ATUL N. CHOTAI

a writer – since 2014


ચેન્નાઈના રહેવાસી ડી. સુરેશે સ્વાવલંબી જીવનશૈલી ઊભી કરી બતાવી

– આશુ પટેલ

ઈન્ડિયન ઈન્સ્ટિટયૂટ ઓફ મેનેજમેન્ટ – અમદાવાદમાંથી ગ્રેજ્યુએટ થયેલા ડી. સુરેશ દાયકાઓ સુધી જુદી જુદી કંપનીઓમાં સી.ઈ.ઓ. અને એમ.ડી. તરીકે રહી ચૂક્યા છે. જોકે તેમની એ ઓળખ માટે અહીં વાત નથી કરવી. તેમના વિશે અનેક અખબારો અને સામયિકોએ ઘણું બધું લખ્યું છે. ડી. સુરેશ ચેન્નાઈમાં રહે છે. તેમના ઘરમાં ૨૫ ટ્યૂબલાઈટ્સ અને ઈલેક્ટ્રિક બલ્બસ, ૧૧ પંખા, ફ્રિજ, વૉશિંગ મશીન, એરકંડિશનર, અવન, મિકસર-ગ્રાઈન્ડર, કમ્પ્યુટર, પાણીનો પમ્પ સહિત અનેક વિદ્યુત ઉપકરણો છે અને તેઓ છૂટથી એ બધાં ઉપકરણોનો ઉપયોગ કરે છે છતાં તેમનું લાઈટબિલ ઝીરો પૈસાનું છે..

ડી. સુરેશના ઘરે ક્યારેય વીજળીનો પુરવઠો અટકતો નથી. છેલ્લાં છ વર્ષથી તેઓ આ સુવિધા ભોગવે છે. ચેન્નાઈમાં ભારે વાવાઝોડું તારાજી વેરી ગયું અને ચેન્નાઈમાં અંધારપટ છવાઈ ગયો હતો એ વખતે પણ ડી. સુરેશના ઘરમાં વીજપુરવઠો ખોરવાયો નહોતો. ડી. સુરેશે કર્યું છે એ કોઈ પણ વ્યક્તિ થોડા ખર્ચ સાથે કરી શકે છે. તેઓ સોલર પાવર એટલે કે સૌરઊર્જા થકી વિદ્યતુ ઉપકરણો ચલાવે છે. તેમને આ પ્રેરણા તેમના એક વિદેશપ્રવાસ વખતે મળી હતી. ડી. સુરેશ થોડાં વર્ષો પહેલા જર્મનીના પ્રવાસે ગયા હતા. એ વખતે તેમણે નોંધ્યું કે ત્યાંનાં ઘણાં ઘરો પર સોલર પેનલ લાગેલી હતી. એ જોઈને તેમને વિચાર આવ્યો કે જર્મની કરતાં તો આપણા દેશમાં સૂર્યપ્રકાશ વધુ સમય મળી રહે છે એટલે સૌર ઊર્જાનો લાભ લેવો જોઈએ.

ડી. સુરેશે ભારત પાછા આવીને તેમના ઘર પર સોલર પેનલ્સ લગાવીને સૌર ઊર્જાનો લાભ લેવાનું શરૂ કર્યું. સૌર ઊર્જા ઉપરાંત રસોડામાં ગેસ મળી રહે એ માટે તેમણે બાયોગેસ પ્લાન્ટ નાખ્યો છે. તેમના રસોડામાંથી નીકળતો કચરો અને એંઠવાડ ફેંકી દેવાતા નથી. એને બાયોગેસ પ્લાન્ટમાં નાખવામાં આવે છે. બાયોગેસ પ્લાન્ટમાંથી પેદા થતા ખાતરનો ઉપયોગ તેઓ ઘરની અગાશીમાં બનાવેલા ગાર્ડનમાં કરે છે. ચેન્નાઈના ડી. સુરેશે કર્યું છે તે ભારતના ઘણા મધ્યમવર્ગી માણસો કરી શકે છે. જરૂર હોય છે થોડું અલગ વિચારવાની. એ રીતે માણસ નાના નાના સુખ સુવિધા જાતે શોધી શકે છે. (મુંબઈ સમાચાર માંથી સાભાર)

Advertisements


સૌર ઊર્જા ક્ષેત્રે ભારતની હરણફાળ

nivedita khandekar

nivedita khandekar

નિવેદિતા ખાંડેકર

સૌર ઊર્જા ક્ષેત્રે ભારતે ઘણી મોટી હોડ સ્વીકારી છે, જેનાથી તે સંયુક્ત રાષ્ટ્રના આબોહવા પરિવર્તનના એજન્ડા પ્રત્યેની જવાબદારીઓ નિભાવી શકાશે, એટલું જ નહીં, પરંતુ તે આ ક્ષેત્રમાં રોજગાર સર્જનની દિશામાં પણ યોગદાન આપશે.
ભારતની ઉત્તર પૂર્વે આવેલા હિમાલયાચ્છાદિત રાજ્ય અરુણાચલ પ્રદેશના તવાંગ જિલ્લાના અંતરિયાળ વિસ્તારમાં આવેલા થુમ્બ્રા ગામની રિનચિન શોતાન કોઈ સામાન્ય છોકરી નથી. તાજેતરમાં હું અરુણાચલ પ્રદેશના પ્રવાસે ગઈ હતી, ત્યારે હું તેને મળી હતી. આ રાજ્ય હંમેશા વીજળીના અભાવની સમસ્યાથી ઝૂઝતું આવ્યું છે. અધૂરેથી શાળામાંથી ઊઠી ગયેલી આ છોકરી પોતાનો મોબાઈલ ચાર્જ કરવા અને કટોકટીના સમયે બત્તી ચાલુ કરવા દરરોજ નાની પીવી પેનલ વાપરે છે. સુલભતા અને ઉપલબ્ધતાને મુકાબલે હજારો સમસ્યાઓ હોવા છતાં શોતાને ડહાપણભરી રીતે પોતાનો વિકલ્પ પસંદ કર્યો હતો. લગભગ 7000 ફૂટની ઊંચાઈએ આવેલા એ ઠંડા પ્રદેશમાં વરસાદ ઘણો ઓછો પડે છે અને વર્ષના મોટા ભાગના મહિનાઓમાં ભરપૂર તડકો રહે છે. દિલ્હીમાં પણ વર્ષમાં ચોમાસના ત્રણ મહિનાઓમાં કેટલાક દિવસોને બાદ કરતાં મોટા ભાગના મહિનાઓમાં ભારે તાપ રહે છે અને ખૂબ સૂર્યપ્રકાશ મળે છે. પરંતુ દિલ્હીના ટેમ્પલ રન્સ અને પોકેમોન ગો પાછળ ઘેલા બનેલા, શિક્ષિત, ઉચ્ચ શિક્ષિત એવા કેટલા જુવાનિયા છે, જેમણે પોતાના મોબાઈલ ફોનની બેટરી રિચાર્જ કરવા માટે સૌર ઉર્જાનો ઉપયોગ કર્યો હોય..? કદાચ તમને જવાબની ખબર છે. એટલે જ હું શોતાનને અસાધારણ યુવતી કહું છું. સૂર્યપ્રકાશની ભરપૂર દેન ધરાવતા આપણા દેશમાં સૌર સ્ત્રોતોની મજબૂત સંભાવનાઓને સર કરવા માટેની ભારત સરકારની આશા માટે શોતાન આદર્શ નાગરિક તરીકેનું ઉદાહરણ પૂરું પાડે છે. ભારતમાં ઊર્જા ક્ષેત્રના પ્રવાહો બદલાયા છે. સૌર ઊર્જાના લક્ષ્યાંકો ઊંચા ગયા છે અને પ્રદૂષણ કરતી તેમજ પર્યાવરણને હાનિ પહોંચાડતી પરંપરાગત ઊર્જાનું મહત્ત્વ ઘટ્યું છે. ભારતે સૌર ઊર્જા અંગે મોટી હોડ સ્વીકારી છે, જેનાથી તે પ્રદૂષણ કરતા વાયુઓના ઉત્સર્જન ઘટાડીને સંયુક્ત રાષ્ટ્રના આબોહવા પરિવર્તનના એજન્ડા માટેની પોતાની પર્યાવરણીય જવાબદારીઓ જ પૂરી કરી શકશે, એટલું જ નહીં, પરંતુ, આ ક્ષેત્રમાં રોજગારની ઉપલબ્ધિ વધારી શકશે અને દૂર-સુદૂર લદ્દાખ અથવા તો કચ્છના રણ જેવા અંતરિયાળ વિસ્તારોમાં વિકાસને વેગ આપી શકશે.

સંયુક્ત રાષ્ટ્રને સોંપેલા આબોહવા પરિવર્તન અંગેના પોતાના ઈન્ટેન્ડેડ નેશનલી ડિટરમાઈન્ડ કોન્ટ્રિબ્યુશન્સ (આઈએનડીસીઝ) એટલે કે રાષ્ટ્ર તરીકે પોતે કેટલું યોગદાન આપશે તે અંગેના એક્શન પ્લાનમાં ભારતે રીન્યુએબલ એનર્જી (નવિનીકરણીય ઊર્જા)નું લક્ષ્યાંક વધારીને 175 ગિગાવોટ જેટલું ઊંચું કરવાનું વચન આપ્યું છે, જેમાં સૌર ઊર્જાનું ઉત્પાદન વર્ષ 2022 સુધીમાં વધારીને 100 ગિગાવોટ કરવાનું અનુમાન છે. સૌર ઊર્જામાંથી 40 ગિગાવોટ ઊર્જાનું ઉત્પાદન છત પર સૌર પેનલો સ્થાપીને હાંસલ કરવાની ધારણા છે. સરકારી આંકડાઓ અનુસાર મે, 2016 સુધીમાં સૌર ઊર્જાની કુલ સ્થાપિત ક્ષમતા 7564 મેગાવોટ છે અને ચાલુ વર્ષે ગ્રિડ દ્વારા જોડાયેલી સૌર ઊર્જા માટે 10,500 મેગાવોટ ઉત્પાદનનો લક્ષ્યાંક છે. બે વર્ષ અગાઉ ઊર્જા અંગેના અંદાજો મેળવ્યા બાદ સરકારે સોલર પાર્કસ સ્થાપવાની પણ જાહેરાત કરી હતી અને 21 રાજ્યોમાં 20,000 મેગાવોટની એકંદર ક્ષમતા ધરાવતા 34 સૌર પાર્કસને મંજૂરી આપી હતી. આ પાર્કસમાં આંધ્રપ્રદેશમાં સ્થપાયેલો 1500 મેગાવોટ ક્ષમતા ધરાવતો વિશ્વનો આ પ્રકારનો સૌથી મોટો પ્રોજેક્ટ સામેલ છે. સૌથી સારી બાબત એ છે કે સૌર ઊર્જાનું લક્ષ્યાંક હાંસલ કરવા માટે ખાનગી ક્ષેત્રની કંપનીઓ અને અધિકૃત એજન્સીઓ ઉપરાંત સરકારની અન્ય સંસ્થાઓ સૌર ઊર્જાના ઉત્પાદનો માટે મોટા પાયે ઝંપલાવી રહી છે. વર્ષ 2015માં સંપૂર્ણ પણ સૌર ઊર્જાથી સંચાલિત કોચી એરપોર્ટ આ પ્રકારનું પ્રથમ એરપોર્ટ બન્યું. અન્ય એરપોર્ટસ, દિલ્હી મેટ્રો, ભારતીય રેલવેઝ અને તમામ રાજ્ય સરકારના ભવનો તો નહીં પરંતુ કેન્દ્ર સરકારની સીપીડબલ્યુડીએ બાંધેલી તમામ ઈમારતો તેમજ સૌર ઊર્જા દ્વારા ચાલતા ટોલ પ્લાઝા – આ તમામ તેમજ હજુ ઘણા બધાં પ્રોજેક્ટો કાર્યરત થઈ ચૂક્યા છે અથવા તો કાર્યરત થવાની તૈયારીમાં છે.

સૌર ઊર્જા : સામાજિક પરિવર્તનની કાર્યવાહક

માત્ર ઊર્જા ક્ષેત્રની બાબત તરીકે આ વિકાસને ધ્યાન પર લેવાને બદલે દૂર દ્રષ્ટિએ નાંખીએ તો, ખાસ કરીને, જ્યારે સૌર ઊર્જા ગ્રિડ વિનાના સ્થળોએ – ગામડાઓમાં પહોંચી છે, ત્યારે સૌર ઊર્જાને સામાજિક પરિવર્તનની કાર્યવાહક તરીકે જોવાની જરૂર છે. નિશ્ચિત રીતે, સૌર ઊર્જાને પ્રાથમિકતાના પ્રાવધાન સાથે કેટલાક રાજ્યોએ પોતાની નીતિઓ ઘડી છે, છતાં, તેમણે આવી નીતિઓનું અસરકારક અમલીકરણ સુનિશ્ચિત કરવું જોઈએ. આ વર્ષે જાન્યુઆરીમાં મહારાષ્ટ્ર સરકારે સોલર ઓફ ગ્રિડ પોલિસી (ગ્રિડ વિના સૌર ઊર્જા અંગેની નીતિ)ને મંજૂરી આપી, જેમાં આગામી પાંચ વર્ષોમાં ઓછામાં ઓછા 500 મેગાવોટ ઊર્જા બચાવવાનું લક્ષ્યાંક છે. આ નીતિના ભાગરૂપે સોલર વોટર હીટર પેનલો ધરાવતી હોય માત્ર તેવી જ ઈમારતોને બાંધકામ માટેની મંજૂરી સુનિશ્ચિત કરવા માટે નગરપાલિકાઓ અને મ્યુનિસિપલ અધિકારીઓને ડેવલપમેન્ટ કન્ટ્રોલ (ડીસી) નિયમોમાં ફેરફાર કરવાનો આદેશ આપવામાં આવ્યો છે. સરકારી વસાહતો, આદિવાસી શાળાઓ અને નવી ખાનગી ઈમારતો સહિત તમામ ઈમારતોમાં આ નિર્દેશોનું અનુસરણ ફરજિયાત કરવું જોઈએ. પુષ્કળ રોકાણો સાથે સંખ્યાબંધ ખાનગી એકમો સૌર ઊર્જા વડે સંચાલિત બની ચૂક્યા છે. રાજ્યના પાટનગરથી દૂર-દૂરના વિસ્તારોમાં વીજળી ઉપલબ્ધ બનવાથી કેવા પ્રકારના પરિવર્તનો આવી શકે છે એ તમે કલ્પી શકો છો. પરંતુ જ્યારે ઓફ ગ્રિડ એટલે કે સ્થૂળ રીતે, વીજળીના તાર વિના વીજળી પહોંચાડવાની વાત આવે, ત્યારે મહારાષ્ટ્રની પૂર્વે આવેલા નાનકડા શહેરની સિરોન્ચાની વાત અરુણાચલ પ્રદેશની શોતોન કરતા જુદી નથી.

અરુણાચલ પ્રદેશ એનર્જી ડેવલપમેન્ટ એજન્સી (એપીઈડીએ)એ 1058 જેટલા વીજળીના તાર વિનાના ઓફગ્રિડ ગામડાઓને વીજળી પહોંચાડવા ગ્રામીણ વિદ્યુતીકરણ માટેના 300 વોટ પીક સોલર પાવર પેક્સની પાંચ વર્ષની સર્વગ્રાહી વોરંટી અને જાળવણી સાથે તેની સ્થાપના અને તેને કાર્યરત બનાવવા અંગે ડિઝાઈન, સપ્લાય, ઈન્સ્ટોલેશન, ટેસ્ટિંગ અને કમિશનિંગ માટેની પ્રક્રિયા એપ્રિલ, 2016થી શરૂ કરી દીધી છે. અરુણાચલ પ્રદેશમાં અંતરિયાળ ટેકરીઓ પરના દૂર-સુદૂરના ગામડાઓમાં લોકોએ સોલર પીવી પેનલ્સ વાપરવાનું શરૂ કરી દીધું છે, તેમાં કેટલીક સંસ્થાઓ, ખાસ કરીને નિવાસી શાળાઓ સામેલ છે, જે સોલર વોટર હીટર પેનલ્સ વાપરી રહી છે, જ્યારે સમગ્ર રાજ્યમાં સૌર ઊર્જા વડે ચાલતી શેરી-બત્તીઓ અત્યંત સામાન્ય બાબત બની ગઈ છે. આપણે બે રાજ્યોનાં ઉદાહરણો જોયા, જેમાં એક સમસ્યા બંનેમાં સમાન છે. ખાનગી સંસ્થાઓ અને સરકાર તરફથી કોઈ પણ રીતે સૌર ઊર્જાના પ્રવેશ અને – અથવા સ્થાપના માટે જ વધુ પ્રયત્નો થયેલા છે પરંતુ અંતરિયાળ સ્થળોએ વેચાણ પછીની સેવાઓ પર્યાપ્ત ન હોવાથી સૌર ઊર્જા શરૂ કરવા માટેનો શરૂઆતનો ઉત્સાહ લાંબા સમય સુધી ટકતો નથી. સંખ્યાબંધ શાળાઓ, જેમણે સોલર વોટર હીટર નંખાવ્યા છે, તેઓ સ્પેર પાર્ટસની અછત અને સાધનમાં કોઈ નુકસાન થયું તો તેની મરમ્મત કરનાર કારીગરની ગેરહાજરી જેવી સમસ્યાઓનો સામનો કરી રહી છે. હકીકતમાં, આ બાબત સ્કિલ ઈન્ડિયા કાર્યક્રમ માટે તકમાં પરિવર્તિત કરી શકાય તેમ છે, જેમાં યુવાનોને અંતરિયાળ વિસ્તારોમાં પણ સૌર ઊર્જાના સાધનો સ્થાપવાની તેમજ તે પછી તેની જાળવણી કરવાની તાલીમ આપી શકાય.

બીજી પણ એક વાત ધ્યાન પર લેવાની જરૂર છે, તે છે, સૂર્યમિત્ર એપનું યોગ્ય અમલીકરણ. આ એપ સૌર ઊર્જાના સાધનો માટે વપરાશકારને તેની સ્થાપના, સર્વિસ કે મરમ્મત માટે તાત્કાલિક ઉકેલની ખાતરી આપે છે. શહેરી કે અર્ધ-શહેરી વિસ્તારો માટે સ્માર્ટ ફોનના પ્રસારને કારણે આ ખરેખર ખૂબ હાથવગું સાધન છે, પરંતુ મોબાઈલના નબળા સિગ્નલ ધરાવતા અથવા તો બિલકુલ સિગ્નલ જ ન ધરાવતા હોય તેવા તેમજ જ્યાં એપ્સના સમજપૂર્વકના ઉપયોગની ક્ષમતાનો અભાવ હોય, તેવા અંતરિયાળ વિસ્તારો માટે આ વાત લાગુ પડતી નથી. જે સ્થૂળ રીતે ખરેખર ઓફ ગ્રિડ – કોઈ સ્થૂળ કે રૂપકાત્મક અર્થમાં – છે, તેમના માટે આ છેલ્લી ઘડીની સમસ્યાઓ હકીકતમાં સામાજિક પરિવર્તન માટેના સાધન તરીકે સૌર ઊર્જાની સફળતા સુનિશ્ચિત કરશે. (નિવેદિતા ખાંડેકર દિલ્હી-સ્થિત સ્વતંત્ર પત્રકાર છે. તેઓ પર્યાવરણીય, વિકાસલક્ષી તેમજ આબોહવા પરિવર્તનના મુદ્દાઓ વિશે લખે છે) (પ્રેસ ઈન્ફોર્મેશન બ્યૂરો – ભારત સરકાર – અમદાવાદ)


પોરબંદર જિલ્લાના ટચુકડા ગામ રાણાબોરડીમાં પાણી મફત અપાય છે

Ranabordi Village - Porbandar

Ranabordi Village – Porbandar

આપણા મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશનો અને નગરપાલીકાઓ જ્યાં પીવાનું પાણી પૂરું નથી પાડતું ત્યાં પણ ટેક્સ વસૂલે છે તેમાં બંધારણીય રીતે વોટર ટેક્સ વસૂલી લે છે કોઈ જવાબદારી સ્વીકારતું નથી  તેથી ઉલટું ચિત્ર પોરબંદરના  રાણાબોરડી ગામનું  છે. અહીં દરેક ઘરને નળ દ્વારા પીવાનું પાણી અપાય છે અને તે પણ વિનામૂલ્યે..!! બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો પૈસાનો ય પાણીવેરો ઉઘરાવાતો નથી. સૌરાષ્ટ્રના પોરબંદર જિલ્લાના રાણાવાવ તાલુકાના અને માંડ ૨૧૦૦ – ૨૨૦૦ ની વસતિ ધરાવતા આ ગામે નાગરિક સુવિધાઓ માટે કંઈક અનોખું કરી બતાવ્યું છે અને એ માટે ગામને અનેક એવોર્ડથી સન્માનિત પણ કરાયું છે. આજે તો ગુજરાતનાં ગામડાંઓમાં ચૂંટણીઓનાં કારણે આંતરિક ખટપટ વધુ અને પ્રજાકીય કામો ઓછા એવી સ્થિતિ છે ત્યારે રાણાબોરડી ગામ રણમાં મીઠી વીરડી જેવું સાબિત થઈ રહ્યું છે. વિનામૂલ્યે પાણી, સોલાર સ્ટ્રીટ લાઇટ, ગટરની સુવિધા, પાકા ક્રોન્ક્રિટ રોડ (સીસીરોડ), આરોગ્ય-શિક્ષણની પૂરતી સુવિધા ઊભી થયેલી છે જેની નોંધ હમણાં રાષ્ટ્રીય કક્ષાએ લેવાઈ છે. ગામના સરપંચપદે સાગાભાઈ જીવાભાઈ મોરી છે. ઈલેક્ટ્રિકલ એન્જિનીયર એવા સાગાભાઈએ સરકારી – ખાનગી નોકરી સ્વીકારવાના બદલે ગામમાં રહીને યથાશક્તિ કામગીરી કરવાનું નક્કી કરેલું છે. વ્યવસાયે ખેડૂત એવા આ સરપંચ પ્રગતિશીલ ખેડૂત તરીકે ચીનની યાત્રા પણ કરી આવ્યા છે. હમણાં ગામને નવી દિલ્હીમાં યોજાયેલા એક સરકારી સમારોહમાં રાષ્ટ્રીય ગૌરવ ગ્રામસભાનો એવોર્ડ અને રૃા. ૧૦ લાખનો પુરસ્કાર અપાયો છે. એવોર્ડ વિજેતા ગામના સરપંચ સાંગાભાઈ કહે છે કે અમારા ગામમાં આંતરિક એકતાના કારણે ચૂંટણીની ખટપટમાં કોઈ પડયું નથી. અમારું ગામ ‘સમરસ’ બનેલું છે. ૧૫ વર્ષથી અહીં ચૂંટણી યોજાઈ નથી. અમારા ગામે અગાઉ ૨૦૦૧, ૨૦૦૬, ૨૦૧૧ના વર્ષમાં ‘સમરસ ગ્રામ’નો એવોર્ડ, ૨૦૦૮માં ‘નિર્મલ ગ્રામ’ અને ૨૦૧૨માં સ્વર્ણિમ ગ્રામનો એવોર્ડ પ્રાપ્ત કરેલો છે. રાણાબોરડી ગામે પીવાના પાણી માટે ઘેર ઘરે નળ આવેલા છે. જેમાં નિઃશુલ્ક પાણી પુરવઠો અપાય છે. એટલે કે એકપણ રૃપિયાનો પાણીવેરો ગ્રામ પંચાયત દ્વારા વસૂલાતો નથી. ગામમાં પાણીના બોર પણ હોવાથી સરકારી પાણીની યોજના ઉપર આધારીત રહેવું પડતું નથી. વળી બોરનું જે લાઇટ બીલ આવે છે તેની રકમ ગ્રામ પંચાયત પાસેથી લેવાને બદલે સરપંચ પોતે ખુદની રકમ ખર્ચીને ભરી દે છે. ગામમાં ગ્રામ પંચાયત દ્વારા આધુનિક સુવિધા અપાઇ છે. ગામમાં વધુ વીજ પાવર ન બળે, વીજ બિલ ન આવે તે માટે સોલાર લાઇટો મૂકવામાં આવી છે. આમ રાત્રે ગામમાં સોલાર લાઇટો ઝળહળી અંધારા ઉલેચે છે. માત્ર ૨૧૦૦ની વસ્તી ધરાવતા આ ગામમાં આદર્શ ગામને છાજે તેવી તમામ સુવિધા છે. ગામમાં સીસી રોડ, શાળા, આંગણવાડી ઉપરાંત આરોગ્ય અને ગટરની પણ સુવિધા છે.