ATUL N. CHOTAI

a Writer


વિરપુર (જલારામ) માં વડિલો નિવૃત્તીના સમયનો સદ્ઉપયોગ કરી સમાજ ઉપયોગી પ્રવૃત્તિ કરે છે

senior citizen

senior citizen

પરમ પૂજયશ્રી જલારામ બાપાની જન્મભૂમિ વીરપુર (જલારામ) એક સુપ્રસિધ્ધ યાત્રાધામ છે. આ વિરપુર ગામના પાદરમાં એક ગાયોનો ગોંદરો આવેલ છે. આ ગોંદરામાં વિરપુર ગામના વડિલો કે જેઓ નિવૃત્ત છે તેઓએ આ ગોંદરામાં ૨૦ જેટલા વૃક્ષોનો ઉછેર કરેલ છે તથા વૃક્ષોને ફરતી બાજુ સીમેન્ટના પાકા ઓટા બનાવેલ છે. જેથી વૃક્ષોને પશુઓ નુકસાન ન કરી શકે. ઉપરાંત આ વડીલો કાયમી માટે વૃક્ષોને ગ્રામ પંચાયતના કુવામાંથી પાઇપલાઇન પાણી પણ આપે છે અને વૃક્ષોનું જતન કરે છે. હાલમાં વૃક્ષો નીચે ઘણા લોકો છાયડામાં બેસે છે અને ગાયો – ભેંસો પણ વૃક્ષોના છાયામાં બેસી ઘાસ ખાય છે આવનારી પેઢી માટે પણ આ વૃક્ષો ઉપયોગી બનશે. તેવા શુભ હેતુથી આ નિવૃત્ત વડિલો તેમની નિવૃત્તીના સમયનો સદ્ઉપયોગ કરી સમાજ ઉપયોગી પ્રવૃત્તિ કરે છે. આ ઉપરાંત વિરપુર ગામમાં શ્રી જલારામ ગૌ સેવા કિર્તન મંડળીના ૫૦ થી વધુ સભ્યો વિરપુર તેમજ આજુબાજુના ગામડામાં જઇ સારા માઠા પ્રસંગે રાત્રીના કિર્તન કરે છે અને ફંડ એકઠુ કરે છે. આ ફંડમાંથી આખુ વર્ષ ગાયોને ઘાસ નાખે છે તેમજ ગોંદરામાં આવેલ ચબુતરામાં પક્ષીઓને ચણ નાખે છે. વિરપુર (જલારામ) ના વડીલોની આ સમાજ ઉપયોગી પ્રવૃત્તિ આપણને સહુને એક નવો વિચાર આપે છે

Advertisements


Parmanandbhai Tanna has done many research and study about Matushri Virbaima

parmanand tanna - rajkot

parmanand tanna – rajkot

Parmanandbhai Tanna, Re. Rajkot has done many research and study about Matushri Virbaima. Parmanandbhai Tanna, resides in Rajkot is a retired government employee.He was born in Karanchi but his native is village Aamranbela of Morvi District.He has studied till B.A. & Singeet Visharad. He has deep faith on Re.Virbaima, the wife of great saint Jalarambapa. He had studied and done much research about her. Now, in his retired life, he does pious activity to give lectures with music on Re. Virbaima’s life. Anyone can contact him on address given below to get any information about Virbaima or to arrange pious lectures on her life.

Shri Parmanandbhai Tanna
“Rushikesh”, 6 – Gayakwadi Plot,
Opp. Railway Station, Rajkot – 360 001
Mobile 75671 61808
Time to contact

(10 am to 1 pm and 5 pm to 8 pm)


વીશ્વનું એક માત્ર ગુજરાતનું આ મંદિર જ્યાં કોઈ દાન પેટી જ નથી..

Jalaram Bapa - Virpur

Jalaram Bapa – Virpur

આજે જયારે દેશના મદિરોમાં કરોડોની મિલકત મળી રહી છે તેવામાં આપણા ગુજરાતનું જ એક એવું મંદિર છે જ્યાં કોઈ દાનપેટી જ નથી રાખવામાં આવી અને કોઈપણ પ્રકારના પૈસા સ્વીકારવામાં આવતા જ નથી આટલું ઓછું હોય તેમ સૌરાષ્ટ્રના આ મંદિરમાં દરરોજ મળતી ખીચડીના પ્રસાદનો સ્વાદ આપ ક્યારેય પણ ભૂલી શકશો નહી આમ તો તમને સહુને ખબર પડી જ ગઈ હશે પણ તેમ છતાં તમને જણાવી દઈએ કે એમ અહીં વાત કરી રહ્યા છે સૌરાષ્ટ્રના વીરપુર ગામના જલારામ મંદિરની…

ભક્ત જલારામના મંદિરો દેશભરમાં જોવા મળે છે વીરપુરમાં અન્નદાન દ્વારા મહાદાનનો મંત્ર ગુંજતો કરનારા ભક્ત જલારામ બાપાનો જન્મ તારીખ ૦૪ નવેમ્બર ૧૭૯૯ માં થયો હતો. વિક્રમ સંવત ૧૮૫૬ ના કારતક સુદ સાતમનાં દિવસે જન્મેલા જલારામ બાપાના લગ્ન કોટડાપીઠા ગામની પ્રાગજી સોમૈયાની પુત્રી વીરબાઈમાં સાથે થયા હતાં. લોકકથામાં સચવાયેલા ઈતિહાસ પ્રમાણે ભગવાન સાધુ સ્વરૃપે આવી ભક્ત જલારામને જે લાકડી અને જોળી આપી ગયા હતાં. તે આજે પણ વીરપુર મંદિરમાં સચવાયેલી છે.

અમરેલી નજીક આવેલા ફતેપુર ગામમાં રહેતાં ભોજલરામ બાપા પાસે ભક્ત જલારામે દિક્ષા લીધી હતી. સંવત ૧૮૭૪ માં ચાર ધામની યાત્રા કર્યા બાદ તેઓ એ તારીખ ૧૮ નવેમ્બર ૧૮૨૦ ને સોમવારથી વીરપુરમાં સદાવ્રતનો પ્રારંભ કર્યો. સંવત ૧૮૮૬ માં સાધુસ્વરૃપે તેઓને ભગવાન મળ્યા હોવાનો ઈતિહાસ છે. સદાવ્રતને ૧૯૭ જેટલા વર્ષ પુરા થયા છે. પુ. જલારામ બાપાના જ્યાં મંદિરો હશે ત્યાં અન્નક્ષેત્ર ચાલતુ જ હશે. વીરપુરમાં જલારામ બાપાના અન્નક્ષેત્રની માફક અન્નદાનનો મહિમા દેશ દેશાવરના તમામ જલારામ મંદિરોમાં આજે પણ સચવાયેલો જોવા મળે છે.  તારીખ ૧૮ નવેમ્બર ૧૮૭૮ માં વીરબાઈમાંનો વૈંકુઠવાસ થયા બાદ તારીખ ૨૩-૦૨-૧૯૮૧ માં ભજન ગાતા ગાતા ૮૧ માં વર્ષે જલારામ બાપાએ દેહ છોડી દીધો હતો. ભુખ્યાને ભોજનનો મંત્ર આપનારા જલારામ બાપાની અન્નદાનની પ્રવૃતિ આજે અનેક શહેરોમાં ધમધમતી રહી છે

વિરપુરના જલારામ બાપાનું આ મંદીર આખા જગતમાં તથા દેશ – વિદેશમાં પણ પ્રસિદ્ધ છે. સાધુ વેશે જલારામ બાપાની કસોટી કરનાર ભગવાનને પ્રસાદી રૂપે આપેલા ઝોળી અને ધોકા વીષે કહેવાય છે કે આ ઝોળીમાં જલારામ બાપાએ રોટલાને સીવીને રાખ્યો છે. જેથી ક્યારેય સદાવ્રતમાં તથા ગામ વીરપુરમાં અન્નની ખોટ ઊભી ન થાય અને આ ઝોળી અને ધોકો હાલ વિરપુરના જલારામ બાપાના મંદીરમાં હજુ પણ હયાત છે. ખરેખર ભગવાન ખરા ભક્તની કસોટી કરે જ. તેમ ઈશ્વરે પણ જલારામ બાપાની કસોટી કરી હતી તેઓ સાધુ વેશ ધારણ કરી સદાવ્રત ચાલતું હતું ત્યાં પહોંચી અને માતૃશ્રી વીરબાઇ માં ની માગણી કરી હતી અને જલારામ બાપાએ તો વીરબાઇ માં ને પણ દાનમાં આપી દીધા હતા આ મંદિરમાં એક ઘંટી પણ છે તે જ્યાં સુધી આ મંદિરમાં હશે ત્યાં સુધી આ મંદિરમાં કયારેય અન્નનો તોટો નહિ પડે આ મંદિરને આ ભગવાનનું વરદાન છે.

હકીકતમાં સૌ પહેલા વીરપુર એક સદાવ્રત હતું જે જલારામ બાપાએ જાતે ખોલ્યું હતું માત્ર ત્રીસ વર્ષની ઉમરે અનેક કસોટી વચ્ચે તેમને સદાવ્રત ચલાવ્યું પણ ખરું ત્યાં આવતા ગરીબોની આંતરડી તેનાથી ઠરતી અને આ પ્રથા આજે પણ ચાલુ છે આજે અનેક ભક્તજનોને મંદિર તરફથી જ કોઈપણ પ્રકારના પૈસા ચૂકવ્યા વગર મંદિરમાં બપોરે અને સાંજે જમવાનું પીરસવામાં આવે છે. વિશ્વનું આ એક માત્ર મંદિર હશે જ્યાં દાનપેટી નથી તેમ છતાં રોજના હજારો સાધુ – ભિક્ષુકો થતા યાત્રાળુઓ આ સદાવ્રતમાં પ્રેમથી ભોજન કરે છે. તો આપણે પણ જલારામ બાપાના સદાવ્રતનું ભોજન લઇ પાવન થઈએ. આજેય શ્રી જલારામ બાપા વીરપુરમાં વસે છે અને ભક્તોને પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે મદદ કરી દર્શન આપે છે… જય જલારામ બાપા..


વિકલાંગ યુવક જલારામ બાપાના શરણમાં આવ્યો અને જીંદગી બદલાઈ ગઈ…

Parmanand Goswami

Parmanand Goswami

મજબુત મનના માણસને હિમાલય પણ ડગાવી શકતો નથી એ ઉક્તિને વિરપુરમાં રહેતાં અને હાથ ન હોવા છતાં હાથથી થતાં બધાં કામ પગથી સારી રીતે કરી બતાવી સાચા અર્થમાં સાર્થક કરી બતાવી છે. એટલું જ નહીં, આ યુવાન એક દીકરીનો બાપ હોવાથી તેણે પુત્રીને રસોઇ બનાવતા અને સિલાઇ કામ પણ શીખવીને ફરજ અદા કરી છે.

ઉત્તરાંચલના નૈનિતાલમાં રહેતો પરમાનંદ સચ્ચીદાનંદ ગોસ્વામી નામના આ યુવાનને બાળપણમાં કોઇ પણ કામ જલદી અને જાતે જ કરી લેવાની ઉત્કંઠા હતી અને એટલે જ એકવાર લાઇટ રિપેર કરવા જતાં વીજ શોક લાગતાં તેના હાથ ક્રમશઃ કાપવાની ફરજ પડી. જીવન બચાવવા માટે હાથનો ભોગ આપવો જરૂરી હતો અને હિંમત હાર્યા વગર પરમાનંદ કામે વળગ્યો. હાથ ચાલ્યા જતાં શરૂઆતમાં નાસીપાસ થયેલા પરમાનંદ સુનમૂન બની ગયો હતો અને પંગુતાથી કંટાળી ઘર છોડીને વીરપૂર આવી ગયો. થોડો સમય તો બાપાના અન્નક્ષેત્રમાં જમી લેતો, પરંતુ અંતરાત્મા તો કકળતો રહેતો. આથી પોતે ધીમે ધીમે હાથેથી થતા હોય તેવા બધા કામ પગથી કરવાની ટેવ પાડવા લાગ્યો. અને ફાવટ પણ આવી ગઇ.

પગથી કામ કરવાની કલાને આજીવિકા બનાવનારા પરમાનંદે વીસેક વર્ષ પહેલાં અમરનાથની યાત્રા કરી હતી અને એ દરમિયાન સાવિત્રી નામની યુવતી તેની કલા પર મોહી પડી હતી અને બન્નેએ લગ્ન પણ કરી લીધા. સમયાંતરે બન્ને માતા પિતા બન્યા અને દીકરીએ જન્મ લીધો. થોડા વર્ષ પહેલાં પત્નીનું મોત થતાં પરમાનંદ સાવ એકલો પડી ગયો, પરંતુ હિંમત ન હાર્યો. વ્હાલસોયી પુત્રીને રસોઇ અને શિવણકામ પણ શીખવ્યું. ભરણપોષણ કરવા માટે પરમાનંદ આજે પણ હાથોથી કરવાના કાર્યો પગોથી કરવાની કલા યાત્રિકોને બતાવીને પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે.