈ પોપટ મોં – ૦૯૩૨૦૨ ૨૪૦૧૯ તથા શ્રી શંભુભાઈ હરીયાણી મોં ૦૯૮૯૨૨ ૫૬૪૪૯ નો સંપર્ક કરવા શ્રી લોહાણા મહાપરિષદના હોદેદારો દ્વારા જણાવવામાં આવેલ છે.


Sensei Rajesh Thakkar – THE MAN

Rajesh Thakkar - Chief Instructor - Rajesh Thakkar’s Karate Academy

Rajesh Thakkar – Chief Instructor – Rajesh Thakkar’s Karate Academy

Kyoshi Sensei Rajesh Thakkar was born to Santokben & Laljibhai Thakkar on 14th July 1959. Rajesh Thakkar is a person for whom it can be said that Karate is his life. He has dedicated his complete being to Karate. The mission of his existence is to spread the right values of life through teaching Karate-Do.

He began his Karate training at the age of 13 years under the able guidance of Shihan Pervez Mistry, the father of modern Karate in India. Rajesh Thakkar achieved his Black Belt from Sensei Mistry in 1979.

In 1984, he was awarded 4th Degree Black belt by Hanshi Sensei Meitoku Yagi, 10th Degree Black Belt and founder of OMGKA (Okinawan Meibukan Goju-Ryu Karate-Do Association) in Japan. He was also appointed the Chief Instructor and President of that style in India. He got his 5th Dan in 1990, 6th Dan in 1996 & 7th Dan in 2009 from Japan. He was also awarded the title KYOSHI in 2009 by Hanshi Sensei Meitatsu Yagi & Hanshi Sensei Meitetsu Yagi.

Rajesh Thakkar was a champion Karateka and was the National Champion in 1980. He has also participated and represented India at 3 World Tournaments. Since the past several years he has also been accompanying the Indian national teams to various International championships as a coach – cum – manager.

He has written two books on Karate in English (Dynamic Goju-Ryu in 1982 and The Art and Science of Karate-Do in 1993 with a second edition in 1997) and the latter has also been translated to Gujarati.

He has about 20 branch classes in addition to the main class where he himself teaches at Grant Road. He is one of those rare teachers who practice what they teach. He is also the type of teacher who studies deeply into his subject and always tries out new methods of teaching.

Sensei Rajesh Thakkar is a simple man who has kept a low profile despite a list of extraordinary achievements. What makes him great is not just his prowess in Karate, but also his noble character, his sublime approach towards life and the SPIRITUAL VALUES that he has been imbuing in his thousands of students since over 35 years as a teacher.

:: Contact ::
Shree Rajesh L. Thakkar –  Chief Instructor 

Rajesh Thakkar’s Karate Academy
A – 1, Sneha Sadan, 10 – N, Gamadia Road,
Breach Candy – Mumbai – 400 026

e – mail : rajeshthakkar14@gmail.com
Web : www.rajeshthakkarkarate.com


કૃષ્‍ણથી બીજો મોટો શિક્ષક કોણ..?

Shree Krishna

Shree Krishna

– પરિમલ નથવાણી
(ગ્રુપ પ્રેસિડેન્‍ટ (કોર્પોરેટ અફેર્સ) રિલાયન્‍સ ઇન્‍ડસ્‍ટ્રીઝ લિમિટેડ)

આ વર્ષે ભગવાન દ્વારકાધીશનો જન્‍મદિવસ જન્‍માષ્‍ટમી યોગાનુયોગ રીતે પાંચમી સપ્‍ટેમ્‍બર એટલે કે શિક્ષક દિને હતો  વૃંદાવનના નટખટ કનૈયા અને દ્વારકાના કુશળ રાજનીતિજ્ઞ, ભગવાન શ્રી કૃષ્‍ણ યોગ, જ્ઞાન, ધર્મ, કર્મ વગેરે વિષયોમાં દ્વાપરયુગથી માંડીને કલિયુગમાં પણ મનુષ્‍યોનું પથદર્શન કરનારા જગદગુરૂ પણ ખરા. કૃષ્‍ણ વંદે જગદ ગુરૂમ્‌ અમસ્‍તુ કહેવાતુ હશે..? શ્રીમદ્‌ ભગવદ્‌ ગીતા સમગ્ર વિશ્વનો અજોડ ધર્મગ્રંથ છે, જેણે માનવજાતને જીવન જીવતા શિખવ્‍યું છે. મહાનાયક શ્રીકૃષ્‍ણની ઉતમ શિક્ષક (ગુરૂ) તરીકેની લાક્ષણિકતાનો પૂર્ણ સ્‍વરૂપે પ્રકટ થતી દેખાય છે. ગીતાજીના ૧૮ અધ્‍યાયમાં જે જ્ઞાન પીરસવામાં આવ્‍યું છે અને જીવનપથ પર ચાલવાનું માર્ગદર્શન આપવામાં આવ્‍યું છે તે વિશ્વના ભાગ્‍યે જ કોઇ ગ્રંથમાં જોવા મળે છે. મેકોલેના રંગે રંગાઇને ઘડાયેલી આપણી શિક્ષણ પદ્વિતિમાં ઉછરેલા અને  મટિરિયલ્‍સ કે મેનેજમેન્‍ટ જ નહિ પરંતુ માહિતી અને જ્ઞાન માટે પણ પશ્ચિમને જ આદર્શ માનનારા આપણા દેશી સાહેબોને ય મોડે મોડે એવુ જ્ઞાન લાધ્‍યું છે કે મોડર્ન મેનેજમેન્‍ટ, કમ્‍યુનિકેશન, રણ કૌશલ અને વ્‍યુહરચના જેવા નિતાંત અર્વાચીન સિદ્ધાંતોને ભગવદ્‌ ગીતામાં જગદ્‌ગુરૂ શ્રીકૃષ્‍ણએ નિરૂપિત કર્યા છે.

ડિપ્રેશનમાં હજારો રૂપિયા ખર્ચીને ગોળીઓ ખાઇ ખાઇને જીવતા દર્દીઓને અર્જુનનું ડિપ્રેશન (વિષાદયોગ) કેટલો ગંભીર હશે તે એ બાબત પરથી ખ્‍યાલ આવવો જોઇએ કે એક બીજાનાં માથાં વાઢી લેવા તત્‍પર થયેલી ૧૮ અક્ષૌહિણી સેનાની વચ્‍ચે કુરૂક્ષેત્રમાં ધનુર્ધર અર્જુન ગાંડીવ મુકીને ભાંગી પડયો હતો એ ડિપ્રેશનમાંથી પ્રશ્નો અને જવાબો વિગેરે મળીને માત્ર ૭૦૦ સંવાદો વડે અર્જુનને ઉગારી લેવાનું કામ તો આ ગુરૂએ કર્યુ જ પરંતુ પાંચ હજાર વર્ષ પછી પણ એ ૭૦૦ શ્‍લોકો આજે ય રોજે રોજ હજારો લોકોને ઉગારે છે. શ્રી દ્વારકાધીશના જીવનમાં ક્‍યારેક પણ કોઇ વસ્‍તુ છોડવાની કે ત્‍યાગ કરવાની નહી પરંતુ ઉપનિષદ્રના સુભાષિત તેન ત્‍યકેન ભુજ્‍જીથા નું પ્રતિપાદન થતું જોવા મળે છે. શ્રીકૃષ્‍ણ એ કહેલી ગીતા પણ બ્રહ્મવિદ્યા અને ઉપનિષદ્‌ જ છે ક્‍યારેય તેઓ વૈશ્વિક સુખને વળગી નથી રહ્યા તેઓ સતત સાંસારિક બાબતો, રાજ – કાજ વગેરેની વચ્‍ચે રહેવા છતાં જળ કમળ વત રહ્યા અને કર્મ યોગનું નિદર્શન કર્યું.

ભગવાન શ્રીકૃષ્‍ણએ કોઇપણ જાતના હર્ષ કે શોક  વગર અર્જુનનો વિષાદ સાંભળ્‍યો અને તેને પોતાના કર્મનું પાલન કરવા પ્રેરિત કર્યો. ભગવાન શ્રીકૃષ્‍ણએ ભક્‍તોને સંપૂર્ણ  પ્રભુમય બની અને સમર્પણ ભાવ રાખવા માટે જણાવ્‍યું છે. પરંતુ કુરૂક્ષેત્રમાં અર્જુન દ્વારા પૂછવામાં આવેલા દરેક સવાલના  જવાબ તર્કબદ્ધ રીતે આપ્‍યા છે. આ ઉપરાંત શિક્ષક કે ગુરૂ વિદ્યાર્થી કે શિષ્‍યને ખાતરી પણ આપતા હોય છે કે તેમને દર્શાવેલા રસ્‍તા પર ચાલવાથી તેનું ભવિષ્‍ય ઉજળું બનશે અને સમાજ કે દેશનું પણ ભલું થશે. ભગવાન શ્રીકૃષ્‍ણએ પણ અર્જુનને કહ્યું હતું કે તેણે આ યુદ્ધમાં તેના સગાં – વ્‍હાલાંનો સામનો ધર્મની સ્‍થાપના માટે કરવાનો છે અને જો તે જીતશે તો પૃથ્‍વીનું સામ્રાજ્‍ય મળશે અને વીરગતિને પ્રાપ્ત થશે તો સ્‍વર્ગ મળશે. ગુરૂ કે શિક્ષકનું કાર્ય વિદ્યાર્થી કે શિષ્‍યના જીવનના મહત્‍વના નિર્ણય લેવાનું નથી પરંતુ જીવનની વાસ્‍તવિકતાથી તેનો પરિચય કરાવવાનો છે. સાથે – સાથે સાચા અને ખોટાની સમજ આપીને તેને પોતાની જાતે નિર્ણય લેવા સમર્થ બનાવવાનું કાર્ય સાચો શિક્ષક કરે છે.

ભગવાન શ્રી કૃષ્‍ણએ પણ અર્જુનને પોતાની રીતે સાચો નિર્ણય લેવા સમર્થ બનાવ્‍યો. ટૂંકમાં, જે કૃષ્‍ણ જગતના શિક્ષક છે, ગુરૂ છે તે મારા પણ આરાધ્‍ય છે. આમ તો કૃષ્‍ણનો અર્થ છે જે આકર્ષે છે તે  રીતે જોઇએ તો કૃષ્‍ણનાં તમામ રૂપો ભજવાને પાત્ર છે અને મને તે તમામ રૂપો પ્રિય છે તેમ છતાં દ્વારકાધીશ તરીકેના કૃષ્‍ણનું એક બહુ મોટું આકર્ષણ મને રહ્યું છે. હવે તો હું દેવભૂમિ દ્વારકા જિલ્લાનો વતની પણ કહેવાતો થયો કારણ કે હું જામખંભાળીયાનો છું  શ્રીકૃષ્‍ણના જીવનની મોટી ઘટનાઓ અને તેમણે કરેલા મહાન કાર્યો દ્વારકાધીશ તરીકેનાં છે  અલબત્ત ગોકુળ – મથુરા – વૃંદાવનની તેની બાળ લીલાઓ અને કિશોરાવસ્‍થા સુધીના પરાક્રમોનું પણ આગવું મહત્‍વ છે છતાંય દ્વારકાધીશ કૃષ્‍ણ તો અદ્‌ભૂત છે. પોતાના બાળસખા સુદામાને તેઓ ભૂલ્‍યા ન હતા અને અકિંચન સુદામા જ્‍યારે પ્રોઢવયે દ્વારકા આવ્‍યા ત્‍યારે શ્રી દ્વારકાધીશે તેમનું ભવ્‍ય સન્‍માન કર્યું અને તેમની દરીદ્રતા દૂર કરી આ મૈત્રીનું પ્રતિક એટલે જગતમંદિર અને પંચકૂઇને જોડતો ગોમતી નદી પર રહેલો સુદામા સેતુ આજે પણ દ્વારકામાં તેમની સન્‍મુખ બે પાંચ મિનિટ ઉભા રહીએ ત્‍યાં જ શ્રી કૃષ્‍ણના વિગ્રહમાંથી પ્રાપ્‍ત થતાં તરંગો તન – મનને રોમાંચથી ભરી દે છે. રૂક્ષમણિ હરણ, કાળ યવનનું દમન, શિશુપાલ વધ, દ્રૌપદીનાં ચીર પૂર્તિ, મહાભારતનું યુધ્‍ધ, સુદામાજીની દ્વારકામાં શ્રી કૃષ્‍ણ સાથે મુલાકાત અને જે માટે તેમને આપણે ‘કૃષ્‍ણં વંદે જગદ્‌ ગુરૂમ’ કહીએ છીએ તે ગીતા જ્ઞાન જેવા તેમના મહાન કાર્યો દ્વારકાધીશ તરીકેનાં છે. જય દ્વારકાધીશ…


આપણા દેશ માટે તમારી પાસે થોડો ટાઇમ છે..??

:::: સંકલન ::::
ડો. શ્રી રમેશભાઈ ભાયાણી
ડાયરેકટર – લોક વિજ્ઞાન કેન્દ્ર,
રેસકોર્સની અંદર – રાજકોટ – ૩૬૦ ૦૦૧

Dr Rameshbhai Bhayani

Dr Rameshbhai Bhayani

આપણે કહીએ છીએ કે આપણી સરકાર કાર્યક્ષમ નથી, આપણે કહીએ છીએ કે આપણા કાયદા જુના પુરાણા છે, આપણે કહીએ છીએ કે મહાનગરપાલિકા ક્યારેય કચરો ઉપાડતી નથી, આપણે કહીએ છીએ કે ટેલીફોન કામ કરતા નથી, રેલ્વેનું તંત્ર એક મજાક છે, એરલાઈન વિશ્વમાં સૌથી ખરાબ છે અને ટપાલ તેના મુકામ સુધી ક્યારેય સમયસર પહોચતી નથી, આપણે કહીએ છીએ કે આપણો દેશ ખાડે ગયો છે, આપણે સતત આ બધી ફરિયાદ કરતા રહીએ છીએ પણ આ અંગે આપણે પોતે શું કરીએ છીએ..??

આપણે એક ખૂણે બેસી રહીએ છીએ છતાં આપણી આળપંપાળ થાય એવું આપણે ઈચ્છીએ છીએ અને સરકાર જ આ બધું કામ કરે નાખે એવી આપણે અપેક્ષા રાખીએ છીએ પણ આપણું પોતાનું આ બાબત માં યોગદાન સંપૂર્ણપણે શૂન્ય હોય તે યોગ્ય છે..?? દરેક પ્રકારનું કામ સરકાર જ  કરે એવી આપણી અપેક્ષા છે ત્યારે ઠેર ઠેર કચરાના ઢગલા કરવાનું આપણે બંધ ન કરીએ કે રસ્તામાં પડેલ કાગળના ટુકડાને ઉપાડી ને કચરાપેટીમાં નાખવાની તસ્દી પણ આપણે ન લઈએ, રેલ્વે આપણને સ્વચ્છ પ્રસાધન રૂમ પુરા પડે એવું આપણે ઈચ્છીએ છીએ પણ આ પ્રસાધન રૂમો નો સારી રીતે ઉપયોગ કરી તેને સ્વચ્છ રાખતા આપણે શીખવું નથી,  ઇન્ડિયન એરલાઈન્સ આપણને ઉતમ ભોજન અને અદ્યતન શૌચાલયની વ્યવસ્થા પુરી પાડે એવું આપણે ઈચ્છીએ પણ તકનો લાભ ઊઠાવી નાની મોટી ચોરી કરવાની ટેવને આપણે છોડવી નથી બરોબર ને..?? આપણને ટ્રાફિક અંગેની ઘણી ફરિયાદો છે પણ આપણે પોતે જ ટ્રાફિક ના નીયમો નું કેટલું પાલન કરીએ છીએ..?? તે તો આપણને જ ખબર હોય ને..!!

આપણા બહાનાં..?? આખું તંત્ર સડી ગયુ છે અને તેને બદલાવાની જરૂર છે પણ આ તંત્રને બદલશે કોણ..?? તંત્ર કોનું બનેલું છે…?? આપણી પાસે તે માટે સગવડીયો જવાબ છે એ તંત્ર પાડોશીઓ, અન્ય લોકો, અન્ય રાજ્યો, અન્ય જાતિઓ અને સરકારનું બનેલુ છે પણ અવશ્ય એ મારું કે તમારું બનેલું નથી..?? વ્યવસ્થાતંત્રને જયારે ખરેખર સકારાત્મક યોગદાન આપવાનો સમય આવે ત્યારે આપણે આપણી જાતને અને પરિવારને એક સલામત કોચલામાં બંધ કરી દઈએ છીએ અને દુર દુર નજર નાખી પ્રતિક્ષા કરીએ છીએ કે કોઈ શ્રીમાન નેકદિલ ઇન્સાન હાથમાં જાદુઈ છડી લઈને આવે અને આપણે માટે ચમત્કાર કરે ખરુંને..!!

વ્હાલા ભારતવાસીઓ.. આપણી આ પ્રકારની વીચારધારા અત્યંત ચીંતાપ્રેરક છે અને અંતરાત્માને ડંખે એવી પણ છે એ આપણે અંતદ્રષ્ટી કરવા પ્રેરે એવી છે. જોહન  એફ. કેનેડીએ તેમના દેશવાસીઓ ને એક આગ્રહભરી વિનંતી કરી હતી તેની હું અમને અહીં યાદ દેવડાવું છું દેશ તમારા માટે શું કરશે..??  એ સવાલ ન પૂછો પણ પણ તમે દેશ માટે શું કરશો..?? એ સવાલ તમારી જાતને પૂછો..??  ભારતના પૂર્વ રાષ્ટ્રપતી  ડો. એ પી જે અબ્દુલ કલામ સાહેબે એક પ્રસંગમાં આપેલા દસ મિનીટના આ સંદેશ દ્વારા આપણને ઘણી પ્રેરણા અને સમજણ આપી છે. જેને ખરેખર વિચારીને જીવનમાં ઉતારવાની જરુર હોય તેમ નથી લાગતું..?? (ભારતના પૂર્વ રાષ્ટ્રપતી સ્વ. ડો. એ પી જે અબ્દુલ કલામ સાહેબ ના એક વકતવ્ય માંથી સાભાર)


એક સમયે પારકા કામ કરતી મહિલા આજે અન્યને રોજગારી આપે છે

Manjulaben Kananai

Manjulaben Kananai

રાજકોટ : હા.!! એ સમય હતો દારુણ ગરીબીનો.. જયારે મારી પાસે કોડી પાઇ નહોતી અને કોઇ સહારો પણ નહોતો  6 મહિનાની ફૂલ જેવી પુત્રી અને સાડા ત્રણ વર્ષના માસૂમ પુત્રને લઇને ક્યાં જવું..?? ભૂલકાંઓના પેટનો ખાડો કઇ રીતે પૂરવો..?? એ સમસ્યા હતી કોઇ માનશે નહીં પણ એક વખત તો કોઇએ શેરીમાં ફેંકી દીધેલી રોટલીનો ટુકડો ખાઇને દિવસ ટૂંકાવ્યો હતો..!! ટંકારાના નાનકડાં નેકનામ ગામના મંજુલાબેન કાનાણી ભૂતકાળની વાત કરે છે ત્યારે આજે પણ તેમની આંખમાં આંસુ આવી જાય છે. મંજુલાબેનની સંઘર્ષગાથા પણ અદ્દભુત છે. હડિયાણા નામના ગામમાં એક અતિ ગરીબ પરિવારમાં તેમનો જન્મ થયો હતો અને  નેકનામ ગામના પ્રવીણભાઇ સાથે તેમના લગ્ન થયા તેમના પતિ સુરતમાં નોકરી કરતા હતા દાંપત્યજીવન દરમિયાન એક પુત્ર અને એક પુત્રીના જન્મ થયો  વર્ષ  2003 માં પતિ પ્રવીણભાઇનું કેન્સરની બીમારીમાં યુવાન વયે નિધન થયું માત્ર 24 વર્ષની વયે મંજુલાબેનના ચૂડી – ચાંદલો નંદવાયા અને બે માસૂમ સંતાનો સાથે આવડા વિરાટ વિશ્વમાં મંજુલાબેન અચાનક સાવ એકલા – અટૂલા થઇ ગયા પિયરિયા એટલા ગરીબ હતા કે ત્યાં ઊલટા ભારરૂપ થવા જેવું હતું  તથા સાસરિયાંઓએ પણ તેમને તરછોડી દીધા  આવી દયનીય સ્થિતિમાં છપ્પનની છાતી ધરાવતો માણસ પણ ભાંગી પડે, તૂટી જાય અને  ન કરવાનું કરી બેસે પણ આ નારી નોખી માટીની હતી આવા સમય સામે મંજુલાબેન ઝૂક્યા નહીં  તેઓ કહે છે મેં નેકનામમાં જ રહેવાનું પસંદ કર્યું  હું તો અભણ હતી નોકરી ક્યાંથી મળે…??  તેમણે ચાર ઘરના કામ રાખ્યા અને સખીમંડળમાં જોડાયા કરકસર કરીને બ્યૂટી પાર્લરનો અને સિવણનો કોર્સ કર્યો અને સિવણ શીખવવાનું શરૂ કર્યું  તેમને ત્યાં સિવણ શીખવા આવતી કેટલીક યુવતીઓ ખાખરાના કારખાનામાં કામ કરતી હતી તેમની પાસેથી ખાખરા બનાવતા શીખ્યા. રૂ. 2.18 લાખની લોન લીધી અને વસંતભાઇ મહેતાના ઘરમાં નાના પાયે ખાખરા બનાવવાનું શરૂ કર્યું જે આજે બાલાજી ગૃહઉદ્યોગના નામે પ્રખ્યાત છે ધીરે ધીરે ખાખરાનો ધંધો જામતો ગયો અને આજે તેમના પ્લાન્ટમાં દરરોજ 300 કિલો ખાખરાનું ઉત્પાદન થાય છે.ડિમાન્ડ તો રોજની 1500 કિલોની છે  તેમને ત્યાં અત્યારે 25 કરતા વધારે યુવતીઓ કામ કરે છે એક સમયે જેમને ટુકડો રોટલીના સાંસા હતા એ મંજુલાબેન આજે દર મહિને દોઢ લાખનો પગાર ચૂકવી રહ્યા છે. મંજુલાબેને ભારપૂર્વક જણાવ્યું હતું કે ખરાબ સમય સામે ક’દી હારવું નહીં અને ગમે તેવા  સંજોગો સામે ઝૂકવું પણ નહીં સાહસ કરવું, ખરાબ સમય પણ વીતી જ જશે એ વિશ્વાસ રાખવો, પ્રચંડ પુરુષાર્થ કરવો અને એ પુરુષાર્થના જોરે સ્વયંનું પ્રારબ્ધ ઘડવું આજની યુવતીઓ માટે શિક્ષણ ખૂબ જરૂરી છે હું અભણ હતી એટલે મારે પારકા કામ કરવા પડ્યાપણ મારા સંતાનોને ઉચ્ચ શિક્ષણ આપવાનું મારું સ્વપ્ન હતું  અત્યારે તેમનો પુત્ર હાર્દિક કેમિકલ એન્જિનિયરિંગનો અભ્યાસ કરી રહ્યો છે અને પુત્રી ખ્યાતિ એસએસસીમાં છે  મંજુલાબેન તેમના ગામની યુવતીઓને પણ અભ્યાસ માટે સતત પ્રેરણા આપતા રહે છે


વીશ્વનું એક માત્ર ગુજરાતનું આ મંદિર જ્યાં કોઈ દાન પેટી જ નથી..

Jalaram Bapa - Virpur

Jalaram Bapa – Virpur

આજે જયારે દેશના મદિરોમાં કરોડોની મિલકત મળી રહી છે તેવામાં આપણા ગુજરાતનું જ એક એવું મંદિર છે જ્યાં કોઈ દાનપેટી જ નથી રાખવામાં આવી અને કોઈપણ પ્રકારના પૈસા સ્વીકારવામાં આવતા જ નથી આટલું ઓછું હોય તેમ સૌરાષ્ટ્રના આ મંદિરમાં દરરોજ મળતી ખીચડીના પ્રસાદનો સ્વાદ આપ ક્યારેય પણ ભૂલી શકશો નહી આમ તો તમને સહુને ખબર પડી જ ગઈ હશે પણ તેમ છતાં તમને જણાવી દઈએ કે એમ અહીં વાત કરી રહ્યા છે સૌરાષ્ટ્રના વીરપુર ગામના જલારામ મંદિરની…

ભક્ત જલારામના મંદિરો દેશભરમાં જોવા મળે છે વીરપુરમાં અન્નદાન દ્વારા મહાદાનનો મંત્ર ગુંજતો કરનારા ભક્ત જલારામ બાપાનો જન્મ તારીખ ૦૪ નવેમ્બર ૧૭૯૯ માં થયો હતો. વિક્રમ સંવત ૧૮૫૬ ના કારતક સુદ સાતમનાં દિવસે જન્મેલા જલારામ બાપાના લગ્ન કોટડાપીઠા ગામની પ્રાગજી સોમૈયાની પુત્રી વીરબાઈમાં સાથે થયા હતાં. લોકકથામાં સચવાયેલા ઈતિહાસ પ્રમાણે ભગવાન સાધુ સ્વરૃપે આવી ભક્ત જલારામને જે લાકડી અને જોળી આપી ગયા હતાં. તે આજે પણ વીરપુર મંદિરમાં સચવાયેલી છે.

અમરેલી નજીક આવેલા ફતેપુર ગામમાં રહેતાં ભોજલરામ બાપા પાસે ભક્ત જલારામે દિક્ષા લીધી હતી. સંવત ૧૮૭૪ માં ચાર ધામની યાત્રા કર્યા બાદ તેઓ એ તારીખ ૧૮ નવેમ્બર ૧૮૨૦ ને સોમવારથી વીરપુરમાં સદાવ્રતનો પ્રારંભ કર્યો. સંવત ૧૮૮૬ માં સાધુસ્વરૃપે તેઓને ભગવાન મળ્યા હોવાનો ઈતિહાસ છે. સદાવ્રતને ૧૯૭ જેટલા વર્ષ પુરા થયા છે. પુ. જલારામ બાપાના જ્યાં મંદિરો હશે ત્યાં અન્નક્ષેત્ર ચાલતુ જ હશે. વીરપુરમાં જલારામ બાપાના અન્નક્ષેત્રની માફક અન્નદાનનો મહિમા દેશ દેશાવરના તમામ જલારામ મંદિરોમાં આજે પણ સચવાયેલો જોવા મળે છે.  તારીખ ૧૮ નવેમ્બર ૧૮૭૮ માં વીરબાઈમાંનો વૈંકુઠવાસ થયા બાદ તારીખ ૨૩-૦૨-૧૯૮૧ માં ભજન ગાતા ગાતા ૮૧ માં વર્ષે જલારામ બાપાએ દેહ છોડી દીધો હતો. ભુખ્યાને ભોજનનો મંત્ર આપનારા જલારામ બાપાની અન્નદાનની પ્રવૃતિ આજે અનેક શહેરોમાં ધમધમતી રહી છે

વિરપુરના જલારામ બાપાનું આ મંદીર આખા જગતમાં તથા દેશ – વિદેશમાં પણ પ્રસિદ્ધ છે. સાધુ વેશે જલારામ બાપાની કસોટી કરનાર ભગવાનને પ્રસાદી રૂપે આપેલા ઝોળી અને ધોકા વીષે કહેવાય છે કે આ ઝોળીમાં જલારામ બાપાએ રોટલાને સીવીને રાખ્યો છે. જેથી ક્યારેય સદાવ્રતમાં તથા ગામ વીરપુરમાં અન્નની ખોટ ઊભી ન થાય અને આ ઝોળી અને ધોકો હાલ વિરપુરના જલારામ બાપાના મંદીરમાં હજુ પણ હયાત છે. ખરેખર ભગવાન ખરા ભક્તની કસોટી કરે જ. તેમ ઈશ્વરે પણ જલારામ બાપાની કસોટી કરી હતી તેઓ સાધુ વેશ ધારણ કરી સદાવ્રત ચાલતું હતું ત્યાં પહોંચી અને માતૃશ્રી વીરબાઇ માં ની માગણી કરી હતી અને જલારામ બાપાએ તો વીરબાઇ માં ને પણ દાનમાં આપી દીધા હતા આ મંદિરમાં એક ઘંટી પણ છે તે જ્યાં સુધી આ મંદિરમાં હશે ત્યાં સુધી આ મંદિરમાં કયારેય અન્નનો તોટો નહિ પડે આ મંદિરને આ ભગવાનનું વરદાન છે.

હકીકતમાં સૌ પહેલા વીરપુર એક સદાવ્રત હતું જે જલારામ બાપાએ જાતે ખોલ્યું હતું માત્ર ત્રીસ વર્ષની ઉમરે અનેક કસોટી વચ્ચે તેમને સદાવ્રત ચલાવ્યું પણ ખરું ત્યાં આવતા ગરીબોની આંતરડી તેનાથી ઠરતી અને આ પ્રથા આજે પણ ચાલુ છે આજે અનેક ભક્તજનોને મંદિર તરફથી જ કોઈપણ પ્રકારના પૈસા ચૂકવ્યા વગર મંદિરમાં બપોરે અને સાંજે જમવાનું પીરસવામાં આવે છે. વિશ્વનું આ એક માત્ર મંદિર હશે જ્યાં દાનપેટી નથી તેમ છતાં રોજના હજારો સાધુ – ભિક્ષુકો થતા યાત્રાળુઓ આ સદાવ્રતમાં પ્રેમથી ભોજન કરે છે. તો આપણે પણ જલારામ બાપાના સદાવ્રતનું ભોજન લઇ પાવન થઈએ. આજેય શ્રી જલારામ બાપા વીરપુરમાં વસે છે અને ભક્તોને પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે મદદ કરી દર્શન આપે છે… જય જલારામ બાપા..


સાણંદના યુવકે પોતાના ઘરમાં જ લાઇબ્રેરી શરૂ કરી

Library in Sanand

Library in Sanand

સાણંદ ગામમાં જ રહીને એમએસડબ્લ્યુ સુધીનો અભ્યાસ કરનારા ગૌરવ ઠક્કરે સાધના ફાઉન્ડેશન નામની સંસ્થાની શરૂઆત કરી છે. માર્ચ ૨૦૧૨ માં સ્થાપેલી આ સંસ્થા બાળ શિક્ષણ, પર્યાવરણનો બચાવ, યુથ એમ્પાવરમેન્ટ, આરોગ્ય આ ચાર મુદ્દાઓ પર કામ કરે છે. ગુજરાતના પછાત વિસ્તારોમાં જ્યારે આ બધા કામ કરતા હતા ત્યારે જ ગૌરવને પોતાના ગામમાં આ પ્રકારની લાઇબ્રેરી બનાવવાનો વિચાર આવ્યો હતો  આ અંગે વાત કરતા તેણે જણાવ્યું હતું કે હું જ્યારે ભણતો હતો ત્યારે અમારા ઘર પાસે કોઇ પણ લાઇબ્રેરી ન હતી માટે મારે અમદાવાદ આવવું પડતું હતું. ત્યારથી મને ગામમાં લાઇબ્રેરી બનાવવાની ઇચ્છા હતી. એક પ્રોજેક્ટ દરમિયાન હું કચ્છ નજીક ગયો હતો ત્યાં આ પ્રકારની એક ઘરમાં લાઇબ્રેરી જોઇ. ત્યારથી મેં નક્કી કર્યું કે, જો જગ્યા નહીં મળે તો મારા ઘરમાં જ લાઇબ્રેરી બનાવીશ. હાલમાં ગ્રંથાલય ખાતાની મદદથી વાર્ષિક દાન મળે છે. તે ૫૦ ટકા પુસ્તકો ખરીદવા અને બાકીની એડમીનના ખર્ચ પાછળ વપરાય છે  ગૌરવ વધુમાં કહે છે કે, બે માળના મારા ઘરમાં નીચે મારો પરિવાર રહે છે. ઉપરના માળ પર ૩ રૂમમાં આ લાઇબ્રેરી બનાવવામાં આવી છે. મારા પરિવારજનોને તેનાથી કોઇપણ પ્રકારની તકલીફ નથી. ૩  રૂમની આ  લાઇબ્રેરીમાં ૫૦  જેટલા વાચકો બેસી શકે તેવી વ્યવસ્થા છે. તેની વાર્ષિક ૧૦૦ રૂપિયા સભ્ય ફી રાખી છે. લાઇબ્રેરીમાં ૧૫૦ થી વધુ મેમ્બર્સ છે અને ૨૫૦૦ થી વધુ પુસ્તકો અત્યારે અમારી પાસે છે.તેમાંના મોટાભાગના પુસ્તકો દાનમાં મળેલાં છે.  પરીક્ષામાં વિદ્યાર્થીઓ સારો દેખાવ કરી શકે તેના માટે તેમનામાંથી હાયપર ટેન્શન દૂર થાય તે હેતુથી સેમિનારો નું પણ આયોજન કરવામાં આવે છે


ભારતની બિઝનેસ ઇન્ડસ્ટ્રીઝમાં આગવું સ્થાન ઘરાવનાર આપણા ગુજરાતી શ્રી પરીમલભાઈ નથવાણી

Parimal Nathwani - Reliance

Parimal Nathwani – Reliance

રિલાયન્સ જૂથના ગ્રુપ પ્રેસીડન્ટ અને રાજ્યસભાના સાંસદ શ્રી પરીમલભાઈ નથવાણી આપણા ગુજરાતી છે જે આપણા સહુ માટે ગૌરવ લેવા જેવી બાબત છે . ઇન પોસીબલ કેન બી મેડ પોસીબલ.. અશક્ય પણ બની શકે છે તેનો જીવન મંત્ર અપનાવનાર પરિમલભાઈનો જન્મ ૧ લી ફેબ્રુઆરી ૧૯૫૬ ના રોજ થયો હતો તેમના  પિતાનું નામ ધીરજલાલ નથવાણી અને માતાનું નામ શ્રીમતી પુષ્પાબેન છે ગ્રેજયુએશન સુધીનો અભ્યાસ મુંબઈ માં પૂર્ણ કર્યા બાદ પ્રોફેશનલ ડોક્ટરેટ ઈન મેનેજમેન્ટ નો કોર્ષ અમદાવાદની નેશનલ માં પૂર્ણ કર્યો 

દેવભૂમી દ્વારકા જીલ્લાના જામ ખંભાળીયા જેવા ખોબા જેવડા ગામડાથી તેમણે કારકિર્દી ની સફર શરૂ કરેલી પરિમલભાઈ ની  કારર્કીદીની શરૂઆત ઘણી સંઘર્ષ ભરી રહી તેમણે એક કંપનીમાં નોકરી કરી,  સાબુની એજન્સી લીધી, મેન્યુફેક્ચરિંગ શરુ કર્યું,  સ્ટોક માર્કેટમાં ઝંપલાવ્યું પરંતુ ક્યાય ખાસ જામ્યું નહિ પરંતુ ૧૯૯૫ નું વર્ષ પરિમલભાઈ માટે જીવનના વળાંક સમાન બની રહ્યું. તેઓ ધીરુભાઈ અંબાણી ને મળ્યા અને મુકેશ અંબાણી ત્યારે રિલાયન્સ જામનગરના મોટી ખાવડીમાં દેશની સૌથી મોટી રીફાઈનરી નાખવાના પ્લાનીગમાં હતા  બસ પરિમલભાઈને પોતાની કાર્યક્ષમતા પુરવાર કરવાનો સોનેરી મોકો મળી ગયો તેમણે મોટી ખાવડીમાં આ રીફાઈનરી શરુ કરવા માટે તનતોડ મહેનત શરુ કરી ઘડીયાળના કાંટાને જોયા વગર ૨૪ કલાક સખત મહેનત કરી પોતાની કુનેહ અને આવડતથી મોટી ખાવડીના અનેક ખેડૂતોને સમજાવી રિલાયન્સના સ્વપ્નસમી આ રીફાઈનરીમાટે ૧૦,૦૦૦ એકર જેટલી જમીન એકઠી કરી લીધી આટલુ જ નહી અનેક વીટબંણાઓ મુશ્કેલીઓમાંથી પણ પરીમલભાઈએ રસ્તો કાઢી ખુબજ ઓછા સમયમાં રીફાઈનરી શરુ કરાવી રિલાયન્સમાં પોતાનું એક આગવું સ્થાન ઉભું કર્યું બસ પછી તો જોવું જ શું હતું..!! મુકેશભાઈ એ પણ સાચા હીરાની કિંમત કરી અને વધુ ને વધુ જવાબદારી પરીમલભાઈને સોંપતા ગયા ત્યારબાદ ૧૯૯૭માં પરિમલભાઈ અમદાવાદ આવ્યા અને અહીંથી કંપનીના રાહબર બન્યા કામ કઢાવવામાં અને કામ કરાવવામાં માહેર પરિમલભાઈ સંબધોમાં વધુ વિશ્વાસ કરે છે ગામડાનો ગરીબ હોય કે હોય  શહેર નો મોટી  લીડર કંપનીનો કલાર્ક હોય કે વહીવટી તંત્રનો ઉચ્ચ અધિકારી હોય તેઓ દરેક પાસેથી સારી રીતે કામ લઇ  શકતા આ રીતે પરિમલભાઈ જોતજોતામાં તો મુકેશભાઈ અંબાણીના ટ્રબલ  શુટર તરીકે પણ ઓળખવા લાગ્યા  રિલાયન્સની કોઈ પણ વહીવટી ગુચ હોય કે હોય કોઈ કાનૂની અડચણ હોય પરિમલભાઈ તેને સુપેરે પાર પાડી શક્તા ..

પરિમલ નથવાણી વિષે એમ પણ  કહેવાયું છે કે જામનગર પાસે મોટી ખાવડીમાં રિલાયન્સની રિફાઈનરી નું કામકાજ શરૂ  થયું તે પહેલાં ખેડૂતો પાસેથી જમીન સંપાદન કરવાના કામમાં પરિમલભાઈ એ મહત્ત્વની ભુમિકા ભજવી હતી. તે વખતે તેઓ વડોદરા માં શેર બજારનું કામકાજ  કરતા હતા. ત્યારે ધીરુભાઈએ પરિમલભાઈને રિલાયન્સમાં જોડાઈ જવાની ઓફર આપતા કહ્યું હતું કે  ભાઈ આ  સ્ટોક એક્સચેન્જ છોડ,  એમાં કંઈ નહીં વળે. પરિમલભાઈએ  તે સમયે ધીરુભાઈ ને કહયું હતું કે  પણ મારે નોકરી નથી કરવી આ મિટીંગ વખતે મુકેશ અંબાણી પણ ત્યાં હાજર હતા. તેમણે પણ કહયું કે આમાં નોકરીની ક્યાં વાત આવી..? હવેથી તું મારો શેઠ…  હું તને પરિમલ શેઠ કરીને બોલાવીશ બસ..!! ધીરુભાઈ કહ્યું કે તું હવેથી રિલાયન્સ પરિવારનો એક મેમ્બર છો  માટે જામનગરમાં ઓફિસરોને રહેવા માટે મકાન – ફ્લેટ – વાહનો જોઇશે તો  આ બધું કોણ કરશે…? તે  તારે જ  કરવાનું છે આ પછી પરિમલ નથવાણી  રિલાયન્સ ઈન્ડસ્ટ્રીઝ લિમિટેડના ગ્રુપ પ્રેસિડેન્ટ  (કોર્પોરેટ અફેર્સ) બન્યા

પરિમલભાઈનું માનવું છે કે માણસ જેમ મોટો થાતો જાય તેમ તેના સંબધો પણ લાંબા થતા હોય છે. પરિમલભાઈની પારિવારિક જીવનની થોડી વાત કરીએ તો ૨૫ મી  એપ્રીલ ૧૯૮૪ ના રોજ તેઓ વર્ષાબેન સાથે લગ્નગ્રંથીથી જોડાયા અત્રે એ કહેવું અતિ આવશ્યક છે કે પરિમલભાઈની અધધ પ્રગતિમાં વર્ષાબેનનો પણ સિંહ ફાળો રહ્યો છે. મુકેશભાઈ ના  સંકટમોચક બન્યા બાદ એપ્રિલ ૨૦૦૮ માં ઝારખંડમાં તેઓએ અપક્ષ ઉમેદવાર તરીકે રાજય સભાના સભ્ય બન્યા પણ નેતાજ નહી પરંતુ ત્યાં પોતાની ઓફિસ  ખોલી  ત્યાની પ્રજાના પ્રશ્નોને વાચા આપી ખરા અર્થ માં નેતા પણ રહ્યા છે

ધીરુભાઈ અંબાણી ને  પોતાના જીવનના રોલ મોડલ માનનાર પરિમલભાઈએ રશિયા, સ્વીઝરલેન્ડ, સાઉથ કોરિયા, જાપાન, યુગાન્ડા, કેન્યા સહિતના અનેક દેશોમાં પ્રવાસ ખેડ્યો છે. એટલુ જ નહી ગુજરાત સરકારના ડેલિગેશનના ભાગરૂપે ફ્રાન્સ, યુએસએ, યુંએઈ અને થાઈલેન્ડ સહિતના દેશોમાં પણ વ્યાપારિક પ્રવાસ ખેડ્યો છે. પરિમલભાઈ ઝારખંડના રાજ્યસભાના સભ્ય ઉપરાંત રિલાયન્સ ઇન્ડસ્ટ્રીઝ લીમીટેડના ગ્રુપ પ્રેસિડેન્ટ તેમજ રિલાયન્સ રૂરલ ડેવલોપમેન્ટ ટ્રસ્ટના ચેરમેન તેમજ કેન્દ્ર સરકારની કેટલીક કમિટીઓમાં સભ્ય ઉપરાંત તેઓ દ્ધારકાધીશ  મંદિરના ઉપાધ્યક્ષ, નાથદ્ધારા ટેમ્પલ ટ્રસ્ટના સભ્ય તેમજ બૃહદ ગુજરાત સંસ્કૃત પરિષદના ચાન્સલર સહિતના અનેક મહત્વ ના પદો ઉપર તેઓ જવાબદારી સંભાળી રહયા છે  જામનગરથી ઝારખંડ કે પછી દ્ધારકા થી દિલ્હી સુધીનો કોઇપણ પ્રશ્ન હોય તેનો ઉકેલ લાવવા પરિમલભાઈ નથવાણી હમેશા તત્પર જ હોય.ઘણા લોકોએ તો પરિમલભાઈ માટે ત્યાં સુધી  કહ્યું છે કે સંબંધો બાંધવામાં બાદશાહ અને સંબધો જાળવવામાં પરીમલ ભાઈ શહેનશાહ છે  તો આવા નમ્ર અને પ્રેમાળ એવા પરિમલભાઈ આપણા ગુજરાતી છે તે આપણા ગુજરાત અને ગુજરાતીઓ નું ગૌરવ જરૂર થી કહેવાય …. પરીમલ ભાઈ નો નીચેના સરનામે સંપર્ક કરી શકાય છે.

શ્રી પરીમલભાઈ  નથવાણી   ગ્રુપ પ્રેસિડેન્ટ  (કોર્પોરેટ અફેર્સ),
રિલાયન્સ ઈન્ડસ્ટ્રીઝ લિમિટેડ,  ૧૦૧ – વ્હાઈટ હાઉસ, બેડી રોડ,
જામનગર –  ૩૬૧ ૦૦૮, ફોન  : ૦૨૮૮ – ૨૬૬૫૪૦૪
વેબસાઈટ :  www.parimalnathwani.com