ATUL N. CHOTAI

a writer – since 2014


લગ્ન માટે યોગ્ય પાત્ર મળવું આજે મુશ્કેલ બની ગયું છે…

marriage

marriage

અમદાવાદના એક પોશ વિસ્તારમાં રહેતા પિયૂષ પાસે એ બધું હતું જે ૨૮ વર્ષની ઉંમરે એક યુવક પાસે હોવું જોઈએ. તેની પાસે સારી જોબ હતી, પોતાની કાર હતી અને ૨ બીએચકે ફલેટ પણ હતો જેમાં તે પોતાના પેરેન્ટ્સ અને નાના ભાઈ સાથે રહેતો હતો. આમ તો પિયૂષ માટે યોગ્ય છોકરી શોધવાના પ્રયાસ તેના મમ્મી પપ્પા ઘણા સમયથી કરતા હતા પણ જોઈએ એવું કયાંય ગોઠવાતું નહોતું. જ્ઞાતિમાં ખાસ અવર જવર ન હોવાથી પિયૂષના માતા પિતાના સંપર્કો પણ મર્યાદિત હતા. જે પણ છોકરી તેઓ પિયૂષ માટે શોધતા તેને કાં તો પિયૂષ ના પાડી દેતો કે પછી છોકરી તેને ના પાડી દેતી. કયારેક તો વાત શરુ થતાં પહેલા જ પૂરી થઈ જતી. આખરે આ શોધ લાંબી ચાલ્યા બાદ પિયૂષના માતા પિતાએ મેરેજ બ્યૂરોમાં તેનું નામ લખાવવાનું નક્કી કર્યું. દીકરો ૨૮ વર્ષનો થઈ ગયો હોવા છતાં તેનું કયાંય યોગ્ય ઠેકાણે ન ગોઠવાતા તેના મા બાપ થોડી ઘણી ચિંતામાં તો હતા જ પણ તેમને એમ હતું કે મેરેજ બ્યૂરોમાં તો પિયૂષને યોગ્ય કન્યા ચોક્કસ મળી જ જશે. આખરે એક દિવસ તેઓ પિયૂષ અને તેના સારા ફોટોગ્રાફસને લઈને એક મેરેજ બ્યૂરોમાં ઘણી આશાઓ સાથે પહોંચ્યાં. મેરેજ રજિસ્ટ્રેશન માટે ફોર્મ ભર્યા બાદ અને જે જરુરી પ્રક્રિયા હતી તે પૂરી થયા બાદ મેરેજ બ્યૂરોની રિસેપ્શનિસ્ટ સાથે પિયૂષની મમ્મીએ અમસ્તા જ વાત કરવાનું શરુ કર્યું. આજ કાલની છોકરીઓ કેવા છોકરા ગમાડે છે..?? તેમને કેવી સ્વતંત્રતા જોઈએ છે..?? અને કેટલી છોકરીઓ મેરેજ બ્યૂરોમાં રજિસ્ટ્રેશન કરાવે છે..?? વગેરે જેવા સવાલો તેમણે રિસેપ્શનિસ્ટને પૂછ્યા. જો કે જયારે તેમણે તેના જવાબ સાંભળ્યા ત્યારે તો તેમના હોશ જ ઉડી ગયા.

રિસેપ્શનિસ્ટે એક કિસ્સો તેમને સંભળાવતા કહ્યું કે એક છોકરીએ તો છોકરાને માત્ર એટલા માટે ના પાડી દીધી હતી કારણકે તેના ઘરના બે બેડરુમમાં જ એસી હતા પણ ડ્રોઈંગ રુમમાં એસી નહોતું. એક છોકરીએ તો છોકરા પાસે સિડાન કાર ન હોવાથી તેને ના પાડી દીધી હતી. એટલું જ નહીં પિયૂષની મમ્મીને તો એવું પણ જાણવા મળ્યું કે મોટાભાગની છોકરીઓ હવે જોઈન ફેમિલીમાં રહેવા માટે તૈયાર નથી થતી. એટલું જ નહીં છોકરાને જો ભાઈ બહેન કે મોટો પરિવાર હોય તો પણ તે તેમને હા પાડતા ખચકાય છે. કેટલીક છોકરીઓ તો પોતે ભલે બી.કોમ કે બીબીએ હોય પણ તેમને છોકરો તો સીએ કે એમબીએ જ જોઈતો હોય છે. સેલેરી પેકેજમાં પણ આ જ વાત લાગુ પડે છે. આ ઉપરાંત છોકરાની જો ટ્રાન્સફરેબલ જોબ હોય તો પણ છોકરીઓ તેને જલ્દી પરણવા માટે તૈયાર નથી થતી. છોકરાની પૈતૃક સંપત્તિ કેટલી છે તેની પણ ખાસ તપાસ થાય છે. કેટલાક કિસ્સામાં તો તેનું કેરેકટર કેવું છે તે જાણવા માટે ડિટેકિટવને પણ રોકવામાં આવે છે. છોકરીઓ પરણતા પહેલા જ મેરેજ કઈ રીતે કરવાના છે હનિમૂન પર કયાં જવાનું છે તે બધું લિસ્ટ પહેલાથી જ તૈયાર કરીને બેઠી હોય છે. આ સમસ્યાનો પિયૂષ જેવા હજારો મધ્યમ વર્ગના યુવકના મા બાપ આજે સામનો કરી રહ્યા છે.

ટીવી અને ફિલ્મોનું ચલણ વધતા અને સોશિયલ મીડિયામાં પણ લોકોનું શો-ઓફ જોઈ જોઈને છોકરીઓની અપેક્ષાઓ એટલી બધી વધી રહી છે કે કયારેક તે તેમના માટે યોગ્ય સાથી પસંદ કરવામાં અને કયારેક લગ્ન ટકાવી રાખવામાં પણ બાધારુપ બને છે. તેમાંય સૌથી વધુ મરો તો જે જ્ઞાતિમાં છોકરીઓની સંખ્યા ઓછી છે તેવા યુવકોને થાય છે. પૈસાદાર યુવકોનું તો આરામથી ગોઠવાઈ જાય છે પરંતુ મધ્યમવર્ગના કે કારકિર્દી માટે સ્ટ્રગલ કરતા યુવકો માટે ઈચ્છિત પાત્ર મળવું ઘણું જ અઘરું પડી જાય છે. માટે જ આજે સમાજમાં કયાંય ગોઠવાતું ન હોય તેવા યુવકોની સંખ્યા દિવસેને દિવસે વધી રહી છે. આજકાલ યંગસ્ટર્સને ઓનલાઈન પ્રેમ તો ફટાફટ થઈ જાય છે પણ આવા રિલેશન્સનો અંત પણ તેનાથી પણ ફટાફટ આવી જાય છે. તાજેતરમાં જ ગુજરાત હાઈકોર્ટમાં પણ આવો એક કેસ આવ્યો હતો જેમાં ઓનલાઈન પરિચયમાં આવેલું એક કપલ મેરેજ કર્યાના ગણતરીના દિવસોમાં જ છૂટું પડી ગયું હતું. છોકરા અને છોકરી બંનેને એકબીજા સાથે અપેક્ષાઓ અતિશય હોય છે પણ કોમ્પ્રોમાઈઝ કરવા કોઈ તૈયાર નથી થતું જેનાથી ડિવોર્સનું પ્રમાણ પણ વધી રહ્યું છે… marriage bride groom bureau indian india gujarat gujarati hindu matrimonial problem girl boy love marriage relation cast terms condition in marriage couple


દરેક દિવસ ને વેલેન્ટાઇન બનાવતી આણંદના આ શ્રમિકની પ્રેમકહાની ઉપરથી આપણે પણ કંઈક શીખવું જોઈએ

rameshbhai - real valentine

rameshbhai – real valentine

આધુનિકતાની આંધીમાં ભારતીય સંસ્કૃતિના રિત રિવાજો તહેજીબ તેમજ સંસ્કારો સહિત બધું જ ઝડપથી વિલુપ્ત થઈ રહ્યું છે. પરસ્પરના સંબંધો, માયા પ્રેમ, વિશ્વાસ બધુ જ હવે ગ્રંથો અને સાહિત્યના શબ્દો બની ચુક્યા છે. વિવિધ જાતના પાશ્વાત્ય સંસ્કૃતિના ડે પાછળ આજની યુવા પેઢી ઘેલી બની રહી છે. આધુનિકતાના આવરણ પાછળ પ્રેમ, બલિદાન, સમર્પણ જેવા વાક્યો નવલકથાઓ પુરતા જ સિમિત થઈ જવા પામ્યા છે. લૈલા મજનુ, હિર રાંઝા, સોહની મહિવાલ, શાહજહા મુમતાઝ જેવા પ્રેમી અને પ્રેમિકાઓ પણ હવે ફિલ્મો અને કથાઓ પુરતા જ અમર થઈ ચુક્યા છે. હાલના કોમ્પ્યુટર યુગમાં છુટાછેડાઓ હવે સાવ સામાન્ય બાબતો બની ચુકી છે. ફિલ્મ જોવા કે શોપીંગ કરવા ન લઈ જવા જેવી સામાન્ય બાબત સીધી છુટાછેડા સુધી પહોંચી જતી હોય છે. તું નહી તો ઓર સહી ની વિચારધારા આધુનિક કોમ્પ્યુટરો અને મોબાઈલની એપ્સની જેમ અપડેટ થાય છે તેવામાં કાળી મજુરી કરી બંન્ને ટાઈમ પોતાના હાથે રસોઈ બનાવી પોતાની પ્રેમિકા (પત્ની) ને પોતાના હાથે પ્રેમપૂર્વક જમાડતા આણંદના શ્રમિક રમેશભાઈની એક અનોખી પ્રેમ કહાની સમાજને ઘણું બધુ શીખવી જાય છે.

છેલ્લા ૩૫ વર્ષથી આણંદમાં રહીને મજુરી કામ કરતા શ્રમિક રમેશભાઈએ તેમના વતન દાહોદ બાજુના જ્યોત્સનાબેન જેઓ અનાથ અને સાવ સામાન્ય દેખાવના હતા છતા પણ તેમની સાથે દિલનો નાતો જોડી જીવનભર સાથ નિભાવવાનો કોલ આપી રમેશભાઈએ લગ્ન કર્યા રમેશભાઈનું ભણતર ના હોવાથી કામ મળવામાં મુશ્કેલી થતા તેમને શાકમાર્કેટમાં મજુરી કરવાનું શરૂ કર્યુ સવાર સાંજ મજુરી કરી પરસેવો પાડી કરેલી રોકડ કમાણીમાંથી રમેશભાઈ અને જ્યોત્સનાબેન શહેરના રસ્તાઓની ફુટપાથ ઉપર ગુજારો કરવા લાગ્યા. વખત જતા આ દંપત્તિના પ્રેમની નિશાની રૂપ કન્યાનું અવતરણ થતા બંન્ને હરખાઈ ગયા અને ખુબ લાડ અને પ્રેમ સાથે તેમના પ્રેમના પ્રતિક સમી લાડકી દિકરીનો ઉછેર કર્યો. સમયના વહેણ સાથે દિકરી યુવાન થઈ રમેશભાઈની મહેનત અને જ્યોત્સનાબેનની બચતથી બંન્ને પતિ પત્નીએ દિકરીને સાસરીએ વળાવી માં બાપ પ્રત્યેની ફરજ પૂર્ણ કરી ત્યારબાદ રમેશભાઈના જીવનમાં અચાનક એક આફત આવી પડી જ્યોત્સનાબેન એક દિવસ તેમની દિકરીને મળી ટ્રેનમાં આણંદ પરત આવી રહ્યા હતા ત્યારે અચાનક ટ્રેનની હડફેટે આવી જતા તેમનો અકસ્માત થયો સદનસીબે તેમની જીંદગી તો બચી ગઈ પરંતુ જ્યોત્સનાબેનના બંન્ને હાથ નકામા થઈ ગયા હતા.

આવા સંજોગોમાં સતત છ મહિના સુધી રમેશભાઈએ પોતાની પત્ની જ્યોત્સનાબેનની ખડે પગે સેવા ચાકરી કરી અને પતિ ધર્મ નિભાવ્યો પરંતુ મુશ્કેલીઓ ત્યારે વધી જ્યારે જ્યોત્સનાબેનના બંન્ને હાથ કામ વિનાના થઈ ગયા એક તરફ પેટનો ખાડો પુરવા કાળી મજુરી કરવી બીજી તરફ વિકલાંગ બની ચુકેલી પત્નીની સારસંભાળ લેવી બંન્ને મુશ્કેલીઓનો સામનો એક સાથે કરવો પરંતુ રમેશભાઈનો સાચો પ્રેમ અને વફાદારીએ જ્યોત્સનાબેનનો સાથ ન છોડયો રમેશભાઈ આણંદની મોટી શાક માર્કેટમાં સવારે મજુરી કરવા જાય માર્કેટ સામેની જ ફુટપાથ ઉપર કામચલાઉ છાપરૂ બનાવી તેમાં બિમાર તથા વિકલાંગ પત્નીને સુવાડી રાખી સવારની મજુરીમાંથી મળેલ પૈસાથી શાકભાજી લઈ રમેશભાઈ બપોરનું જમવાનું પોતાના હાથે બનાવી પોતાની પત્ની જ્યોત્સનાબેનને ઉઠાડી તેના હાથ પગ તેમજ મોંઢુ ધોવરાવી પોતાના હાથેથી ગરમ ગરમ જમવાનું જમાડે અને પોતે પણ જમે ખુલ્લા રસ્તાની બાજુમાં કાચા છાપરા પાસે ફુટપાથ ઉપર આ રીતે પોતાના હાથે વિકલાંગ પત્નીને જમાડતા જોઈ રસ્તે જનાર લોકોને પણ વિચાર કરી મુકે તેવું દ્રશ્ય સર્જાય છે.

હાલના આધુનિક યુગમાં પતિને પત્ની માટે તેમજ પત્નીને પતિ માટે પુરતો સમય ફાળવવો મુશ્કેલ બને છે તેવામાં રમેશભાઈનો સાચો પ્રેમ અને તકલીફ ના સમયમાં તેમની પત્નીની સેવા ચાકરી ઘણું બધુ સુચવી જાય છે. પોતાના દરેક દિવસ ને વેલેન્ટાઇન બનાવતા આણંદના આ શ્રમિકની એક અનોખી પ્રેમ કહાની ઉપરથી આપણે પણ ખરેખર કંઈક શીખવું જોઈએ તેવું નથી લાગતું.??