ATUL N. CHOTAI

a Writer


Introducing Mitesh Ahir

mitesh ahir

mitesh ahir

Lets introduce with Mitesh Ahir, a very easy going natured journalist & writer. He had started to write when he was studying in std. 10th. He used to write opinions in news papers and the papers related to casts. He has completed his M.A. in Gujarati subject.

He works as a journalist in famous news paper Akila since 15 to 20 years. His many articles have been published on various subjects like Akhand Ramdhun, small scale industries, seasons etc. Actually Miteshbhai has worked in writing more than Journalism. His stories have been published in famous magazines like Abhishek, Feelings, Parivar Darpan etc.

There are so many times Miteshbhai’s Radio programs has been transmitted known as Ratnakanika & other talks. He has published a book named Zarmar which is a collection of his radio talks Ratnakanika. He is nature lover. He has donated his blood for more than 16 times. Now, at the age of about 40, in his youth, he has paid his duties as a home guard, too. He believes that he has developed the feelings of discipline & security from that duty. As a home guard he has taken training of Rifle & Wireless. His native is Rajkot but as his father was serving as a post master, many times he has to settle in other places like Kasturbadham (Tramba), Lodhika, Amarnagar, Virpur (Jalaram) etc. due to his father’s transfers. His academic career is also divided among many schools & colleges. He can proudly say that he is an experienced person. His sons Sagar & Bhavin are good natured and bright in their career.

mitesh1ahir.wordpress.com is a nice blog having collection of Miteshbhai’s writing activities. It’s a great pleaser to visit this blog. His page on facebook is named as mitesh ahir. One can contact Miteshbhai on his mobile 97250 55299 or email miteshahir@yahoo.com to get any information or his book Zarmar.

 

Advertisements


રાજકોટના ડો. રમેશચંદ્ર ભાયાણી શિક્ષણ અને વિજ્ઞાન ક્ષેત્રે દરેક લોકો માટે પ્રેરણારૂપ બની શકે છે

Dr. Rameshchandra Bhayani

Dr. Rameshchandra Bhayani

જન્મ પછી એવી બીમારી લાગુ પડી કે જોનાર પણ ઇશ્વરની કૃપા હશે તો બચી જશે તેમ કહેતા. માતા – પિતાએ સાર સંભાળ લઇને ઉછેર કર્યો. ઘરમાં પૂજા પાઠમાં જોડાઇ જતા પુત્રનું અભ્યાસમાં મન લાગતું ન હતું. ઘરે સાધુ સંતોને બોલાવી સત્સંગ થતો પણ પુત્રથી ચિંતિત માતાએ એક દિવસ ઘરે આવેલા સાધુને પૂછ્યુું કે મહારાજ યે લડકા પઢેગા યા નહીં..?? સાધુએ બાળકની હથેળી ઊંધી ચતી કરીને ઊંડો શ્વાસ લેતા કહ્યું કે માતાજી યે લડકા દસમી ચોપડી તક ભી નહીં પહોંચેગા..!! સાધુના આ શબ્દો સાંભળ્યા પછી એ બાળકે અભ્યાસમાં એકાગ્રતા કેળવીને એસ.એસ.સી, બી.એસ.સી, ડબલ એમ.એસ.સી (પ્રથમવર્ગ લાયકાત સાથે), રસાયણ શાસ્ત્રમાં પી.એચ.ડી, ડી.એસ.ઇ., ડીઇ.આર.આઇ. અને ત્યારબાદ વિજ્ઞાન, શિક્ષણક્ષેત્રે અધ્યયન, લેખન અને સંશોધનો કરીને શૈક્ષણિક જગતમાં પોતાનું એક આગવું સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યું.

જેમનું નામ છે ડો. રમેશચંદ્ર જમનાદાસ ભાયાણી. મૂળ દ્વારકાના લોહાણા પરીવારમાં જન્મેલા રમેશભાઈ ના પિતા બેરિસ્ટર હતા. પ્રાથમિક શિક્ષણ દ્વારકામાં લીધું રાજકોટ ધર્મેન્દ્રસિંહજી કોલેજમાં વિજ્ઞાન વિભાગમાં પ્રવેશ મેળવ્યો તથા પરિવાર ઉપર બોજ ન આવે એ માટે સ્કોલરશિપ સાથે એમ.એસ.સી કર્યું. કાર્બનિક રસાયણ શાસ્ત્રનો અભ્યાસ કરવા જામનગર ગયા રાતે નોકરી દિવસે અભ્યાસ કર્યો અને રાજકોટ કોટક ઇન્સ્ટીટ્યુટ ઓફ સાયન્સમાં ફેેલો તરીકે નિમણૂક મેળવી જો કે પોતાની અભ્યાસયાત્રા ચાલુ જ રાખી જેમની વિશેષ સિદ્ધીઓમાં જોઈએ તો તેમણે ૩૪ જેટલા પુસ્તક લખ્યા છે અને સાહિત્ય અકાદમી અને સાહિત્ય પરિષદના એવોર્ડ સહિત ઘર ભરાય એટલા એવોર્ડ મળ્યા છે. છેલ્લે પ્રોફેસર તરીકે ફરજ બજાવીને નિવૃત્ત થયા છે. ઉપરાંત રસોડા પ્રયોગપોથી, થેલેસિમિયા અંગે વિશેષ જાણકારી વિજ્ઞાન જાગૃતિ નામથી માસિક દીવાલ પત્ર સહિત ૫ સંપાદન અને ૪ પાઠ્ય પુસ્તક પણ લખેલા છે. તેમના ૭ થી વધુ સંશોધન પત્ર પ્રસિધ્ધ થયા છે તેઓએ દૈનિકપત્રો, સામાયિકોમાં સાયન્સની કોલમ લખી છે. ભાયાણી સાહેબની આ મહેનત બદલ ૨૦0૧ માં રાષ્ટ્રપતિ ડો. એ.પી.જે. કલામના હસ્તે સન્માન પણ થયેલ છે હાલમાં ૭૫ વર્ષની ઉંમરે પણ તેઓ રાજકોટના લોકવિજ્ઞાન કેન્દ્રમાં માનદસેવા આપી નિ:શુલ્ક શિક્ષણ સેવાયજ્ઞ ચલાવે છે.

ગુજરાતમાં થેલેસેમિયા સામે જાગૃતિ લાવવા ૧૯૮૩ થી શરૂ કરેલી ઝુંબેશ આજે પણ ચાલુ છે. નિવૃત્ત થયા બાદ ૨૦૦૫ થી રાજકોટ લોક વિજ્ઞાનકેન્દ્રમાં નિયામક તરીકે નિમણૂક થતા આજે પણ ત્યાં માનદ સેવા આપી રહ્યા છે. પ્રોફેસર તરીકે નિવૃત્ત થયા બાદ મનુષ્યદેહ સાર્થક કરવા અને સમાજ  માટે યથાશક્તિ કાર્ય કરવાના ઉદ્દેશ સાથે આજે ૭૫ વર્ષની ઉંમરે  પણ સાયન્સના સ્ટુડન્ટ અને જીજ્ઞાસુ વિદ્યાર્થીઓને નિ:શુલ્ક માર્ગદર્શન આપી રહ્યા છે.   ડો. રમેશચંદ્ર ભાયાણી (નિયામકશ્રી) પ્રાદેશિક લોક વિજ્ઞાન કેન્દ્ર, નહેરુ ઉદ્યાન, રેસકોર્સ ની અંદર, રાજકોટ – ૩૬૦ ૦૦૧ ફોન : ૦૨૮૧ – ૨૪૪૯૯૪૦ (સમય સવારે ૧૧ થી ૧) ઉપર તેમનો સંપર્ક કરી શકાય છે.


લડવું જ હોય તો આપણી જાત સાથે લડો.. નહીં કે દુનિયા સાથે..!!

– સૌરભ શાહ

Saurabh Shah - Writer

Saurabh Shah – Writer

અન્યાયની સામે લડવાનું નહીં..? ગાંધીજી જો સાઉથ આફ્રિકામાં અન્યાયની સામે લડ્યા ન હોત તો..? એમને ટ્રેનમાંથી ખેંચીને પ્લૅટફૉર્મ પર ફેંકી દેવામાં આવ્યા ત્યારે એમણે આ અન્યાયનો સામનો નથી કરવો એવું વિચાર્યું હોત તો..? એમણે અન્યાયનો સામનો કરવાનું નક્કી કર્યું ત્યારે તો આપણને, આખી દુનિયાને મહાત્મા ગાંધી મળ્યા  બિલકુલ સાચી વાત તમારી જિંદગીનો હેતુ ગાંધીજી જેવી વ્યક્તિ બનવાનો હોય તો આગળ વધો અને લડો અન્યાયો સામે પણ પછી યાદ રાખજો કે તમારે એમના જેવી જિંદગી જીવવી પડવાની છે. ગાંધીજી આદર્શ પિતા બનવા ગયા હોત, આદર્શ પતિ બનવા ગયા હોત, તો ક્યારેય રાષ્ટ્રપિતા બની શક્યા ન હોત.. અન્યાયો સામે લડવાની તાકાત કેળવવા માટે ગાંધીજીએ પોતાના કુટુંબનો, સર્વસ્વનો ભોગ આપ્યો, પોતાની જાતનો પણ. એમણે પોતાની કે પોતાના કુટુંબની કમ્ફર્ટ્સનો ક્યારેય વિચાર કર્યો નહોતો. અહીં આપણે, આપણી પોતાની અને કુટુંબની કમ્ફર્ટ્સ જ નહીં, લકઝરીઝ માટે પણ શમણાં જોતાં હોઈએ છીએ. આપણે આપણા ભવિષ્યને સલામતીભર્યું બનાવવા કમાઈએ છીએ જેથી પોતાનું ઘર ખરીદી શકીએ, કાર ખરીદી શકીએ, જીવનવીમા અને મૅડિક્લેમનાં પ્રીમિયમો ભરી શકીએ. આપણને આપણી આજને જ નહીં આપણા બાકીના આયુષ્યને ફુલ્લી સિક્યૉર્ડ કરવામાં રસ છે. ગાંધીજી મહાન બન્યા, કારણ કે એમણે ક્યારેય પોતાના ભવિષ્યની ભૌતિક સુખાકારીનો વિચાર કર્યો નહીં ખરા અર્થમાં એ ત્યાગી હતા, સંન્યાસી હતા, સંત હતા એટલે જ મહાત્મા કહેવાયા. એમના પગલે ચાલવું હોય તો તમને કોઈ રોકતું નથી. તમારા જીવનના છેલ્લા શ્ર્વાસ સુધી ગાંધીજીની જેમ અન્યાયો સામે લડતા રહો, પણ શું તમને ખાતરી છે કે તમે એક દિવસ પણ જેલમાં રહી શકશો..? ગાંધીજી વર્ષો સુધી જેલમાં રહ્યા, વારંવાર જેલમાં ગયા શું તમને ખાતરી છે કે તમે અઠવાડિયામાં એક વાર પણ ચોવીસ કલાક માટે બોલ્યા વિના રહી શકો એમ છો..? ગાંધીજી આજીવન દર સોમવારે મૌન પાળતા શું તમને ખાતરી છે કે તમે દસ દિવસ સળંગ નકોરડા ઉપવાસ કરી શકો છો..? ધર્મલાભ માટે કે પુણ્ય કમાવવા માટે નહીં, અન્યાયનો સામનો કરવા માટે ગાંધીજી વારંવાર ઉપવાસ કરતા રહ્યા અને જ્યારે ઉપવાસ નહોતા કરતા ત્યારે મિતાહારી રહેતા તમે પાંઉભાજી – પિત્ઝા – શ્રીખંડ – ભજિયાં – બટાટાવડાં વિના કેટલા દિવસ, કેટલાં અઠવાડિયાં, કેટલા મહિના જીવી શકશો..? શું તમને ખાતરી છે કે તમે આજીવન તમારા ધંધામાં, તમારી નોકરી દરમિયાન, તમારા કૌટુુંબિક જીવનમાં, તમારા અંગત જીવનમાં ૧૦૦% સત્ય બોલી શકશો..? સેક્સમુક્ત અને ચા – કૉફી સિગારેટ, દારૂ જેવાં વ્યસનોથી મુક્ત એવું જીવન જીવી શકશો..? વિચાર કરી જોજો.. પછી ગાંધીજીની જેમ અન્યાયો સામે લડજો. તમને થતા અન્યાયોની સામે જ નહીં, તમારી આસપાસના લોકોને થતા અન્યાયો સામે, સમાજને થતા અન્યાયો સામે લડજો એવું થશે ત્યારે સૌથી પહેલાં હું તમારી પાસે આવીને તમારાં ચરણસ્પર્શ કરીશ, તમારા હસ્તાક્ષર લઈશ અને તમારી સાથે સેલ્ફી પણ પાડીશ.

વિરોધ કરવો, અન્યાયની સામે લડવા ઊતરી પડવું એ કંઈ બધાનું કામ નથી ગાંધીજીએ પણ બધા જ અન્યાયોની સામે લડવાનું પૂંછડું પકડી નહોતું રાખ્યું  હી વૉઝ સિલેક્ટિવ અને એટલા માટે જ એમના વિરોધનું વજન પડતું જ્યાં ને ત્યાં એ વિરોધનો ઝંડો ઊંચકીને પહોંચી જતા હોત તો કેજરીવાલની જેમ એમને પણ કોઈ ગણકારતું ન હોત. જેમનું કામ છે વિરોધ કરવાનું, અન્યાયો સામે લડવાનું એમના જીવનનો એ હેતુ છે અથવા તો કહો કે એમના જીવનના એક વિશાળ હેતુનો એ અનિવાર્ય હિસ્સો છે. હું પ્રાણી સુરક્ષા માટે કામ કરતી સંસ્થા ચલાવતો હોઉં તો રસ્તે રખડતાં કૂતરાંથી માંડીને જંગલના વાઘ સુધીનાં પ્રાણીઓને થતા અન્યાય સામે લડીશ કારણ કે મારી જિંદગીનું એ ફોકસ છે. પણ મારા ફોકસમાં નહીં હોય એવા બીજા અનેક નાના – મોટા અન્યાયો હું બરદાસ્ત કરી લઈશ કારણ કે જો હું બધે જ લડવા જઈશ તો વહેંચાઈ જઈશ, ખર્ચાઈ જઈશ, મારી પાસે મારી સંસ્થા ચલાવવા માટેના ટાઈમ – ઍનર્જી – મની ખૂટી જશે. મારા પત્રકારત્વના જીવનમાં મેં મારા લાર્જર ફોકસનો એક હિસ્સો હોય એવા વિરોધો કર્યા જ છે, અન્યાયો સામે લડ્યો જ છું અને એના પરિણામ સ્વરૂપે જે સહન કરવાનું આવે તે કોઈ ફરિયાદ વિના સહન પણ કર્યું જ છે.

વાત હું મારી નહીં, આપણી કરું છું. સામાન્ય પ્રજાની કરું છું. જેમની જિંદગીનો હેતુ સારી રીતે જીવવાનો છે અને સારી રીતે જીવવા માટે સારું કમાવવાનો છે. કુટુંબને સાચવવાનો છે, કુટુંબને સુખી કરવાનો છે, એમની વાત કરું છું. એમણે વિરોધો અને ફરિયાદો કરવામાં સમયશક્તિ વેડફવાને બદલે પોતાના કામ પર ધ્યાન આપવું જોઈએ. કોઈ સામેથી નડવા આવતું દેખાય તો રસ્તો બદલીને પણ એની સાથેનું ક્ધફ્રન્ટેશન ટાળવું જોઈએ અને આમ છતાં જો એ તમારું બગાડીને જ રહે તો નુકસાન સહન કરીને પણ તમારી જિંદગીના લક્ષ્ય ભણી આગળ વધતાં રહેવું જોઈએ. પત્રકારત્વમાં મારું નુકસાન કરનારા કેટલાક હિતશત્રુઓ ને પાઠ ભણાવવા હું બહુ આતુર હતો. વર્ષો પહેલાંની વાત છે. મારા લૉયરમિત્રે કહ્યું કે તું સાચો છે અને પેલા લોકો સો ટકા જુઠ્ઠા છે, લબાડ છે. કૉર્ટ પણ તને સાચો જ પુરવાર કરશે. પણ મારી એક સલાહ જીવનમાં લખી રાખ સામે ચાલીને કૉર્ટમાં કોઈ દિવસ જવું નહીં, દૂર રહેવું, ગમ ખાઈ જવી, લડવામાં જે કંઈ ખર્ચાઈ જશે તે સમયશક્તિ પાછાં મળવાનાં નથી આયુષ્યના અંતે જીવનનો એટલો ટુકડો ઓછો થઈ ગયેલો હશે એટલું જ નહીં તમે સાચા હો છતાં કોઈ તમને વિવાદમાં ઘસડી જવા માટે આતુર હોય તો પણ તમારું થોડુંક નુકસાન થવા દઈને સમાધાન કરી લેવું સારું કૉર્ટનાં પગથિયાં ઘસવા કરતાં આ વિકલ્પ ઘણો ઓછો નુકસાનકર્તા છે.  અન્યાયો સામે લડવાની મઝા તો મને પણ બહુ આવે પણ હવે હું સ્ક્રીન પર અમિતાભની જૂની કે સલમાનની નવી ફિલ્મો જોઈને મારો શોખ પૂરો કરી લઉં છું. (Courtesy : Mumbai Samachar)


આપણા દેશ માટે તમારી પાસે થોડો ટાઇમ છે..??

:::: સંકલન ::::
ડો. શ્રી રમેશભાઈ ભાયાણી
ડાયરેકટર – લોક વિજ્ઞાન કેન્દ્ર,
રેસકોર્સની અંદર – રાજકોટ – ૩૬૦ ૦૦૧

Dr Rameshbhai Bhayani

Dr Rameshbhai Bhayani

આપણે કહીએ છીએ કે આપણી સરકાર કાર્યક્ષમ નથી, આપણે કહીએ છીએ કે આપણા કાયદા જુના પુરાણા છે, આપણે કહીએ છીએ કે મહાનગરપાલિકા ક્યારેય કચરો ઉપાડતી નથી, આપણે કહીએ છીએ કે ટેલીફોન કામ કરતા નથી, રેલ્વેનું તંત્ર એક મજાક છે, એરલાઈન વિશ્વમાં સૌથી ખરાબ છે અને ટપાલ તેના મુકામ સુધી ક્યારેય સમયસર પહોચતી નથી, આપણે કહીએ છીએ કે આપણો દેશ ખાડે ગયો છે, આપણે સતત આ બધી ફરિયાદ કરતા રહીએ છીએ પણ આ અંગે આપણે પોતે શું કરીએ છીએ..??

આપણે એક ખૂણે બેસી રહીએ છીએ છતાં આપણી આળપંપાળ થાય એવું આપણે ઈચ્છીએ છીએ અને સરકાર જ આ બધું કામ કરે નાખે એવી આપણે અપેક્ષા રાખીએ છીએ પણ આપણું પોતાનું આ બાબત માં યોગદાન સંપૂર્ણપણે શૂન્ય હોય તે યોગ્ય છે..?? દરેક પ્રકારનું કામ સરકાર જ  કરે એવી આપણી અપેક્ષા છે ત્યારે ઠેર ઠેર કચરાના ઢગલા કરવાનું આપણે બંધ ન કરીએ કે રસ્તામાં પડેલ કાગળના ટુકડાને ઉપાડી ને કચરાપેટીમાં નાખવાની તસ્દી પણ આપણે ન લઈએ, રેલ્વે આપણને સ્વચ્છ પ્રસાધન રૂમ પુરા પડે એવું આપણે ઈચ્છીએ છીએ પણ આ પ્રસાધન રૂમો નો સારી રીતે ઉપયોગ કરી તેને સ્વચ્છ રાખતા આપણે શીખવું નથી,  ઇન્ડિયન એરલાઈન્સ આપણને ઉતમ ભોજન અને અદ્યતન શૌચાલયની વ્યવસ્થા પુરી પાડે એવું આપણે ઈચ્છીએ પણ તકનો લાભ ઊઠાવી નાની મોટી ચોરી કરવાની ટેવને આપણે છોડવી નથી બરોબર ને..?? આપણને ટ્રાફિક અંગેની ઘણી ફરિયાદો છે પણ આપણે પોતે જ ટ્રાફિક ના નીયમો નું કેટલું પાલન કરીએ છીએ..?? તે તો આપણને જ ખબર હોય ને..!!

આપણા બહાનાં..?? આખું તંત્ર સડી ગયુ છે અને તેને બદલાવાની જરૂર છે પણ આ તંત્રને બદલશે કોણ..?? તંત્ર કોનું બનેલું છે…?? આપણી પાસે તે માટે સગવડીયો જવાબ છે એ તંત્ર પાડોશીઓ, અન્ય લોકો, અન્ય રાજ્યો, અન્ય જાતિઓ અને સરકારનું બનેલુ છે પણ અવશ્ય એ મારું કે તમારું બનેલું નથી..?? વ્યવસ્થાતંત્રને જયારે ખરેખર સકારાત્મક યોગદાન આપવાનો સમય આવે ત્યારે આપણે આપણી જાતને અને પરિવારને એક સલામત કોચલામાં બંધ કરી દઈએ છીએ અને દુર દુર નજર નાખી પ્રતિક્ષા કરીએ છીએ કે કોઈ શ્રીમાન નેકદિલ ઇન્સાન હાથમાં જાદુઈ છડી લઈને આવે અને આપણે માટે ચમત્કાર કરે ખરુંને..!!

વ્હાલા ભારતવાસીઓ.. આપણી આ પ્રકારની વીચારધારા અત્યંત ચીંતાપ્રેરક છે અને અંતરાત્માને ડંખે એવી પણ છે એ આપણે અંતદ્રષ્ટી કરવા પ્રેરે એવી છે. જોહન  એફ. કેનેડીએ તેમના દેશવાસીઓ ને એક આગ્રહભરી વિનંતી કરી હતી તેની હું અમને અહીં યાદ દેવડાવું છું દેશ તમારા માટે શું કરશે..??  એ સવાલ ન પૂછો પણ પણ તમે દેશ માટે શું કરશો..?? એ સવાલ તમારી જાતને પૂછો..??  ભારતના પૂર્વ રાષ્ટ્રપતી  ડો. એ પી જે અબ્દુલ કલામ સાહેબે એક પ્રસંગમાં આપેલા દસ મિનીટના આ સંદેશ દ્વારા આપણને ઘણી પ્રેરણા અને સમજણ આપી છે. જેને ખરેખર વિચારીને જીવનમાં ઉતારવાની જરુર હોય તેમ નથી લાગતું..?? (ભારતના પૂર્વ રાષ્ટ્રપતી સ્વ. ડો. એ પી જે અબ્દુલ કલામ સાહેબ ના એક વકતવ્ય માંથી સાભાર)


મોબાઈલનો સમજદારી અને વિવેકથી ઉપયોગ કરવો આપણા ફાયદામાં જ છે

લેખન – સંકલન  : અતુલ એન. ચોટાઈ – રાજકોટ

મોબાઈલ.. આ ચાર અક્ષરનો શબ્દ આજે ભારતના દરેક નાગરિકની લોકજીભ ઉપર જોવા મળે છે. કોમ્યુનીકેશન ક્ષેત્રે આવેલી જબરજસ્ત ક્રાંતિનો લાભ આપણે મેળવીએ છીએ આપણને કદાચ એ દિવસો જરૂર યાદ હશે..!!  જ્યારે આપણે આપણા સગા – સંબધીઓનો એક અવાજ સાભળવા માટે ટ્રન્કકોલ કરતા અને કલાકો સુધી રાહ જોતા અને આજે ફક્ત બટન દબાવતા જ આપણે દુનિયા ના કોઈપણ ખૂણેથી ગમે તેનો સંપર્ક કરી શકીએ છીએ છે ને અદભુત વાત..!!

મોબાઈલથી વાતચીત સિવાયના ઘણા ઉપયોગી કામો કરી શકાય છે પણ આપણે સાચી સમજણના અભાવે બિનઉપયોગી કામ વધારે કરી રહ્યા છીએ જેથી આ બધી વસ્તુના મનફાવે તેવા અતિરેકથી ઘણીવાર બીજા લોકોને પણ માનસિક ત્રાસ પહોચે છે જે આપણે સમજી શકતા નથી કે કદાચ સમજવા માંગતા નથી.. આજે મોબાઈલનો જરૂર પુરતો ઉપયોગ જ કરવાનો હોય તેની બદલે આપણે આપણી ઈચ્છા મુજબ મનફાવે તેમ દુરપયોગ ચાલુ કરીએ છીએ મોંધવારીનાં આ જમાનામાં મોબાઈલમાં વાત કરવી સસ્તી થઇ ગઈ છે અને એટલો જ બીજા લોકો માટે ત્રાસ પણ વધ્યો છે મોબાઈલનાં ટાવરોનાં વ્યાપને લીધે આપણી ઘરે આપણા સ્વજનો સમાં પંખીઓ આવતા બંધ થઇ ગયા છે. પર્યાવરણને પણ ગંભીર નુકશાન પહોચી રહ્યું છે જે લીમડાની મીઠી ડાળની છાંયડી આપણને મળતી તેની જગ્યાએ આપણને હવે મોબાઈલનાં તરંગો મળે છે.

મોબાઈલ ના ઉપયોગની જ્યાં વાત છે ત્યાં આજે સામાન્ય વાતચીતમાં પણ લોકો જોરજોર થી બરાડા પાડીને પોતાના બાપુજીનું  ઘર હોય તેમ વર્તન કરતા જાહેરમાં જોવા મળે છે આ ઉપરાંત ટ્રેનમાં, બસમાં, સ્કુલો, હોસ્પિટલો જેવી જાહેર જગ્યાઓ ઉપર પણ લોકો આ પ્રકારે કોઈપણ જાતની શરમ વગર પોતાનું  વર્તન ચાલુ રાખીને બીજાને નડતરરૂપ થતા જોવા મળે છે ચાલુ વાહને મોબાઈલ કે કાનમાં હેન્ડ્સ ફ્રી લગાડી વાતો કરવાથી કે મ્યુઝીક સાંભળવાથી અકસ્માતોનું પ્રમાણ વધી રહ્યું છે છતાં પણ આપણે સુધરવા માંગતા નથી ગમે તે જગ્યાએ જરાક પણ આપણો મોબાઈલ નવરો થયો એટલે મ્યુઝીક, ગીતો કે ગેમો ચાલુ કરી દઈએ છીએ આપણા મોબાઈલ થી થતો ઘોંઘાટ કે આપણું વર્તન બીજાને ગમતું હોય કે ન ગમતું હોય તો પણ આપણે બીજાની તકલીફ વિષે જરાપણ વીચાર કર્યા વગર બેશરમ બનીને આપણી હરકતો ચાલુ રાખીએ છીએ.. મોબાઈલનાં ઉપયોગમાં ઘણીવાર આપણે કોઈને મિસકોલ મારીએ છીએ ત્યારે બીજાના પૈસે આપણા કામની મફત વાત કરવાની આપણી મનોવૃત્તિ અહિયાં છતી થઈ જાય છે અથવા તો કોઈનો મોબાઈલ નંબર મળ્યે તરત જ આપણા ધંધાનું માર્કેટિંગ કે એસ.એમ.એસ. ચાલુ કરી દઈએ છીએ ઘણીવાર સમય અને સ્થળ જોવા વગર પણ આપણે ફ્રી છીએ એટલે સામેવાળા પણ ફ્રી હશે તેવું માની ગમે ત્યારે ફોન કરીએ છીએ આવું કરવાથી આપણી અક્કલ અને  સંસ્કારોનું જાહેરમાં પ્રદર્શન કરીએ છીએ જે ખેદજનક બાબત ગણાય…

આજે ભારતમાં જેટલા શૌચાલય નથી એટલા મોબાઈલ છે પણ મોબાઈલ વાપરવાની રીતભાત અને સભ્યતા આપણામાં નથી જે બાબત ને આપણે સ્વીકારવી જોઈએ અને મોબાઈલ વાપરવાની રીતભાત અને સભ્યતા કેળવવી પણ જોઈએ કેમ કે આની માટેના કાયદામાં પણ નિયમો તો છે જ.. પણ નિયમનું કડક પાલન થાય કે આપણને નુકશાન થાય ત્યારે સુધરવું તે પહેલા જ આપણે મોબાઈલ નો સંયમિત અને વિવેકપૂવર્ક ઉપયોગ કરી આપણને અને ખાસ કરીને બીજાને તકલીફ ન પહોચે તેનું ખાસ ધ્યાન રાખવું જોઈએ..!! આપણી મુઠ્ઠીમાં ફોન શોભે પણ ફોનની મુઠ્ઠીમાં આખી માનવજાત હોય તે થોડુક હાસ્યાસ્પદ દ્રશ્ય ગણાય ફોન માણસે વાપરવાનો હોય છે પણ અત્યારે સ્થિતિ એવી રહી છે કે ફોન માણસને વાપરવા લાગ્યો છે. અહિયાં સવાલ એ છે કે ફોન સ્માર્ટ બન્યા પણ માણસ..??  ખેર, વિવેકપૂર્ણ ઉપયોગ એ વ્યકિતગત બાબત છે મોબાઇલ ફોન સિવાયની પણ મોટી સરસ મજાની દુનિયા છે એ આપણે ભૂલવું ન જોઇએ…


સુપ્રસિધ્ધ ભાગવતાચાર્ય પ.પુ. શ્રી રમેશભાઈ ઓઝા (પૂ. ભાઈશ્રી) સાથે મુલાકાત

Meet Atul Chotai With Rameshbhai Oza

Meet Atul Chotai With Rameshbhai Oza ( Pujya Bhaishree)

ભણતર એટલે જીવન ઘડતર આ ઉક્તિને ખરા અર્થમાં સાકાર કરવા માટે આપણે એક સારા શિક્ષક અને સારા શિક્ષણની જરૂર પડે છે. આજના શિક્ષણનાં જમાનામાં સારું અને જરૂરી શિક્ષણ આપતી સંસ્થા બહુ જ જવલ્લે  હોય છે. આવી જ એક સંસ્થાનું નામ છે  સાંદીપની વિદ્યા નિકેતન.

મહાત્મા ગાંધી અને કૃષ્ણના પરમ મિત્ર સુદામા તથા અરબી સમુદ્રના રળીયામણે કિનારે વસેલું ગામ એટલે પોરબંદર અને આ ગામની ભાગોળે આ સંસ્થા આવેલી છે અને  સુદામા જે  ભગવાન કૃષ્ણના નિકટ મિત્ર  હતા તેમણેં તથા કૃષ્ણ સાંદિપની ઋષિ પાસેથી શિક્ષણ મેળવેલ હતું એટલે જ  કદાચ આ સંસ્થાનું નામ સાંદિપની વિદ્યા નિકેતન  રાખેલ હશે એવું માની શકાય..

સાંદિપની  વિદ્યા નિકેતનની શરૂઆત તારીખ ૬ ફેબ્રુઆરી ૧૯૯૨ ના રોજ કરવામાં આવી હતી. ભારતમાં શેક્ષણિક, આધ્યાત્મિક અને માનવીય પ્રવૃતિઓને આધાર આપવા એક સુવ્યવસ્થિત હેતુથી સાંદિપની વિદ્યા નિકેતનની સ્થાપના કરવામાં આવી છે. પૂ. ભાઈશ્રી એ વ્યકતિગત રસ લઈને આ સંસ્થાનો વિકાસ કર્યો છે. જ્ઞાનાથઁ પ્રવેશ, સેવાર્થ પ્રસ્થાન એ આ વિદ્યા નિકેતનનું મૂળસુત્ર છે. વિદ્યા નિકેતન એ ઋષિકુળની પરંપરા અનુસાર ચાલે છે. જેના વિદ્યાર્થીઓ ઋષિકુમાર તરીકે ઓળખાય છે. સાંદિપની વિદ્યા નિકેતનની મુખ્ય ઓફીસ પોરબંદર છે. આ સીવાય મુંબઈ અને દેશ વિદેશમાં પણ આ સંસ્થા કાર્યરત છે. ૧૯૯૧ માં ગુજરાત સરકાર દ્ધારા સાંદિપની  વિદ્યા નિકેતનને  ૧૫ એકર જેટલી જમીન પણ ફાળવવામાં આવેલ છે.

આ સાંદિપની  વિદ્યા નિકેતન પ.પૂ. શ્રી રમેશભાઈ ઓઝા જે પૂ. ભાઈશ્રીના નામે ઓળખાય છે તેઓ ચલાવે છે. અને પૂ. ભાઈશ્રી સૌરાષ્ટ્રના દેવકા ગામના વતની છે. જેઓએ પ્રાથમિક શિક્ષણ રાજુલામાં લઈ ત્યાર પછીનું શિક્ષણ તથા કોલેજ મુંબઈમાં પૂર્ણ કરેલ છે. અને પૂ. ભાઈશ્રીના કાકા શ્રી જીવરાજભાઈ ઓઝા ખુબ જ પ્રખર વ્યાખાનકાર હતા તેમણે ભાઈશ્રીના વ્યકિતત્વમાં આધ્યાત્મિક બુદ્ધિમતાનો ચમકારો જોયો અને ભાઈશ્રીને પ્રોત્સાહિત કર્યા. ૧૩ વર્ષની નાની ઉમરે ભાઈશ્રીએ પ્રથમ વખત ભગવત કથાનું ગાન કર્યું અને તે પછી ૧૮ વર્ષની ઉમરે મુંબઈમાં અને તે પછી ભાઈશ્રીએ યુ.એસ.એસ., યુ.કે., કેનેડા, પોર્ટુગલ, આફ્રિકા, ઓસ્ટ્રેલિયા તથા ન્યુઝીલેન્ડ સહિત દેશ વિદેશમાં ભાગવત આખ્યાનો કરી ભાગવતાચાર્ય તરીકે લોકહદયમાં સ્થાન મેળવ્યું છે.

પૂ. ભાઈશ્રી શ્રીમદ ભાગવત પુરાણ, શ્રી રામચરિત માનસ, શ્રીમદ ભગવત ગીતા અન્ય ભક્તિભાવપૂર્ણ કાવ્યો અને આધ્યાત્મિક લખાણો જેવા કે ઉપનિષદો અને સુભાષિતોમાંથી ઉદાહરણો ટાંકીને પોતાની આગવી શૈલીમાં એક આદર્શ જીવન કેમ જીવવું..?? ની સાથે આધ્યાત્મિક કાયદાઓની સમજણ આપીને સત્ય અને ધર્મનો માર્ગ ચિંધે છે. પૂ. ભાઈશ્રી પોતાના વ્યાખ્યાનમાં દ્વેત – દ્વૈતાદ્વૈત અને અદ્ધૈતની વિવિધ શાળાઓના તત્વજ્ઞાનની સાથે શ્રીમદ વલ્લભાચાર્ય અને આદિ શંકરાચાર્યજી ના શબ્દોને  ટાંકીને ખુબ જ સરળતાથી લોકોને સમજાવે છે.

સાંદિપની વિદ્યા નિકેતનની આધ્યાત્મિક ભૂમિમાં એક ખુબ જ સરસ હરિમંદિર આવેલું છે. જ્યાં દરરોજ સવારે ૭ વાગ્યે, બપોરે ૧૧ વાગ્યે તેમજ સાંજે ૭ વાગ્યે એમ દરરોજ ત્રણ વખત આરતી થાય છે અને મંદિરમાં આવતા દર્શનાર્થીઓ માટે બપોરે પ્રસાદીની વ્યવસ્થા પણ રાખવામાં આવેલ છે. દર વર્ષે નવરાત્રીમાં અહીં રામચરિત માનસ પઠન અનુષ્ઠાન થાય છે.અને આ પ્રસંગે ભાઈશ્રી ખુદ અહીં હાજર રહી આ અનુષ્ઠાન તથા રામચરિત માનસનું પઠન કરે છે.

રાજકોટના પત્રકાર અને લેખક અતુલભાઈ ચોટાઈ એ  વર્ષ ૨૦૧૧ ના દીપાવલી પર્વ નિમિતે  સુપ્રસિદ્ધ ભાગવતચાર્ય શ્રી રમેશભાઈ ઓઝા (પૂ. ભાઈશ્રી) ને રૂબરૂ મળી પ્રગતી તથા સફળતા માટે પૂ. ભાઈશ્રીના આશીવર્ચન મેળવ્યા હતા. પૂ. ભાઈશ્રીએ અતુલભાઈ ચોટાઈની કાર્યપદ્ધતિ ને બિરદાવી અને પ્રગતી કરવા માટે આશીવર્ચન આપેલ હતા. આ ઉમદા ક્ષણોને અમારા મીડિયા પરિવારના ફોટોગ્રાફર વિપુલભાઈ પડાળિયાએ પોતાના કચકડે કંડારી લીધી હતી. તથા આ મુલાકાત બાબતે સાંદિપની આશ્રમના શ્રી મનોજભાઈ મોઢા તથા આશાપુરા ડીવાઈન શોપના શ્રી હસમુખભાઈ થાનકીનો સંપૂર્ણ  સહયોગ અમને મળેલ હતો. સાંદિપની વિદ્યા નિકેતન વિષે વધુ માહિતી માટે નીચેના સરનામે સંપર્ક કરી શકાય છે.

::સંપર્ક :: 
પ.પૂ. શ્રી રમેશભાઈ ઓઝા (પૂ.ભાઈશ્રી) 
સાંદિપની વિદ્યા નિકેતન, મહર્ષિ સાંદિપની માર્ગ, 
પોરબંદર એરપોર્ટની સામે, છાંયા – પોરબંદર – ૩૬૦ ૫૭૮
મોબાઇલ : ૯૦૯૯૯ ૬૬૨૫૩ ઇ-મેઈલ : bsstpbr@sandipani.org
વેબસાઈટ  : www.sandipani.org


મળવા જેવા માણસ રામાનુજભાઈ નો પરિચય મેળવીએ.

D L. Ramanuj

D L. Ramanuj

ગુજરાત રાજ્યના માહિતી વિભાગની કચેરીમાં તમે જયારે મુલાકાત લ્યો ત્યારે તમને એક મિતભાષી અને હસમુખા અધીકારી જોવા મળશે આ અધિકારીનું આખું નામ છે. ડી. એલ. રામાનુજ  તેઓ આ વિભાગના એક કાર્યદક્ષ કર્મચારી છે  અને રામાનુજભાઈનાં હુલામણા નામથી જાણીતા છે.

રામાનુજભાઈ વિષે વધુ માહિતી મેળવીએ તો મૂળ ધારી (અમરેલી) નાં વતની છે અને બી.એ. તેમજ બી.જે.એમ.સી. ની ડીગ્રી ધરાવે છે. ગુજરાત રાજ્યના માહિતી ખાતામાં ૩૦ વર્ષથી તેઓ પોતાની પત્રકારિત્વને લગતી સેવાઓ આપી રહયા  છે. અમરેલી – પાલનપુર – રાજકોટ – ગાંધીનગર – જામનગર ખાતે પ્રશંશનીય સેવાઓ બજાવી છે અને પોતાની કાર્યશૈલીને લીધે તે એક કાર્યકુશળ કર્મયોગી અધિકારી તરીકેની છાપ ધરાવે છે. રામાનુજ ભાઈ કલાપ્રેમી વ્યક્તિ પણ છે. પોતાના શોખ માટે તેઓ  વ્યસ્તતાની વચ્ચે પણ સમય કાઢી લે છે. તેઓ મિતભાષી હોવાથી બહોળું મિત્રવર્તુળ અને શુભેચ્છકો ધરાવે છે. રામાનુજભાઈનો મોબાઇલ નંબર ૯૮૯૮૦ ૩૭૯૯૬ ઉપર સંપર્ક કરી શકાય છે.